of het ►M3 mengsel ◄ en van de on­

Datum van herziening: : 2016-02-03

SDS Library

Zet uw VIB-bibliotheek vandaag online.

Check Icon
Instellingen – Eenvoudige opzet met onze database van 16 miljoen+ SDS's
Check Icon
Up-to-date – Uw VIB worden automatisch bijgewerkt naar de laatste versies.
Check Icon
Toegang voor medewerkers – Toegang via tablets, smartphones of een koppeling van het bedrijfsintranet
Check Icon
Veiligheid – Eenvoudige toegang tot EHBO-informatie met één klik.
Check Icon
Labels – Maak secundaire containeretiketten met slechts één klik.
Beoordeling van gezondheidsrisico ' s
Beoordeling van veiligheidsrisico ' s
Milieurisicobeoordeling

Algemene Informatie

Datum van herziening:

2016-02-03

A. Productnaam:

of het ►M3 mengsel ◄ en van de on­

Icoon in VIB

Sectie 2

RUBRIEK 2: Identificatie van de gevaren

Richtlijn 1999/45/EG: 3. samenstelling en informatie over de bestanddelen; 4. eerstehulpmaatregelen; 5. brandbestrijdingsmaatregelen; 6. maatregelen bij accidenteel vrijkomen van de stof of het ►M3 mengsel ◄; 7. hantering en opslag; 8. maatregelen ter beheersing van blootstelling/persoonlijke bescher­ ming; 9. fysische en chemische eigenschappen; 10. stabiliteit en reactiviteit;

ECOLOGISCHE INFORMATIE

13. instructies voor verwijdering; 14. informatie met betrekking tot het vervoer; 15. wettelijk verplichte informatie;

Verdere informatie

7. Alle actoren in de toeleveringsketen die overeenkomstig artikel 14 of 37 een chemischveiligheidsrapport moeten opstellen, nemen de rele­ vante blootstellingsscenario's (met inbegrip van de gebruiks- en de blootstellingscategorieën, naargelang het geval) op in een bijlage bij het veiligheidsinformatieblad met de geïdentificeerde vormen van ge­ bruik, waarin de specifieke omstandigheden zijn opgenomen die uit de toepassing van bijlage XI, punt 3, voortvloeien. Elke downstreamgebruiker neemt de relevante blootstellingsscenario's op en gebruikt andere relevante informatie uit het hem verstrekte veilig­ heidsinformatieblad bij het opstellen van zijn eigen veiligheidsinforma­ tieblad voor geïdentificeerde vormen van gebruik. Elke distributeur verstrekt relevante blootstellingsscenario's en gebruikt andere relevante informatie uit het hem verstrekte veiligheidsinformatie­ blad bij het opstellen van zijn eigen veiligheidsinformatieblad voor vormen van gebruik waarvoor hij overeenkomstig artikel 37, lid 2, informatie heeft verstrekt. ▼M3 8. Een veiligheidsinformatieblad wordt gratis op papier of elektro­ nisch verstrekt uiterlijk op de datum waarop de stof of het mengsel voor het eerst is geleverd.; ▼C1 9. De leveranciers passen het onverwijld aan in de volgende geval­ len: a) zodra er nieuwe informatie die van invloed kan zijn op de risicobe­ heersmaatregelen of nieuwe informatie over de gevaren beschikbaar komt; b) zodra een autorisatie is verleend of geweigerd; ▼C1 c) zodra een beperking is opgelegd. De nieuwe gedagtekende versie van de informatie, voorzien van de vermelding „Herziening van ... (datum)”, wordt gratis op papier of elektronisch verstrekt aan alle eerdere afnemers aan wie zij de stof of het ►M3 mengsel ◄ in de voorafgaande twaalf maanden hebben ge­ leverd. Elke aanpassing na de registratie bevat het registratienummer. ▼M3 10. Indien stoffen in de periode tussen de inwerkingtreding van Ver­ ordening (EG) nr. 1272/2008 en 1 december 2010 overeenkomstig die verordening worden ingedeeld, kan die indeling samen met de indeling overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG in het veiligheidsinformatieblad worden opgenomen. Van 1 december 2010 tot 1 juni 2015 wordt in de veiligheidsinforma­ tiebladen voor stoffen zowel de indeling overeenkomstig Richtlijn over locatiegebonden geïsoleerde tussenproduc­ ten Op locatiegebonden geïsoleerde tussenproducten die onder strikt gecon­ troleerde voorwaarden worden gebruikt, zijn de beoordeling van het dossier en de beoordeling van de stof niet van toepassing. Wanneer de bevoegde instantie van de lidstaat waar de locatie zich bevindt echter van mening is dat een aan het gebruik van een locatiegebonden geïso­ leerd tussenproduct verbonden risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu even zorgwekkend is als het risico dat verbonden is aan het gebruik van stoffen die aan de criteria van artikel 57 voldoen, en dat risico niet naar behoren wordt beheerst, kan zij: a) van de registrant eisen dat hij nadere informatie verstrekt die recht­ streeks verband houdt met het vastgestelde risico. Bij dit verzoek wordt een schriftelijke motivering gevoegd; b) de ingediende informatie onderzoeken en zo nodig passende risico­ beperkende maatregelen aanbevelen voor de in verband met de be­ trokken locatie vastgestelde risico's. De in de eerste alinea beschreven procedure kan uitsluitend door de in die alinea bedoelde bevoegde instantie worden toegepast. De bevoegde instantie stelt het Agentschap op de hoogte van de resultaten van een dergelijke beoordeling, en het Agentschap stelt vervolgens de bevoegde instanties van de andere lidstaten op de hoogte, en stelt hun de resul­ taten ter beschikking. ▼C1 HOOFDSTUK 4 Gemeenschappelijke bepalingen Artikel 50 Rechten van de registrant en de downstreamgebruiker 1. Het Agentschap stelt de betrokken registrant(en) of downstream­ gebruiker(s) op de hoogte van elk krachtens de artikelen 40, 41 of 46 genomen ontwerp-besluit, onder vermelding dat zij gerechtigd zijn bin­ nen 30 dagen na ontvangst opmerkingen te maken. Indien de betrokken registrant(en) of downstreamgebruiker(s) opmerkingen wensen te ma­ ken, dienen zij hun opmerkingen bij het Agentschap in. Het Agentschap stelt vervolgens onverwijld de bevoegde instantie op de hoogte van de indiening van de opmerkingen. De bevoegde instantie (voor besluiten overeenkomstig artikel 46) en het Agentschap (voor besluiten overeen­ komstig de artikelen 40 en 41) nemen alle ontvangen opmerkingen in aanmerking en kunnen het ontwerp-besluit dienovereenkomstig wijzi­ gen. 2. Indien een registrant de vervaardiging of invoer van de stof of de productie of invoer van een voorwerp, of een downstreamgebruiker het gebruik ervan, heeft beëindigd, stelt hij het Agentschap daarvan op de hoogte, waardoor het registreerde volume in zijn registratie, waar pas­ send, op nul wordt gesteld en geen nadere informatie over die stof kan worden gevraagd, tenzij de registrant de nieuwe start meldt van de vervaardiging of invoer van de stof of de productie of invoer van het voorwerp, of de downstreamgebruiker de nieuwe start meldt van het gebruik ervan. Het Agentschap stelt de bevoegde instantie van de lid­ staat waar de registrant of downstreamgebruiker is gevestigd op de hoogte. 3. De registrant kan de vervaardiging of invoer van de stof of de productie of invoer van het voorwerp, of de downstreamgebruiker het gebruik ervan, beëindigen na ontvangst van het ontwerp-besluit. In dergelijke gevallen stelt de registrant of de downstreamgebruiker het Agentschap daarvan op de hoogte, waardoor zijn registratie of rapport haar geldigheid verliest en geen nadere informatie over die stof kan worden gevraagd, tenzij hij een nieuwe registratie of rapport indient. Het Agentschap stelt de bevoegde instantie van de lidstaat waar de registrant of downstreamgebruiker zich bevindt op de hoogte. 4. Niettegenstaande de leden 2 en 3, kan overeenkomstig artikel 46 worden gevraagd in de volgende gevallen a) wanneer de bevoegde instantie overeenkomstig bijlage XV een dos­ sier samenstelt waaruit wordt geconcludeerd dat op lange termijn een potentieel risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu bestaat dat de behoefte aan nadere informatie rechtvaardigt; b) wanneer de blootstelling aan de door de betrokken registrant(en) vervaardigde of ingevoerde stof of aan de stof in het door de regi­ strant(en) geproduceerde of ingevoerde voorwerp, of aan de door de downstreamgebruiker(s) gebruikte stof significant tot dat risico bij­ draagt. De procedure van de artikelen 69 tot en met 73 is van overeenkomstige toepassing. ▼C1 Artikel 51 Aanneming van besluiten op grond van de dossierbeoordeling 1. Het Agentschap deelt zijn ontwerp-besluit overeenkomstig artikel 40 of 41, met de opmerkingen van de registrant, aan de bevoegde instanties van de lidstaten mee. 2. Binnen 30 dagen na de mededeling kunnen de bevoegde instantie van de lidstaten wijzigingen van het ontwerp-besluit aan het Agentschap voorstellen. 3. Indien het Agentschap niet binnen 30 dagen een voorstel ontvangt, neemt het het besluit in de versie zoals dit krachtens lid 1 is meege­ deeld. 4. Indien het Agentschap een wijzigingsvoorstel ontvangt, kan het het ontwerp-besluit wijzigen. Het Agentschap legt binnen 15 dagen na het verstrijken van de in lid 2 bedoelde termijn van 30 dagen een ontwerp-besluit, alsmede de eventueel voorgestelde wijzigingen, aan het Comité lidstaten voor. 5. Het Agentschap deelt elk wijzigingsvoorstel onverwijld aan de betrokken registranten of downstreamgebruikers mee en stelt hen in staat binnen 30 dagen opmerkingen te maken. Het Comité lidstaten houdt rekening met eventueel ontvangen opmerkingen. 6. Indien het Comité lidstaten binnen 60 dagen na de voorlegging met eenparigheid van stemmen overeenstemming over het ontwerp-be­ sluit bereikt, neemt het Agentschap dienovereenkomstig zijn besluit. 7. Komt het Comité lidstaten niet tot overeenstemming met eenparig­ heid van stemmen, dan stelt de Commissie een ontwerp-besluit op dat volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure wordt aangenomen. 8. Tegen de besluiten van het Agentschap overeenkomstig de leden 3 en 6 van dit artikel kan overeenkomstig de artikelen 91, 92 en 93 beroep worden ingesteld. Artikel 52 Aanneming van besluiten in het kader van de beoordeling van stof­ fen 1. De bevoegde instantie zendt haar ontwerp-besluit overeenkomstig artikel 46, met de eventuele opmerkingen van de registrant of down­ streamgebruiker, toe aan het Agentschap en de bevoegde instanties van de overige lidstaten. 2. De bepalingen van artikel 51, leden 2 tot en met 8, zijn van overeenkomstige toepassing. Artikel 53 Deling van de kosten voor proeven zonder overeenstemming tussen de registranten en/of de downstreamgebruikers 1. Wanneer registranten of downstreamgebruikers ingevolge een krachtens deze titel genomen besluit een proef moeten uitvoeren, stellen zij alles in het werk om overeen te komen wie de proef namens de andere registranten of downstreamgebruikers zal uitvoeren, en om het Agentschap daarvan binnen 90 dagen op de hoogte te stellen. Indien het Agentschap niet binnen 90 dagen van een dergelijke overeenstemming in kennis is gesteld, wijst het een van de registranten of downstreamge­ bruikers aan om de proef namens hen allen uit te voeren. ▼C1 2. Indien een registrant of downstreamgebruiker een proef namens anderen uitvoert, zullen zij de kosten van het onderzoek gelijkelijk delen. 3. In het in lid 1 bedoelde geval verstrekt de registrant of down­ streamgebruiker die de proef uitvoert een kopie van het volledige on­ derzoeksverslag aan alle andere betrokkenen. 4. De persoon die het onderzoek uitvoert en indient, heeft een vorde­ ring ten opzichte van de anderen. Elke betrokken persoon kan vorderen dat een andere persoon wordt verboden de stof te vervaardigen, in te voeren of in de handel te brengen indien die persoon zijn aandeel in de kosten niet betaalt, geen zekerheid voor dat bedrag stelt of geen exem­ plaar van het volledige onderzoeksverslag van het uitgevoerde onder­ zoek overhandigt. Alle vorderingen zijn afdwingbaar voor de nationale rechter. De personen kunnen hun vorderingen inzake vergoeding voor­ leggen aan een arbitragecollege en de uitspraak in arbitrage aanvaarden. Artikel 54 Publicatie van informatie over beoordeling Jaarlijks publiceert het Agentschap uiterlijk op 28 februari op zijn web­ site een verslag over de voortgang die in het voorafgaande kalenderjaar is geboekt bij het vervullen van zijn beoordelingsverplichtingen. Dat verslag bevat met name aanbevelingen aan potentiële registranten ten behoeve van een hogere kwaliteit van toekomstige registraties. TITEL VII AUTORISATIES HOOFDSTUK 1 Autorisatieplicht Artikel 55 Doel van de autorisatie en overwegingen ten aanzien van vervan­ ging Deze titel heeft tot doel de goede werking van de interne markt te waarborgen en er tegelijkertijd voor te zorgen dat de risico's van zeer zorgwekkende stoffen naar behoren worden beheerst en dat deze stoffen gestaag worden vervangen door geschikte alternatieve stoffen of tech­ nieken, mits die economisch haalbaar en technisch uitvoerbaar zijn. Hiertoe analyseren alle fabrikanten, importeurs en downstreamgebrui­ kers die een autorisatieaanvraag doen of er alternatieven beschikbaar zijn en overwegen zij de risico's, alsmede de technische en economische haalbaarheid van vervanging. Artikel 56 Algemene bepalingen 1. Een fabrikant, importeur of downstreamgebruiker mag een in bij­ lage XIV opgenomen stof niet voor een bepaald gebruik in de handel brengen of zelf gebruiken, tenzij: a) overeenkomstig de artikelen 60 tot en met 64 autorisatie is verleend voor de vormen van gebruik van die stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄, of voor de opname van de stof in een voorwerp met het oog waarop de stof in de handel wordt gebracht of hij de stof zelf gebruikt; of ▼C1 b) de vormen van gebruik van die stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄, of de opname van de stof in een voorwerp, met het oog waarop de stof in de handel wordt gebracht of hij de stof zelf gebruikt, overeenkomstig artikel 58, lid 2, van de aan de autorisatieplicht in bijlage XIV zijn vrijgesteld; of c) de in artikel 58, lid 1, onder c), i), bedoelde datum niet is bereikt; of d) de in artikel 58, lid 1, onder c), i), bedoelde datum is gehaald en hij 18 maanden voor die datum een aanvraag heeft ingediend, maar nog geen besluit over de autorisatieaanvraag is genomen; of e) in gevallen waarin de stof in de handel wordt gebracht, een autorisatie voor dat gebruik aan zijn directe downstreamgebruiker is verleend. 2. Een downstreamgebruiker mag een stof die aan de in lid 1 ver­ melde criteria voldoet gebruiken mits het gebruik voldoet aan de voor­ waarden van een voor dat gebruik aan een actor eerder in de toeleve­ ringsketen verleende autorisatie. 3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op het gebruik van stoffen bij wetenschappelijk onderzoek en wetenschappelijke ontwikke­ ling. In bijlage XIV wordt bepaald of de leden 1 en 2 van toepassing zijn op onderzoek en ontwikkeling gericht op producten en procedés en wordt de vrijgestelde maximumhoeveelheid gespecificeerd. 4. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op het volgende gebruik van stoffen: a) gebruik in gewasbeschermingsmiddelen die binnen het toepassings­ gebied van Richtlijn 91/414/EEG vallen; b) gebruik in biociden die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 98/8/EG vallen; c) gebruik als motorbrandstof die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van benzine en van dieselbrandstof ( ) valt; 1 d) gebruik als brandstof in mobiele of vaste stookinstallaties voor mi­ neraleolieproducten en gebruik als brandstof in gesloten systemen. 5. In het geval van stoffen die uitsluitend autorisatieplichtig zijn omdat zij aan de criteria van artikel 57, onder a), b) of c), voldoen, of omdat zij uitsluitend vanwege gevaren voor de gezondheid van de mens overeenkomstig artikel 57, onder f), zijn aangewezen, zijn de leden 1 en 2 van dit artikel niet van toepassing op het volgende gebruik: a) gebruik in cosmetische producten die binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 76/768/EEG vallen; b) gebruik in met levensmiddelen in aanraking komende materialen die binnen het toepassingsgebied van Verordening (EG) nr. 1935/2004 vallen. 6. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op het gebruik van stoffen wanneer zij aanwezig zijn in ►M3 mengsels ◄: a) onder een concentratiegrens van 0,1 gewichtsprocent (g/g), wat be­ treft de stoffen bedoeld in artikel 57, onder d), e) en f); 1 ( ) PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003. ▼M3 b) onder de in artikel 11, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 vermelde grenzen voor indeling van het mengsel als gevaarlijk, wat betreft alle overige stoffen. ▼C1 Artikel 57 Stoffen die in bijlage XIV kunnen worden opgenomen De volgende stoffen kunnen volgens de procedure van artikel 58 in bijlage XIV worden opgenomen: ▼M3 a) stoffen die voldoen aan de criteria voor indeling in de gevarenklasse kankerverwekkendheid van categorie 1A of 1B overeenkomstig afde­ ling 3.6, van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008; b) stoffen die voldoen aan de criteria voor indeling in de gevarenklasse mutageniteit in geslachtscellen van categorie 1A of 1B overeenkom­ stig afdeling 3.5, van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008; c) stoffen die voldoen aan de criteria voor indeling in de gevarenklasse voortplantingstoxiciteit categorie 1A of 1B, schadelijke effecten voor de seksuele functie, de vruchtbaarheid of de ontwikkeling, overeen­ komstig afdeling 3.7, van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008; ▼C1 d) stoffen die volgens de criteria van bijlage XIII persistent, bioaccu­ mulerend en toxisch zijn; e) stoffen die volgens de criteria van bijlage XIII zeer persistent en zeer bioaccumulerend zijn; f) stoffen, zoals die welke hormoonontregelende eigenschappen hebben of die welke persistente, bioaccumulerende en toxische eigenschap­ pen of zeer persistente en zeer bioaccumulerende eigenschappen hebben, die niet aan de criteria onder d) en e) voldoen, ten aanzien waarvan wetenschappelijke aanwijzingen worden gevonden voor waarschijnlijke ernstige gevolgen voor de gezondheid van de mens of voor het milieu die even zorgwekkend zijn als die van de stoffen die onder a) tot en met e) zijn vermeld en die per afzonderlijk geval volgens de procedure van artikel 59 worden vastgesteld. Artikel 58 Opname van stoffen in bijlage XIV 1. Wanneer wordt besloten stoffen als bedoeld in artikel 57 in bijlage XIV op te nemen, wordt dat besluit volgens de in artikel 133, lid 4, bedoelde procedure genomen. In het besluit worden van elke stof de volgende gegevens vermeld: a) de identiteit van de stof overeenkomstig punt 2 van bijlage VI; b) de in artikel 57 bedoelde intrinsieke eigenschap of eigenschappen van de stof; ▼C1 c) overgangsregelingen: i) de datum of data vanaf wanneer het in de handel brengen en het gebruik van de stof verboden is, tenzij daarvoor een autorisatie is verleend, hierna „de verbodsdatum” genoemd, waarvoor, naarge­ lang het geval, rekening moet worden gehouden met de voor dat gebruik omschreven productiecyclus; ii) een datum of data, ten minste 18 maanden vóór de verbodsdatum of -data, waarop aanvragen moeten zijn ontvangen indien de aanvrager de stof wil blijven gebruiken of voor een bepaald ge­ bruik in de handel wil blijven brengen na de verbodsdatum of -data; de voortzetting van het gebruik na de verbodsdatum wordt toegestaan zolang geen besluit over de autorisatieaanvraag is ge­ nomen; d) in voorkomend geval, herbeoordelingstermijnen voor bepaalde vor­ men van gebruik; e) eventueel van de autorisatieplicht vrijgestelde vormen van gebruik of categorieën van gebruik, en de eventuele voorwaarden voor die vrij­ stellingen. 2. Vormen van gebruik of categorieën van gebruik kunnen van de autorisatieplicht worden vrijgesteld, mits het risico naar behoren wordt beheerst op grond van de bestaande specifieke Gemeenschapswetgeving die minimumeisen aan het gebruik van de stof stelt in verband met de bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu. Bij de vaststelling van die vrijstellingen wordt in het bijzonder rekening ge­ houden met de evenredigheid van het risico voor de gezondheid van de mens en voor het milieu met de aard van de stof, bijvoorbeeld wanneer het risico verandert naargelang de fysische vorm. 3. Voordat een besluit wordt genomen over de opname van stoffen in bijlage XIV, doet het Agentschap, met inachtneming van het advies van het Comité lidstaten, aanbevelingen voor stoffen die met voorrang moe­ ten worden opgenomen, waarbij voor elke stof de in lid 1 genoemde gegevens worden vermeld. Normaliter wordt voorrang gegeven aan stof­ fen met: te verstrekken overeenkomstig artikel 16, lid 1, van Richtlijn 67/548/EEG worden beschouwd als een overeenkomstig artikel 52 van deze verordening genomen besluit. Deze stoffen worden geacht deel uit te maken van het communautaire voortschrijdende actieplan overeenkomstig artikel 44, lid 2, van deze verordening en worden beschouwd als stoffen die overeenkomstig arti­ kel 45, lid 2, van deze verordening zijn gekozen door de lidstaat waar­ van de bevoegde instantie overeenkomstig artikel 7, lid 2, en artikel 16, lid 1, van Richtlijn 67/548/EEG om nadere informatie heeft verzocht. Artikel 136 Overgangsmaatregelen betreffende bestaande stoffen 1. De verzoeken om informatie die met toepassing van artikel 10, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 793/93 bij een verordening van de Com­ missie tot de fabrikanten en importeurs zijn gericht, worden beschouwd als overeenkomstig artikel 52 van deze verordening aangenomen beslui­ ten. ▼C1 De voor de stof bevoegde instantie is de bevoegde instantie van de lidstaat die overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 793/93 als rapporteur is aangewezen en verricht de in artikel 46, lid 3, en artikel 48 van deze verordening omschreven taken. 2. De verzoeken om informatie die met toepassing van artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 793/93 bij een verordening van de Com­ missie tot de fabrikanten en importeurs zijn gericht, worden beschouwd als overeenkomstig artikel 52 van deze verordening aangenomen beslui­ ten. Het Agentschap bepaalt welke voor de stof bevoegde instantie de in artikel 46, lid 3, en artikel 48 van deze verordening omschreven taken verricht. 3. Een lidstaat wiens rapporteur heeft nagelaten de risicobeoordeling en, indien nodig, de strategie ter beperking van de risico's overeenkom­ stig artikel 10, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 793/93 uiterlijk op 1 juni 2008 toe te zenden, moet: a) gedocumenteerde informatie over gevaren en risico's verstrekken overeenkomstig bijlage XV, deel B, van deze verordening; b) artikel 69, lid 4, van deze verordening toepassen op basis van het onder a) bedoelde dossier; en c) een document opstellen over de manier waarop eventuele andere vastgestelde risico's moeten worden aangepakt door ander optreden dan de wijziging van bijlage XVII bij deze verordening. Bovenbedoelde informatie wordt uiterlijk 1 december 2008 aan het Agentschap toegezonden. Artikel 137 Overgangsmaatregelen betreffende beperkingen 1. Uiterlijk op 1 juni 2010 stelt de Commissie, zo nodig, een ont­ werp-wijziging van bijlage XVII op overeenkomstig: a) hetzij een risicobeoordeling en een overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 793/93 op Gemeenschapsniveau goedge­ keurde aanbevolen strategie ter beperking van de risico's, voor zover deze voorstellen voor beperkingen in de zin van titel VIII van deze verordening bevat, waarover nog geen besluit overeenkomstig Richt­ lijn 76/769/EEG is genomen; b) hetzij een bij de betrokken instellingen ingediend voorstel betref­ fende de invoering of wijziging van beperkingen krachtens Richtlijn 76/769/EEG dat nog niet is goedgekeurd. 2. Tot 1 juni 2010 worden alle in artikel 129, lid 3, bedoelde dossiers aan de Commissie voorgelegd. De Commissie stelt indien nodig een ontwerp tot wijziging van bijlage XVII op. 3. Elke wijziging van de goedgekeurde beperkingen krachtens Richt­ lijn 76/769/EEG vanaf 1 juni 2007 wordt met ingang van 1 juni 2009 opgenomen in bijlage XVII. ▼C1 Artikel 138 Evaluatie 1. Uiterlijk op 1 juni 2019 voert de Commissie een evaluatie uit om te beoordelen of de toepassing van de verplichting om een chemische­ veiligheidsbeoordeling uit te voeren en die in een chemischeveiligheids­ rapport te documenteren, al dan niet uitgebreid moet worden tot stoffen waarvoor die verplichting nog niet geldt omdat zij niet registratieplichtig zijn, of die wel registratieplichtig zijn maar in hoeveelheden van minder dan 10 ton per jaar worden vervaardigd of ingevoerd. ►M3 Voor stof­ fen die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 aan de criteria voor indeling in de gevarenklassen kankerverwekkendheid, mutageniteit in geslachtscellen of voortplantingstoxiciteit, categorie 1A of 1B, vol­ doen, wordt de evaluatie echter uiterlijk op 1 juni 2014 uitgevoerd. ◄ Bij de uitvoering van de evaluatie, houdt de Commissie rekening met alle relevante factoren, met inbegrip van: a) de kosten voor fabrikanten en importeurs van het opstellen van de chemischeveiligheidsrapporten; b) de verdeling van de kosten tussen actoren in de toeleveringsketen en de downstreamgebruiker; c) de voordelen voor de gezondheid van de mens en het milieu. Op grond van die evaluatie kan de Commissie, in voorkomend geval, wetgevingsvoorstellen indienen om deze verplichting uit te breiden. 2. De Commissie kan wetgevingsvoorstellen indienen zodra een uit­ voerbare en kosteneffectieve selectiemethode voor de registratie van polymeren op grond van betrouwbare technische en geldige wetenschap­ pelijke criteria kan worden vastgesteld, en nadat zij een verslag over het volgende heeft gepubliceerd: a) de risico's van polymeren in vergelijking met andere stoffen; b) de eventuele noodzaak om bepaalde soorten polymeren te registre­ ren, rekening houdend met het concurrentievermogen en innovatie enerzijds en de bescherming van de gezondheid en het milieu an­ derzijds. 3. Het in artikel 117, lid 4, bedoelde verslag over de ervaring met de werking van deze verordening bevat een evaluatie van de voorschriften voor de registratie van stoffen die in hoeveelheden tussen 1 ton en 10 ton per jaar per fabrikant of importeur worden vervaardigd of ingevoerd. Op grond van die evaluatie kan de Commissie wetgevingsvoorstellen indienen tot wijziging van de informatie-eisen voor stoffen die in hoe­ veelheden tussen 1 ton en 10 ton per jaar per fabrikant of importeur worden vervaardigd of ingevoerd, waarbij zij rekening houdt met de jongste ontwikkelingen, bijvoorbeeld op het gebied van alternatieve testmethoden en (kwantitatieve) structuur-activiteitsrelaties. 4. Uiterlijk op 1 juni 2008 voert de Commissie een evaluatie van de bijlagen I, IV en V uit, teneinde, zo nodig, overeenkomstig de proce­ dure van artikel 131 wijzigingsvoorstellen in te dienen. 5. Uiterlijk op 1 december 2008 voert de Commissie een evaluatie uit van bijlage XIII om de toereikendheid te beoordelen van de criteria voor de identificatie van stoffen die persistent, bioaccumulerend en toxisch zijn of zeer persistent en zeer bioaccumulerend zijn, teneinde, zo nodig, overeenkomstig de procedure van artikel 133, lid 4, wijzi­ gingsvoorstellen in te dienen. ▼C1 6. Uiterlijk op 1 juni 2012 voert de Commissie een evaluatie uit om te beoordelen of het toepassingsgebied van deze verordening dient te worden gewijzigd om dubbel gebruik met andere toepasselijke commu­ nautaire bepalingen te vermijden. Op grond van die evaluatie, kan de Commissie, in voorkomend geval, een wetgevingsvoorstel indienen. 7. Uiterlijk op 1 juni 2013 voert de Commissie een evaluatie uit om te beoordelen of, rekening houdend met de laatste ontwikkelingen op wetenschappelijk gebied, het toepassingsgebied van artikel 60, lid 3, dient te worden uitgebreid tot stoffen, geïdentificeerd onder artikel 57, onder f), met hormoonontregelende eigenschappen. Op grond van die evaluatie, kan de Commissie, in voorkomend geval, een wetgevings­ voorstel indienen. 8. Uiterlijk op 1 juni 2019 voert de Commissie een evaluatie uit om te beoordelen of het toepassingsgebied van artikel 33 dient te worden uitgebreid tot andere gevaarlijke stoffen, rekening houdend met de prak­ tische ervaring bij de toepassing van dat artikel. Op grond van die evaluatie, kan de Commissie, in voorkomend geval, wetgevingsvoor­ stellen indienen om deze verplichting uit te breiden. 9. Overeenkomstig de doelstelling om testmethoden zonder dierproe­ ven te bevorderen en testmethoden met dierproeven te vervangen, be­ perken of verfijnen, als voorzien in deze verordening, voert de Com­ missie uiterlijk op 1 juni 2019 een evaluatie uit van de vereisten voor testmethoden van punt 8.7 van bijlage VIII. Op grond van die evaluatie, en met garantie voor een hoog niveau van bescherming voor de ge­ zondheid van de mens en het milieu, kan de Commissie een wijziging voorstellen overeenkomstig de procedure bedoeld in artikel 133, lid 4. Artikel 139 Intrekking Richtlijn 91/155/EEG wordt hierbij ingetrokken. De Richtlijnen 93/105/EG en 2000/21/EG en de Verordeningen (EEG) nr. 793/93 en (EG) nr. 1488/94 worden met ingang van 1 juni 2008 ingetrokken. Richtlijn 93/67/EEG wordt met ingang van 1 augustus 2008 ingetrok­ ken. Richtlijn 76/769/EEG wordt met ingang van 1 juni 2009 ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken besluiten gelden als verwijzingen naar deze verordening. Artikel 140 Wijziging van Richtlijn 1999/45/EG Artikel 14 van Richtlijn 1999/45/EG wordt geschrapt. Artikel 141 Inwerkingtreding en toepassing 1. Deze verordening treedt in werking op 1 juni 2007. 2. De titels II, III, V, VI, VII, XI en XII, alsmede de artikelen 128 en 136, zijn van toepassing vanaf 1 juni 2008. 3. Artikel 135 is van toepassing vanaf 1 augustus 2008. 4. Titel VIII en bijlage XVII zijn van toepassing vanaf 1 juni 2009. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. ▼C1 LIJST VAN BIJLAGEN BIJLAGE I ALGEMENE BEPALINGEN VOOR DE BEOORDELING VAN STOFFEN EN DE OPSTELLING VAN CHEMISCHE- VEILIGHEIDSRAPPORTEN BIJLAGE II VOORSCHRIFTEN VOOR DE SAMENSTELLING VAN VEILIGHEIDSINFORMATIEBLADEN BIJLAGE III CRITERIA VOOR STOFFEN DIE IN HOEVEELHEDEN TUSSEN 1 EN 10 TON ZIJN GEREGISTREERD BIJLAGE IV VRIJSTELLINGEN VAN DE REGISTRATIEPLICHT OVER- EENKOMSTIG ARTIKEL 2, LID 7, ONDER a) BIJLAGE V VRIJSTELLINGEN VAN DE REGISTRATIEPLICHT OVER- EENKOMSTIG ARTIKEL 2, LID 7, ONDER b) BIJLAGE VI IN ARTIKEL 10 BEDOELDE IN TE DIENEN INFORMATIE BIJLAGE VII VERPLICHTE STANDAARDINFORMATIE VOOR STOF- FEN DIE IN HOEVEELHEDEN VAN 1 TON OF MEER WORDEN VERVAARDIGD OF INGEVOERD BIJLAGE VIII VERPLICHTE STANDAARDINFORMATIE VOOR STOF- FEN DIE IN HOEVEELHEDEN VAN 10 TON OF MEER WORDEN VERVAARDIGD OF INGEVOERD BIJLAGE IX VERPLICHTE STANDAARDINFORMATIE VOOR STOF- FEN DIE IN HOEVEELHEDEN VAN 100 TON OF MEER WORDEN VERVAARDIGD OF INGEVOERD BIJLAGE X VERPLICHTE STANDAARDINFORMATIE VOOR STOF- FEN DIE IN HOEVEELHEDEN VAN 1 000 TON OF MEER WORDEN VERVAARDIGD OF INGEVOERD BIJLAGE XI ALGEMENE REGELS VOOR DE AANPASSING VAN DE STANDAARDTESTREGELING VAN DE BIJLAGEN VII TOT EN MET X BIJLAGE XII ALGEMENE REGELS VOOR DE BEOORDELING VAN STOFFEN EN DE OPSTELLING VAN CHEMISCHEVEI- LIGHEIDSRAPPORTEN DOOR DOWNSTREAMGEBRUI- KERS BIJLAGE XIII CRITERIA TER IDENTIFICATIE VAN PERSISTENTE, BIOACCUMULERENDE EN TOXISCHE STOFFEN EN ZEER PERSISTENTE EN ZEER BIOACCUMULERENDE STOFFEN BIJLAGE XIV LIJST VAN AUTORISATIEPLICHTIGE STOFFEN BIJLAGE XV DOSSIERS BIJLAGE XVI SOCIAALECONOMISCHE ANALYSE BIJLAGE XVII BEPERKINGEN OP DE VERVAARDIGING, HET IN DE HANDEL BRENGEN EN HET GEBRUIK VAN BEPAALDE

67/548/EEG

als die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 vermeld. Indien mengsels in de periode tussen de inwerkingtreding van Verorde­ ning (EG) nr. 1272/2008 en 1 juni 2015 overeenkomstig die verorde­ ning worden ingedeeld, kan die indeling samen met de indeling over­ eenkomstig Richtlijn 1999/45/EG in het veiligheidsinformatieblad wor­ den opgenomen. Tot 1 juni 2015 wordt de indeling van stoffen of mengsels die zowel ingedeeld als geëtiketteerd zijn overeenkomstig Ver­ ordening (EG) nr. 1272/2008 evenwel samen met de indeling van de stof, het mengsel of de bestanddelen daarvan overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, respectievelijk Richtlijn 1999/45/EG in het vei­ ligheidsinformatieblad opgenomen. ▼C1 Artikel 32 Verplichting om aan de verdere toeleveringsketen informatie door te geven over stoffen als zodanig of in ►M3 mengsels ◄ waarvoor geen veiligheidsinformatieblad vereist is 1. Elke leverancier van een stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ die geen veiligheidsinformatieblad overeenkomstig artikel 31 hoeft in te dienen, verstrekt de afnemer de volgende infor­ matie: a) de in artikel 20, lid 3, bedoelde registratienummers, indien beschik­ baar, voor elke stof waarvoor krachtens onderdeel b), c) of d) van dit lid informatie wordt verstrekt; b) een vermelding of de stof autorisatieplichtig is en de bijzonderheden van eventuele in deze toeleveringsketen krachtens titel VII verleende of geweigerde autorisaties; c) de bijzonderheden van eventuele krachtens titel VIII opgelegde be­ perkingen; d) andere beschikbare toepasselijke informatie over de stof die nodig is voor de vaststelling en toepassing van passende risicobeheersmaat­ regelen, inclusief de specifieke omstandigheden die uit de toepassing van bijlage XI, punt 3, voortvloeien. 2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt gratis op papier of elektro­ nisch verstrekt uiterlijk bij de eerste levering van een stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ na 1 juni 2007. ▼C1 3. De leveranciers passen deze informatie onverwijld aan in de vol­ gende gevallen: a) zodra er nieuwe informatie die van invloed kan zijn op de risicobe­ heersmaatregelen of nieuwe informatie over de gevaren beschikbaar komt; b) zodra een autorisatie is verleend of geweigerd; c) zodra een beperking is opgelegd. Voorts wordt de bijgewerkte informatie gratis op papier of elektronisch verstrekt aan alle eerdere afnemers aan wie zij de stof of het ►M3 mengsel ◄ in de voorafgaande twaalf maanden hebben gele­ verd. Elke aanpassing na de registratie bevat het registratienummer. Artikel 33 Verplichting om informatie door te geven over stoffen in voorwer­ pen 1. Elke leverancier van een voorwerp dat een stof bevat die aan de criteria van artikel 57 voldoet en overeenkomstig artikel 59, lid 1, in een concentratie van meer dan 0,1 gewichtsprocent (g/g) is gemeten, ver­ strekt de afnemer van het voorwerp voldoende aan de leverancier be­ kende informatie om een veilig gebruik van dat voorwerp mogelijk te maken, waaronder ten minste de naam van de stof. 2. Op verzoek van een consument verstrekt elke leverancier van een voorwerp dat een stof bevat die aan de criteria van artikel 57 voldoet en overeenkomstig artikel 59, lid 1, in een concentratie van meer dan 0,1 gewichtsprocent (g/g) is gemeten, de consument voldoende aan de le­ verancier bekende informatie om een veilig gebruik van dat voorwerp mogelijk te maken, waaronder ten minste de naam van de stof. De desbetreffende informatie wordt gratis verstrekt binnen 45 dagen na ontvangst van het verzoek. Artikel 34 Verplichting om hogerop in de toeleveringsketen informatie door te geven over stoffen en ►M3 mengsels ◄ Alle actoren in de toeleveringsketen van een stof of ►M3 mengsel ◄ geven aan de vorige actor of distributeur in de toeleveringsketen de volgende informatie door: a) nieuwe informatie over gevaarlijke eigenschappen, ongeacht het be­ trokken gebruik; b) alle overige informatie die twijfel kan doen ontstaan over de ge­ schiktheid van de risicobeheersmaatregelen die in een aan hen ver­ strekt veiligheidsinformatieblad zijn vermeld, zulks uitsluitend voor geïdentificeerd gebruik. De distributeurs geven die informatie door aan de vorige actor of dis­ tributeur in de toeleveringsketen. Artikel 35 Toegang van werknemers tot informatie Werknemers en hun vertegenwoordigers krijgen van hun werkgever toegang tot de overeenkomstig de artikelen 31 en 32 verstrekte infor­ matie over de stoffen of ►M3 mengsels ◄ die zij bij hun werk ge­ bruiken of waaraan zij bij hun werk kunnen worden blootgesteld. ▼C1 Artikel 36 Verplichting om informatie te bewaren 1. Elke fabrikant, importeur, downstreamgebruiker of distributeur verzamelt alle informatie die hij nodig heeft om zijn verplichtingen krachtens deze verordening te vervullen en houdt die informatie beschikbaar gedurende ten minste tien jaar nadat hij de stof of het ►M3 mengsel ◄ voor het laatst heeft vervaardigd, ingevoerd, gele­ verd of gebruikt. Deze informatie wordt, onverminderd de titels II en VI, door de bedoelde fabrikant, importeur, downstreamgebruiker of dis­ tributeur op verzoek onverwijld verstrekt of beschikbaar gesteld aan een bevoegde instantie van de lidstaat waar hij is gevestigd of aan het Agentschap. 2. Indien een registrant, downstreamgebruiker of distributeur zijn ac­ tiviteiten beëindigt, of zijn activiteiten geheel of gedeeltelijk overdraagt aan een derde, is degene die verantwoordelijk is voor de liquidatie van de onderneming van de registrant, downstreamgebruiker of distributeur of die de verantwoordelijkheid op zich neemt om de stof of het ►M3 mengsel ◄ in kwestie in de handel te brengen, gehouden aan de verplichting van lid 1 in plaats van de registrant, downstreamgebrui­ ker of distributeur. TITEL V DOWNSTREAMGEBRUIKERS Artikel 37 Beoordeling van de chemische veiligheid door downstreamgebrui­ kers en verplichting om risicobeperkende maatregelen vast te stel­ len, toe te passen en aan te bevelen 1. Downstreamgebruikers of distributeurs mogen informatie verstrek­ ken om te helpen bij de opstelling van een registratie. 2. Elke downstreamgebruiker heeft het recht een bepaald gebruik, minimaal in de vorm van de beknopte algemene beschrijving van het gebruik, schriftelijk (op papier of elektronisch) aan de fabrikant, impor­ teur, downstreamgebruiker of distributeur die hem een stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ levert, mee te delen teneinde er een ge­ ïdentificeerd gebruik van te maken. Bij het meedelen van een gebruik verstrekt hij voldoende informatie om de fabrikant, importeur of down­ streamgebruiker die de stof heeft geleverd, in staat te stellen een bloot­ stellingsscenario of in voorkomend geval een gebruiks- en blootstel­ lingscategorie, voor dit gebruik op te stellen in het kader van de che­ mischeveiligheidsbeoordeling door de fabrikant, importeur of down­ streamgebruiker. De distributeurs geven die informatie door aan de vorige actor of dis­ tributeur in de toeleveringsketen. Downstreamgebruikers die deze infor­ matie ontvangen, kunnen een blootstellingsscenario voor de geïdentifi­ ceerde vorm(en) van gebruik opstellen, of de informatie doorgeven aan de vorige actor in de toeleveringsketen. 3. Voor geregistreerde stoffen voldoet de fabrikant, importeur of downstreamgebruiker aan de verplichtingen van artikel 14 voordat hij de stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ levert aan de down­ streamgebruiker die het in lid 2 van dit artikel bedoelde verzoek doet, mits het verzoek ten minste een maand voor de levering is gedaan, of binnen een maand na het verzoek indien dat later is. ▼C1 Voor geleidelijk geïntegreerde stoffen voldoet de fabrikant, importeur of downstreamgebruiker aan dit verzoek en aan de verplichtingen van artikel 14 voor het verstrijken van de toepasselijke in artikel 23 gestelde termijn, mits de downstreamgebruiker zijn verzoek ten minste twaalf maanden voor die uiterste termijn doet. Indien de fabrikant, importeur of downstreamgebruiker na beoordeling van het gebruik overeenkomstig artikel 14 niet in staat is het om rede­ nen van bescherming van de gezondheid van de mens of van het milieu als een geïdentificeerd gebruik op te nemen, deelt hij onverwijld schrif­ telijk aan het Agentschap en de downstreamgebruiker de reden(en) voor dat besluit mee en verstrekt hij downstreamgebruikers de stof niet zon­ der de redenen op te nemen in de in artikel 31 of 32 bedoelde infor­ matie. De fabrikant of importeur vermeldt dit gebruik in bijlage VI, punt 3.7, in zijn bijwerking van de registratie overeenkomstig artikel 22, lid 1, onder d). 4. De downstreamgebruiker van een stof, als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄, stelt een chemischeveiligheidsrapport overeenkom­ stig bijlage XII op voor elk gebruik dat niet overeenkomt met de voor­ waarden die beschreven zijn in een blootstellingsscenario dat, of in voorkomend geval in een gebruiks- en blootstellingscategorie die, hem in een veiligheidsinformatieblad is verstrekt of voor elk gebruik dat hem door zijn leverancier is afgeraden. De downstreamgebruiker hoeft geen chemischeveiligheidsrapport op te stellen in de volgende gevallen: a) het is niet verplicht, overeenkomstig artikel 31, bij de stof of het ►M3 mengsel ◄ een veiligheidsinformatieblad te verstrekken; b) zijn leverancier is niet verplicht, overeenkomstig artikel 14, een chemischeveiligheidsrapport op te stellen; c) de downstreamgebruiker gebruikt in totaal minder dan 1 ton van de stof als zodanig of in een of meer ►M3 mengsels ◄ per jaar; d) door de downstreamgebruiker wordt een blootstellingsscenario toe­ gepast of aanbevolen dat ten minste de voorwaarden omvat die be­ schreven zijn in het aan hem in het veiligheidsinformatieblad ver­ strekte blootstellingsscenario; e) de stof komt in een ►M3 mengsel ◄ voor in een lagere concen­ tratie dan de concentraties die zijn vermeld in artikel 14, lid 2; f) de downstreamgebruiker gebruikt de stof voor onderzoek en ontwik­ keling gericht op producten en procedés, en de risico's voor de ge­ zondheid van de mens en voor het milieu worden afdoende beheerst, overeenkomstig de wettelijke voorschriften inzake de bescherming van werknemers en het milieu. 5. Door elke downstreamgebruiker worden passende maatregelen vastgesteld, toegepast en, indien passend, aanbevolen om de risico's afdoende te beheersen die zijn vastgesteld in: a) de aan hem verstrekte veiligheidsinformatiebladen; of b) zijn eigen chemischeveiligheidsbeoordeling; c) enige informatie over risicobeheersmaatregelen die hem overeenkom­ stig artikel 32 is verstrekt. ▼C1 6. Wanneer een downstreamgebruiker geen chemischeveiligheidsrap­ port overeenkomstig lid 4, onder c), opstelt beoordeelt hij het gebruik van de stof, en treft hij passende risicobeheersmaatregelen om ervoor te zorgen dat de risico's voor de gezondheid van de mens en voor het milieu afdoende worden beheerst. Deze informatie wordt opgenomen in de door hem opgestelde veiligheidsinformatiebladen. 7. Downstreamgebruikers zorgen ervoor dat hun chemischeveilig­ heidsrapporten steeds worden bijgewerkt en beschikbaar zijn. 8. Het overeenkomstig lid 4 van dit artikel opgestelde chemischevei­ ligheidsrapport hoeft geen betrekking te hebben op de risico's voor de gezondheid van de mens die voortvloeien uit de in artikel 14, lid 5, vermelde vormen van eindgebruik. Artikel 38 Verplichting voor downstreamgebruikers om informatie te melden 1. Alvorens een downstreamgebruiker begint of doorgaat met een bepaald gebruik van een door een actor eerder in de toeleveringsketen overeenkomstig artikel 6 of 18 geregistreerde stof, deelt hij de in lid 2 van dit artikel genoemde informatie aan het Agentschap mee indien hij: a) overeenkomstig artikel 37, lid 4, een chemischeveiligheidsrapport moet opstellen; of b) een beroep doet op de vrijstelling in artikel 37, lid 4, onder c) of onder f). 2. De downstreamgebruiker vermeldt de volgende informatie: a) zijn identiteit en contactgegevens overeenkomstig punt 1.1 van bij­ lage VI; b) de in artikel 20, lid 3, bedoelde registratienummers, indien beschik­ baar; c) de identiteit van de stoffen overeenkomstig de punten 2.1 tot en met 2.3.4 van bijlage VI; d) de identiteit van de fabrikant(en), de importeur(s), of andere leveran­ cier(s) overeenkomstig punt 1.1 van bijlage VI; e) een beknopte algemene beschrijving van de vormen van gebruik overeenkomstig punt 3.5 van bijlage VI, alsmede van de voorwaar­ den voor de vormen van gebruik; f) tenzij de downstreamgebruiker gebruikmaakt van de uitzondering van artikel 37, lid 4, onder c), een voorstel voor aanvullende proeven op gewervelde dieren, indien hij die nodig acht om zijn chemische­ veiligheidsbeoordeling aan te vullen. 3. Indien een wijziging optreedt in de overeenkomstig lid 1 gemelde informatie, past de downstreamgebruiker die informatie onverwijld aan. 4. Indien zijn indeling van een stof afwijkt van die van zijn leveran­ cier, meldt de downstreamgebruiker dat aan het Agentschap. ▼C1 5. De meldingsplicht van de leden 1 tot en met 4 van dit artikel geldt niet voor stoffen die de downstreamgebruiker als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ in hoeveelheden van minder dan 1 ton per jaar voor dat specifieke gebruik gebruikt, tenzij de downstreamgebruiker gebruikmaakt van de uitzondering van artikel 37, lid 4, onder c). Artikel 39 Toepassing van de verplichtingen voor downstreamgebruikers 1. Binnen twaalf maanden na ontvangst van een registratienummer dat hun door hun leveranciers in een veiligheidsinformatieblad wordt meegedeeld, moeten de downstreamgebruikers aan de voorschriften van artikel 37 voldoen. 2. Binnen zes maanden na ontvangst van een registratienummer dat hun door hun leveranciers in een veiligheidsinformatieblad wordt mee­ gedeeld, moeten de downstreamgebruikers aan de voorschriften van artikel 38 voldoen. TITEL VI BEOORDELING HOOFDSTUK 1 Dossierbeoordeling Artikel 40 Onderzoek van testvoorstellen ▼M3 1. Het Agentschap onderzoekt elk testvoorstel uiteengezet in een registratie of een rapport van een downstreamgebruiker ten behoeve van de verstrekking van de in de bijlagen IX en X vermelde informatie voor een stof. Prioriteit wordt gegeven aan de registratie van stoffen die

PBT

zPzB-, sensibiliserende en/of kankerverwekkende, mutagene en voor de voortplanting giftige (CMR) eigenschappen hebben of kunnen hebben, en van stoffen in hoeveelheden van meer dan 100 ton per jaar met gebruik dat resulteert in wijdverspreide en diffuse blootstelling, mits zij voldoen aan de criteria voor indeling in een of meer van de volgende gevarenklassen of categorieën van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008: a) de gevarenklassen 2.1 tot en met 2.4, 2.6 en 2.7, 2.8 typen A en B, 2.9, 2.10, 2.12, 2.13 categorieën 1 en 2, 2.14 categorieën 1 en 2, en 2.15 typen A tot en met F; b) de gevarenklassen 3.1 tot en met 3.6, 3.7 schadelijke effecten op de seksuele functie en de vruchtbaarheid of de ontwikkeling, 3.8 andere effecten dan een narcotische werking, 3.9 en 3.10; of zPzB-eigenschappen; of b) sterk verspreid gebruik; of c) grote hoeveelheden. Bij de vaststelling van het aantal stoffen dat in bijlage XIV wordt opgenomen en de in lid 1 vermelde data wordt ook rekening gehouden met de capaciteit van het Agentschap om de aanvragen binnen de ge­ stelde termijn te behandelen. Het Agentschap doet zijn eerste aanbeve­ ling inzake stoffen die met voorrang in bijlage XIV moeten worden opgenomen, uiterlijk op 1 juni 2009. Het Agentschap doet ten minste om de twee jaar verdere aanbevelingen om additionele stoffen in bijlage XIV op te nemen. 4. Alvorens zijn aanbevelingen aan de Commissie te zenden, publi­ ceert het Agentschap die op zijn website, onder duidelijke vermelding van de publicatiedatum en met inachtneming van de artikelen 118 en 119 inzake toegang tot informatie. Het Agentschap roept alle belang­ hebbende partijen op binnen drie maanden na de publicatiedatum op­ merkingen te maken, in het bijzonder over vormen van gebruik die van de autorisatieplicht moeten worden vrijgesteld. Het Agentschap past zijn aanbevelingen aan en houdt daarbij rekening met de ontvangen opmerkingen. ▼C1 5. Behoudens lid 6 worden, nadat een stof in bijlage XIV is opge­ nomen, aan die stof geen nieuwe beperkingen gesteld volgens de pro­ cedure van titel VIII die betrekking heeft op de risico's voor de ge­ zondheid van de mens of voor het milieu waarmee het gebruik van de stof als zodanig, in een ►M3 mengsel ◄ of in een voorwerp gepaard gaat, als gevolg van de in bijlage XIV vermelde intrinsieke eigenschap­ pen. 6. Nadat een stof in bijlage XIV is opgenomen, kunnen aan die stof nieuwe beperkingen worden gesteld volgens de procedure van titel VIII betreffende de risico's voor de gezondheid van de mens of voor het milieu als gevolg van de aanwezigheid van die stof in een voorwerp of voorwerpen. 7. Stoffen waarvan elk gebruik krachtens titel VIII of krachtens an­ dere Gemeenschapswetgeving verboden is, worden niet in bijlage XIV opgenomen of worden daaruit geschrapt. 8. Stoffen die op grond van nieuwe informatie niet meer voldoen aan de criteria van artikel 57, worden uit bijlage XIV geschrapt volgens de in artikel 133, lid 4 bedoelde procedure. Artikel 59 Vaststelling van de in artikel 57 bedoelde stoffen 1. De procedure van de leden 2 tot en met 10 van dit artikel wordt toegepast voor de vaststelling van stoffen die aan de criteria van artikel 57 voldoen en voor de opstelling van een lijst van stoffen die in aan­ merking komen om uiteindelijk in bijlage XIV te worden opgenomen. Het Agentschap vermeldt op deze lijst de stoffen die volgens artikel 83, lid 3, onder e), deel uitmaken van zijn werkprogramma. 2. De Commissie kan het Agentschap verzoeken een dossier over­ eenkomstig de desbetreffende punten van bijlage XV op te stellen voor stoffen die naar haar oordeel aan de criteria van artikel 57 voldoen. ­ ►M3 Het dossier kan, indien opportuun, beperkt blijven tot een ver­ wijzing naar een vermelding in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008.; ◄ Het Agentschap stelt dit dossier ter beschik­ king van de lidstaten. 3. Elke lidstaat kan een dossier overeenkomstig bijlage XV opstellen voor stoffen die naar zijn oordeel aan de criteria van artikel 57 voldoen en dat dossier naar het Agentschap zenden. ►M3 Het dossier kan, indien opportuun, beperkt blijven tot een verwijzing naar een vermel­ ding in deel 3 van bijlage VI bij Verordening (EG) nr. 1272/2008. ◄ Het Agentschap stelt dit dossier binnen 30 dagen na ontvangst ter be­ schikking van de overige lidstaten. 4. Het Agentschap plaatst op haar website een bericht dat voor een stof een dossier overeenkomstig bijlage XV is opgesteld. Het Agent­ schap nodigt alle belanghebbende partijen uit om binnen een vastge­ stelde termijn hun opmerkingen aan het Agentschap te doen toekomen. 5. De overige lidstaten of het Agentschap kunnen binnen 60 dagen na de verspreiding opmerkingen over de identificatie van de stof met betrekking tot de criteria van artikel 57 in het dossier aan het Agent­ schap doen toekomen. 6. Indien het Agentschap geen opmerkingen ontvangt of maakt, neemt het de stof in de in lid 1 bedoelde lijst op. Het Agentschap kan die stof opnemen in zijn aanbevelingen, als bedoeld in artikel 58, lid 3. ▼C1 7. Wanneer opmerkingen worden ontvangen of gemaakt, legt het Agentschap het dossier binnen 15 dagen na het verstrijken van de in lid 5 bedoelde termijn van 60 dagen aan het Comité lidstaten voor. 8. Indien het Comité lidstaten binnen 30 dagen na de voorlegging met eenparigheid van stemmen overeenstemming bereikt over de iden­ tificatie, neemt het Agentschap de stof in de in lid 1 bedoelde lijst op. Het Agentschap kan die stof opnemen in zijn aanbevelingen, als be­ doeld in artikel 58, lid 3. 9. Indien het Comité lidstaten geen overeenstemming met eenparig­ heid van stemmen bereikt, stelt de Commissie binnen drie maanden na ontvangst van het advies van het Comité lidstaten een ontwerp-voorstel op over de identificatie van de stof. Het uiteindelijke besluit over de identificatie van de stof wordt genomen volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure. 10. Het Agentschap publiceert en actualiseert de in lid 1 bedoelde lijst onverwijld op zijn website nadat er een besluit over de opneming van een stof is genomen. HOOFDSTUK 2 Verlening van autorisaties Artikel 60 Verlening van autorisaties 1. De Commissie is verantwoordelijk voor het nemen van besluiten over autorisatieaanvragen overeenkomstig deze titel. 2. Onverminderd het bepaalde in lid 3 wordt een autorisatie verleend indien het risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu van het gebruik van een stof als gevolg van de in bijlage XIV vermelde intrinsieke eigenschappen afdoende wordt beheerst overeenkomstig bij­ lage I, punt 6.4, en overeenkomstig de documentatie in het chemische­ veiligheidsrapport van de aanvrager, waarbij rekening wordt gehouden met het advies van het Comité risicobeoordeling zoals bedoeld in artikel 64, lid 4 onder a). Bij het verlenen van autorisatie, en onder alle daarin vermelde voorwaarden, houdt de Commissie rekening met alle lozingen, emissies en verliezen, met inbegrip van risico's als gevolg van diffuus of wijdverbreid gebruik, die op het tijdstip van het besluit bekend zijn. De Commissie houdt geen rekening met risico's voor de gezondheid van de mens ten gevolge van het gebruik van een stof in een medisch hulpmiddel waarop Richtlijn 90/385/EEG van de Raad van 20 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake actieve implanteerbare medische hulpmiddelen ( ), 1 Richtlijn 93/42/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende medi­ sche hulpmiddelen ( ) of Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement 2 en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek ( ) van toepassing is. 3 1 ( ) PB L 189 van 20.7.1990, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verorde­ ning (EG) nr. 1882/2003. 2 ( ) PB L 169 van 12.7.1993, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verorde­ ning (EG) nr. 1882/2003. 3 ( ) PB L 331 van 7.12.1998, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verorde­ ning (EG) nr. 1882/2003. ▼C1 3. Lid 2 is niet van toepassing op: a) stoffen die voldoen aan de criteria van artikel 57, onder a), b), c) of f), waarvoor geen drempelwaarde als bedoeld in bijlage I, punt 6.4, kan worden vastgesteld; b) stoffen die voldoen aan de criteria van artikel 57, onder d) of e); c) stoffen zoals vermeld in artikel 57, onder f), die persistente, bioac­ cumulerende en toxische eigenschappen of zeer persistente en zeer bioaccumulerende eigenschappen hebben. 4. Indien krachtens lid 2 geen autorisatie kan worden verleend, of in geval van in lid 3 bedoelde stoffen, kan een autorisatie alleen worden verleend wanneer wordt aangetoond dat de sociaaleconomische voorde­ len zwaarder wegen dan het risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu van het gebruik van de stof en er geen geschikte alternatieve stoffen of technieken zijn. Hierover wordt besloten nadat de volgende elementen zijn overwogen en rekening is gehouden met de adviezen van het Comité risicobeoordeling en Comité sociaaleconomi­ sche analyse zoals vermeld in artikel 64, lid 4, onder a) en b): a) het risico dat het gebruik van de stof met zich meebrengt, met inbegrip van de geschiktheid en de doeltreffendheid van de voorge­ stelde risicobeheersmaatregelen; b) de sociaaleconomische voordelen van het gebruik van de stof en de sociaaleconomische gevolgen van de weigering om een autorisatie te verlenen die de aanvrager of andere belanghebbende partijen aanto­ nen; c) de door de aanvrager krachtens artikel 62, lid 4, onder e) ingediende analyse van de alternatieven of een eventueel door de aanvrager voorgelegd vervangingsplan krachtens artikel 62, lid 4, onder f), en eventuele krachtens artikel 64, lid 2, ingediende bijdragen van derden; d) de beschikbare informatie over de risico's voor de gezondheid van de mens of voor het milieu van eventuele alternatieve stoffen of tech­ nieken. 5. Bij haar beoordeling van de vraag of er geschikte alternatieve stoffen of technieken beschikbaar zijn, houdt de Commissie rekening met alle relevante aspecten, met inbegrip van: a) de vraag of de overschakeling op alternatieven leidt tot verlaging van het algehele risico voor de gezondheid van de mens en het milieu, rekening houdend met de geschiktheid en de doeltreffendheid van risicobeheersmaatregelen; b) de vraag of alternatieven voor de aanvrager technisch en economisch haalbaar zijn. 6. Voor een bepaald gebruik wordt geen autorisatie verleend indien dat zou betekenen dat een in bijlage XVII vermelde beperking wordt versoepeld. 7. Een autorisatie wordt uitsluitend verleend indien de aanvraag in overeenstemming is met de voorschriften van artikel 62. 8. Autorisaties zijn gebonden aan herbeoordeling binnen een be­ paalde termijn, zonder dat hiermee vooruitgelopen wordt op besluiten over toekomstige herbeoordelingstermijnen en zijn in de regel aan voor­ waarden, waaronder toezicht, onderworpen. De duur van een tijdsge­ bonden herbeoordeling wordt per geval vastgesteld, waarbij rekening wordt gehouden met alle relevante informatie, met inbegrip van de elementen zoals vermeld in lid 4, onder a) tot en met d), indien van toepassing. ▼C1 9. In de autorisatie worden de volgende gegevens vermeld: a) de persoon of personen aan wie de autorisatie wordt verleend; b) de identiteit van de stoffen; c) de vormen van gebruik waarvoor de autorisatie wordt verleend; d) eventuele aan de autorisatie verbonden voorwaarden; e) de herbeoordelingstermijn; f) een eventuele toezichtregeling. 10. Niettegenstaande de eventuele voorwaarden van een autorisatie zorgt de houder van de autorisatie ervoor dat de blootstelling tot het laagste technisch en praktisch haalbare niveau wordt beperkt. Artikel 61 Herbeoordeling van autorisaties 1. Overeenkomstig artikel 60 verleende autorisaties worden als geldig beschouwd totdat de Commissie in het kader van een herbeoordeling besluit om een autorisatie te wijzigen of in te trekken, mits de houder van de autorisatie binnen 18 maanden voor het verstrijken van de her­ beoordelingstermijn een herbeoordelingsverslag indient. Behoudens de tweede, derde en vierde alinea, kan de houder van een autorisatie, in plaats van voor de nieuwe aanvraag alle elementen van de oorspronke­ lijke aanvraag opnieuw in te dienen, uitsluitend het nummer van de huidige autorisatie vermelden. De houder van een overeenkomstig artikel 60 verleende autorisatie dient een geactualiseerde versie van de analyse van de alternatieven, zoals bedoeld in artikel 62, lid 4, onder e), met inbegrip, waar passend, van informatie over alle relevante door de aanvrager uitgevoerde onder­ zoeks- en ontwikkelingsactiviteiten, en een eventueel krachtens artikel 62, lid 4, onder f), voorgelegd vervangingsplan in. Indien uit de ge­ actualiseerde versie van de analyse van de alternatieven blijkt dat er, rekening houdend met de in artikel 60, lid 5, genoemde elementen, een geschikt alternatief beschikbaar is, dient hij een vervangingsplan in, met inbegrip van een tijdschema voor voorgestelde acties van de aanvrager. Indien de houder niet kan aantonen dat het risico afdoende wordt be­ heerst, dient hij eveneens bijgewerkte versies in van de sociaalecono­ mische analyse in de oorspronkelijke aanvraag. Indien hij dan wel kan aantonen dat het risico afdoende wordt beheerst, dient hij een bijgewerkte versie van het chemischeveiligheidsrapport in. Indien andere elementen van de oorspronkelijke aanvraag zijn gewij­ zigd, dient hij eveneens bijgewerkte versies van die elementen in. Wanneer geactualiseerde informatie overeenkomstig dit lid wordt inge­ diend, wordt een besluit tot wijziging of intrekking van de autorisatie in de context van de herbeoordeling genomen overeenkomstig de proce­ dure van artikel 64, die mutatis mutandis zal worden toegepast. 2. Autorisaties kunnen op elk moment opnieuw worden beoordeeld indien: a) de omstandigheden van de oorspronkelijke autorisatie zodanig zijn gewijzigd dat het risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu, of de sociaaleconomische gevolgen zijn veranderd; of b) nieuwe informatie over mogelijke vervangingsmiddelen beschikbaar komt. ▼C1 De Commissie stelt een redelijke uiterste termijn vast waarbinnen de houder of houders van de autorisatie nadere informatie kunnen verstrek­ ken die voor de herbeoordeling nodig is en zij deelt mee wanneer zij overeenkomstig artikel 64 een besluit zal nemen. 3. Bij de herbeoordeling kan de Commissie, indien de omstandig­ heden zijn gewijzigd en met inachtneming van het evenredigheidsbegin­ sel, de autorisatie wijzigen of de autorisatie met onmiddellijke ingang intrekken indien deze onder de gewijzigde omstandigheden niet zou zijn verleend of indien er geschikte alternatieven overeenkomstig artikel 60, lid 5, beschikbaar komen. In het laatstgenoemde geval verlangt de Commissie van de houder van de autorisatie dat hij een vervangingsplan indient ingeval een dergelijk plan nog niet was ingediend als onderdeel van zijn aanvraag of actualisering. In gevallen waarin een ernstig en direct risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu bestaat, kan de Commissie de autorisatie hangende de herbeoordeling schorsen, met inachtneming van het even­ redigheidsbeginsel. 4. Indien niet wordt voldaan aan een milieukwaliteitsnorm als be­ doeld in Richtlijn 96/61/EG, kunnen de voor het gebruik van de be­ trokken stof verleende autorisaties opnieuw worden bezien. 5. Indien niet wordt voldaan aan de milieudoelstellingen als bedoeld in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2000/60/EG, kunnen de voor het ge­ bruik van de betrokken stof in het betrokken stroomgebied verleende autorisaties opnieuw worden bezien. 6. Indien een bepaald gebruik van een stof vervolgens overeenkom­ stig Verordening nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen ( ) wordt verboden of anderszins beperkt, trekt de Commissie de 1 autorisatie voor dat gebruik in. Artikel 62 Autorisatieaanvragen 1. Autorisaties worden bij het Agentschap aangevraagd. 2. Autorisaties kunnen worden aangevraagd door de fabrikant(en), importeur(s) en/of downstreamgebruiker(s) van de stof. Aanvragen kun­ nen door een of meer personen worden ingediend. 3. Aanvragen kunnen worden ingediend voor een of meer stoffen waarop de definitie voor groep van stoffen in punt 1.5 van bijlage XI van toepassing is en voor een of meer vormen van gebruik. Aanvragen kunnen worden ingediend voor eigen gebruik van de aanvrager en/of voor gebruik waarvoor hij voornemens is de stof in de handel te bren­ gen. 4. Een autorisatieaanvraag bevat de volgende informatie: a) de identiteit van de stoffen, overeenkomstig punt 2 van bijlage VI; b) de naam en de contactgegevens van de persoon of personen die de aanvraag indienen; c) een verzoek om verlening van een autorisatie, met vermelding van de vormen van gebruik waarvoor de autorisatie wordt aangevraagd, die in voorkomend geval het gebruik van de stof in ►M3 mengsels ◄ en/of de opname van de stof in voorwerpen omvatten; 1 ( ) PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7, gerectificeerd in PB L 229 van 29.6.2004, blz. 5. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1195/2006 van de Raad (PB L 217 van 8.8.2006, blz. 1). ▼C1 d) een chemischeveiligheidsrapport overeenkomstig bijlage I waarin de risico's voor de gezondheid van de mens en/of voor het milieu van het gebruik van de stoffen als gevolg van de in bijlage XIV ver­ melde intrinsieke eigenschappen aan de orde komen, tenzij dit ver­ slag reeds ten behoeve van de registratie is ingediend; e) een analyse van de alternatieven waarin de risico's van die alterna­ tieven en de technische en economische haalbaarheid van vervanging worden beoordeeld, met inbegrip, waar passend, van informatie over alle relevante door de aanvrager uitgevoerde onderzoeks- en ontwik­ kelingsactiviteiten; f) indien uit de onder e) bedoelde analyse blijkt dat er, rekening hou­ dend met de in artikel 60, lid 5, genoemde elementen, geschikte alternatieven beschikbaar zijn, dient hij een vervangingsplan in, met inbegrip van een tijdschema voor voorgestelde acties van de aanvrager. 5. De aanvraag kan het volgende bevatten: a) een overeenkomstig bijlage XVI uitgevoerde sociaaleconomische analyse; b) een motivering van het buiten beschouwing laten van risico's voor de gezondheid van de mens en voor het milieu ten gevolge van: i) emissies van een stof uit een installatie waarvoor overeenkomstig Richtlijn 96/61/EG een autorisatie is verleend; of ii) lozingen van een stof uit een puntbron die valt onder de vereiste voorafgaande regulering als bedoeld in artikel 11, lid 3, onder g), van Richtlijn 2000/60/EG en wetgeving die is goedgekeurd krachtens artikel 16 van die richtlijn. 6. De aanvraag bevat niet de risico's voor de gezondheid van de mens ten gevolge van het gebruik van een stof in een medisch hulp­ middel waarop Richtlijn 90/385/EEG, 93/42/EEG of 98/79/EG van toe­ passing is. 7. Bij de indiening van een autorisatieaanvraag wordt de overeen­ komstig titel IX vereiste vergoeding betaald. Artikel 63 Latere autorisatieaanvragen 1. Indien een aanvraag voor een bepaald gebruik van een stof is ingediend, kan een latere aanvrager verwijzen naar de toepasselijke delen van de eerdere aanvraag die overeenkomstig artikel 62, lid 4, onder d), e) en f), en lid 5, onder a), is ingediend, mits de latere aanvrager van de eerdere aanvrager de toestemming heeft gekregen om naar deze delen van de aanvraag te verwijzen. 2. Indien een aanvraag voor een bepaald gebruik van een stof is verleend, kan een latere aanvrager via een door de eerdere aanvrager verleende verklaring van toegang verwijzen naar de toepasselijke delen van de eerdere aanvraag die overeenkomstig artikel 62, lid 4, onder d), e) en f), en lid 5, onder a), is ingediend, mits de latere aanvrager van de houder van de autorisatie de toestemming heeft gekregen om naar deze delen van de aanvraag te verwijzen. 3. Alvorens te verwijzen naar een eerdere aanvraag overeenkomstig de leden 1 en 2 actualiseert de latere aanvrager zo nodig de informatie van de oorspronkelijke aanvraag. ▼C1 Artikel 64 Procedure voor besluiten over autorisaties 1. Het Agentschap bevestigt de ontvangstdatum van de aanvraag. Het Comité risicobeoordeling en het Comité sociaaleconomische analyse van het Agentschap brengen binnen tien maanden na de ontvangstdatum van de aanvraag hun ontwerp-adviezen uit. 2. Het Agentschap stelt, met inachtneming van de artikelen 118 en 119 inzake toegang tot informatie, op zijn website algemene informatie beschikbaar over het gebruik waarvoor aanvragen zijn ontvangen en over herbeoordelingen van autorisaties, en vermeldt daarbij de uiterste termijn waarbinnen belanghebbende derden informatie over alternatieve stoffen of technieken kunnen indienen. 3. Bij de opstelling van hun adviezen controleren de in lid 1 ge­ noemde comités eerst of de aanvraag alle in artikel 62 vermelde infor­ matie bevat die voor de bevoegdheid van het comité van belang is. Zo nodig richten de comités in onderling overleg een gezamenlijk verzoek aan de aanvrager om nadere informatie om de aanvraag in overeenstem­ ming te brengen met de eisen van artikel 62. Het Comité sociaaleco­ nomische analyse kan, indien het dat noodzakelijk acht, de aanvrager ertoe verplichten dan wel een derde verzoeken binnen de gestelde ter­ mijn aanvullende informatie over mogelijke alternatieve stoffen of tech­ nologieën in te dienen. Elk comité houdt tevens rekening met informatie die door derden is verstrekt. 4. De ontwerp-adviezen omvatten de volgende elementen: a) Comité risicobeoordeling: een beoordeling van het risico voor de gezondheid van de mens en/of voor het milieu van de in de aanvraag beschreven vormen van gebruik van de stof, met inbegrip van de geschiktheid en de doeltreffendheid van de risicobeheersmaatregelen, en, indien relevant, een beoordeling van de risico's die aan de moge­ lijke alternatieven verbonden zijn; b) Comité sociaaleconomische analyse: een beoordeling van de sociaal­ economische factoren, alsmede van de beschikbaarheid, geschiktheid en technische haalbaarheid van alternatieven, in verband met de in de aanvraag beschreven vormen van gebruik van de stof, indien de aanvraag overeenkomstig artikel 62 wordt ingediend, en van de bij­ dragen van elke derde partij, conform lid 2 van dit artikel. 5. Het Agentschap zendt deze ontwerp-adviezen naar de aanvrager voordat de in lid 1 vermelde uiterste termijn is verstreken. De aanvrager kan binnen een maand na ontvangst van het ontwerp-advies schriftelijk te kennen geven dat hij opmerkingen wenst te maken. Zeven dagen nadat het ontwerp-advies door het Agentschap is verzonden, wordt het geacht te zijn ontvangen. Indien de aanvrager geen opmerkingen wenst te maken, zendt het Agentschap binnen 15 dagen na het verstrijken van de termijn waar­ binnen de aanvrager opmerkingen kan maken of binnen 15 dagen na ontvangst van de mededeling dat de aanvrager geen opmerkingen wenst te maken, de adviezen naar de Commissie, de lidstaten en de aanvrager. Indien de aanvrager opmerkingen wenst te maken, stuurt hij binnen twee maanden na ontvangst van het ontwerp-advies zijn schriftelijke argumentatie naar het Agentschap. Binnen twee maanden na ontvangst van de schriftelijke argumentatie nemen de comités de opmerkingen in overweging en stellen zij hun definitieve adviezen vast, waarbij zij, indien dit passend is, rekening houden met de argumentatie. Binnen een termijn van nog eens 15 dagen zendt het Agentschap de adviezen, waaraan het de schriftelijke argumentatie als aanhangsel toevoegt, naar de Commissie, de lidstaten en de aanvrager. ▼C1 6. Het Agentschap bepaalt overeenkomstig de artikelen 118 en 119 welke delen van zijn adviezen en van eventuele bijbehorende aanhang­ sels op zijn website openbaar worden gemaakt. 7. In de gevallen waarop artikel 63, lid 1, betrekking heeft, behandelt het Agentschap de aanvragen gezamenlijk, mits de uiterste termijnen voor de eerste aanvraag kunnen worden gehaald. 8. De Commissie stelt binnen drie maanden na ontvangst van de adviezen van het Agentschap een ontwerp-besluit betreffende de auto­ risatie op. Het uiteindelijke besluit tot verlening of weigering van de autorisatie wordt vastgesteld volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure. 9. Samenvattingen van de besluiten van de Commissie, met vermel­ ding van het nummer van de autorisatie en de gronden voor het besluit, in het bijzonder wanneer er geschikte alternatieven bestaan, worden in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt en worden voor het publiek beschikbaar gesteld in een databank die het Agent­ schap opzet en bijhoudt. 10. In de gevallen waarop artikel 63, lid 2, betrekking heeft, wordt de in lid 1 van dit artikel bedoelde uiterste termijn tot vijf maanden bekort. HOOFDSTUK 3 Autorisaties in de toeleveringsketen Artikel 65 Verplichtingen van houders van een autorisatie Onverminderd de ►M3 Richtlijn 67/548/EEG, Verordening (EG) nr. 1272/2008 ◄ ►M3 __________ ◄ vermelden houders van een autorisatie en downstreamgebruikers als bedoeld in artikel 56, lid 2, die de stoffen in een ►M3 mengsel ◄ opnemen, het nummer van de auto­ risatie op het etiket voordat een stof of een ►M3 mengsel ◄ dat de stof

Gevarencategorieën

4.1; 5.1 ▼C1 2. Informatie in verband met testvoorstellen waarin testen met ge­ wervelde dieren voorkomen, worden gepubliceerd op de website van het Agentschap. Het Agentschap publiceert op zijn website de naam van de stof, het gevaarseindpunt waarvoor de test met gewervelde dieren wordt voorgesteld, en de uiterste datum waarop eventuele informatie van derde partijen is vereist. Het Agentschap verzoekt derde partijen om, in de door het Agentschap voorgeschreven vorm, wetenschappelijk valide in­ formatie en studies met betrekking tot de toepasselijke stof en het eind­ punt naar graad van gevaarlijkheid waarop het testvoorstel betrekking heeft binnen 45 dagen na de publicatiedatum in te dienen. Bij de vast­ stelling van zijn besluit overeenkomstig lid 3 houdt het Agentschap rekening met alle ontvangen wetenschappelijk valide informatie en stu­ dies. 3. Het Agentschap stelt op basis van het in lid 1 bedoelde onderzoek een ontwerp op van een van de volgende besluiten, dat volgens de procedure van de artikelen 50 en 51 wordt vastgesteld: a) een besluit waarbij de betrokken registranten of downstreamgebrui­ kers worden verplicht de voorgestelde test uit te voeren en waarbij een uiterste termijn wordt gesteld voor de indiening van de samen­ vatting van de testresultaten, of de uitgebreide onderzoekssamenvat­ ting, indien vereist overeenkomstig bijlage I; b) een besluit als bedoeld onder a), waarbij echter de voorwaarden waaronder de test moet worden uitgevoerd worden gewijzigd; c) een besluit als bedoeld onder a), b) of d), waarbij echter wordt geëist dat de registrant of de downstreamgebruiker één of meer aanvullende testen uitvoert ingeval het testvoorstel niet in overeenstemming is met de bijlagen IX, X en XI; d) een besluit waarbij het voorstel voor de test wordt afgewezen; e) een besluit overeenkomstig de punten a), b) of c), indien meerdere registranten of downstreamgebruikers van dezelfde stof voorstellen voor dezelfde test hebben ingediend, dat hun de gelegenheid geeft overeen te komen wie de test namens hen allen zal uitvoeren, en binnen 90 dagen het Agentschap daarvan op de hoogte te stellen. Indien het Agentschap niet binnen 90 dagen van een dergelijke overeenstemming op de hoogte is gesteld, wijst het een van de registranten of, waar van toepassing, downstreamgebruikers aan om de proef namens hen allen uit te voeren. 4. De registrant of downstreamgebruiker verstrekt de vereiste infor­ matie binnen de vastgestelde termijn aan het Agentschap. Artikel 41 Nalevingscontrole van registraties 1. Het Agentschap kan elke registratie onderzoeken om deze op een of meer van de volgende punten te controleren: a) of de informatie in de overeenkomstig artikel 10 ingediende techni­ sche dossiers aan de voorschriften van de artikelen 10, 12 en 13 en de bijlagen III en VI tot en met X voldoet; b) of de in de technische dossiers ingediende aanpassingen van de standaardinformatie en de motiveringen ervan aan de voorschriften voor die aanpassingen van de bijlagen VII tot en met X en aan de algemene regels van bijlage XI voldoen; ▼C1 c) of de chemischeveiligheidsbeoordeling en het chemischeveiligheids­ rapport die eventueel vereist zijn, voldoen aan de voorschriften van bijlage I, en of de voorgestelde risicobeheersmaatregelen adequaat zijn; d) of de overeenkomstig artikel 11, lid 3, of artikel 19, lid 2, ingediende toelichting een objectieve grondslag heeft. 2. De lijst van dossiers die voor nalevingscontrole door het Agent­ schap worden behandeld, wordt aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ter beschikking gesteld. 3. Op basis van een onderzoek overeenkomstig lid 1, kan het Agent­ schap binnen twaalf maanden na het begin van de nalevingscontrole een ontwerp-besluit opstellen waarbij de registrant of registranten worden verplicht de informatie in te dienen die nodig is om de registratie(s) aan de desbetreffende informatie-eisen te laten voldoen, en waarbij adequate termijnen voor de indiening van verdere informatie worden vastgesteld. Een dergelijk besluit wordt vastgesteld volgens de procedure van de artikelen 50 en 51. 4. De registrant verstrekt de vereiste informatie binnen de vastge­ stelde termijn aan het Agentschap. 5. Om te waarborgen dat de registratiedossiers aan de voorschriften van de verordening voldoen, selecteert het Agentschap per hoeveel­ heidsklasse ten minste 5 % van het totale aantal ontvangen dossiers voor nalevingscontrole. Het Agentschap geeft, zonder de overige dos­ siers te veronachtzamen, prioriteit aan dossiers die ten minste aan een van de volgende criteria voldoen: a) het dossier bevat de in artikel 10, onder a), iv), vi) en/of vii), ver­ melde informatie, die overeenkomstig artikel 11, lid 3, afzonderlijk is ingediend; of b) het dossier betreft een stof die wordt vervaardigd of ingevoerd in hoeveelheden van 1 ton of meer per jaar en voldoet niet aan de voorschriften van bijlage VII die gelden overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder a) of b), naargelang het geval; of c) het dossier betreft een stof die in de lijst van het in artikel 44, lid 2, bedoelde communautaire voortschrijdende actieplan is vermeld. 6. Iedere derde partij kan informatie met betrekking tot stoffen die op de in artikel 28, lid 4, bedoelde lijst zijn vermeld, in elektronische vorm aan het Agentschap toezenden. Het Agentschap zal deze informatie samen met de overeenkomstig artikel 124 ingediende informatie in aan­ merking nemen bij het controleren en selecteren van dossiers. 7. De Commissie kan na overleg met het Agentschap besluiten het percentage geselecteerde dossiers te wijzigen en overeenkomstig de in artikel 134, lid 4, bedoelde procedure nadere criteria op te nemen in lid 5. Artikel 42 Controle van de ingediende informatie en follow-up van de beoorde­ ling van het dossier 1. Het Agentschap onderzoekt alle informatie die ingevolge een be­ sluit overeenkomstig artikel 40 of 41 wordt ingediend en stelt zo nodig passende ontwerp-besluiten op overeenkomstig deze artikelen. ▼C1 2. Zodra de beoordeling van het dossier is voltooid, geeft het Agent­ schap de Commissie en de bevoegde instanties van de lidstaten kennis van de verkregen informatie en van eventuele conclusies. De bevoegde instanties gebruiken de uit deze beoordeling verkregen informatie voor de toepassing van artikel 45, lid 5, artikel 59, lid 3, en artikel 69, lid 4. Het Agentschap gebruikt de uit deze beoordeling verkregen informatie voor de toepassing van artikel 44. Artikel 43 Procedure en termijnen voor het onderzoek van testvoorstellen 1. In het geval van niet-geleidelijk geïntegreerde stoffen stelt het Agentschap binnen 180 dagen nadat het een registratie of een rapport van een downstreamgebruiker met een testvoorstel ontvangt, een ont­ werp-besluit op overeenkomstig artikel 40, lid 3. 2. In het geval van geleidelijk geïntegreerde stoffen stelt het Agent­ schap binnen de volgende termijnen ontwerp-besluiten op overeenkom­ stig artikel 40, lid 3: a) voor alle uiterlijk op 1 december 2010 ontvangen registraties met testvoorstellen om aan de informatie-eisen van de bijlagen IX en X te voldoen, uiterlijk op 1 december 2012; b) voor alle uiterlijk op 1 juni 2013 ontvangen registraties met testvoor­ stellen om aan de informatie-eisen van uitsluitend bijlage IX te vol­ doen, uiterlijk op 1 juni 2016; c) voor uiterlijk op 1 juni 2018 ontvangen registraties met testvoor­ stellen, uiterlijk op 1 juni 2022. 3. De lijst van dossiers die worden beoordeeld krachtens artikel 40, wordt aan de lidstaten ter beschikking gesteld. HOOFDSTUK 2 Stoffenbeoordeling Artikel 44 Criteria voor de beoordeling van stoffen 1. Om een geharmoniseerde aanpak te waarborgen stelt het Agent­ schap in samenwerking met de lidstaten criteria op voor de prioriteits­ stelling van stoffen met het oog op nadere beoordeling. Prioriteit wordt toegekend op basis van risico's. De criteria betreffen: a) informatie over de gevaren, bijvoorbeeld een structurele gelijkenis van de stof met bekende zorgwekkende stoffen of met persistente en bioaccumulerende stoffen die erop wijst dat de stof of een of meer omzettingsproducten ervan zorgwekkende eigenschappen hebben of persistent en bioaccumulerend zijn; b) informatie over blootstelling; ▼C1 c) de hoeveelheden, met inbegrip van de geaggregeerde hoeveelheden van de registraties die door verschillende registranten zijn ingediend. 2. Het Agentschap gebruikt de in lid 1 vermelde criteria voor de opstelling van een ontwerp van een voortschrijdend communautair actie­ plan voor een periode van drie jaar waarin wordt vermeld welke stoffen er ieder jaar moeten worden beoordeeld. Stoffen worden opgenomen indien er redenen zijn om (ofwel op grond van een door het Agentschap uitgevoerde dossierbeoordeling, ofwel op grond van een andere ge­ schikte bron, met inbegrip van informatie in het registratiedossier) aan te nemen dat een bepaalde stof een risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu vormt. Het Agentschap legt uiterlijk op 1 december 2011 het eerste ontwerp van het voortschrijdende actieplan aan de lidstaten voor. Het Agentschap legt uiterlijk op 28 februari van ieder jaar het ontwerp van een jaarlijks geactualiseerde versie van het voortschrijdende actieplan aan de lidstaten voor. Het Agentschap stelt het definitieve communautaire voortschrijdende actieplan vast op basis van een advies van het Comité lidstaten dat is ingesteld bij artikel 76, lid 1, onder e), (hierna „het Comité lidstaten” genoemd), en publiceert het actieplan op zijn website, met vermelding van de lidstaat die de beoordeling van de daarin vermelde stoffen zal uitvoeren, zoals bepaald overeenkomstig artikel 45. Artikel 45 Bevoegde instantie 1. Het Agentschap is verantwoordelijk voor de coördinatie van de stoffenbeoordelingsprocedure en zorgt ervoor dat de in het communau­ taire voortschrijdende actieplan vermelde stoffen worden beoordeeld. Daarvoor doet het Agentschap een beroep op de bevoegde instanties van de lidstaten. Voor de uitvoering van de beoordeling van een stof kunnen de bevoegde instanties een ander orgaan aanwijzen om namens hen op te treden. 2. Een lidstaat kan een of meer stoffen kiezen uit het ontwerp-com­ munautaire voortschrijdende actieplan om een bevoegde instantie te worden voor de toepassing van de artikelen 46, 47 en 48. Indien een stof uit het ontwerp-communautaire voortschrijdende actieplan door geen enkele lidstaat wordt gekozen, zorgt het Agentschap ervoor dat de stof wordt geëvalueerd. 3. Wanneer twee of meer lidstaten hun belangstelling kenbaar hebben gemaakt voor het beoordelen van dezelfde stof en zij het er niet over eens raken welke de bevoegde instantie moet zijn, wordt volgens onder­ staande procedure bepaald welke instantie geldt als bevoegde instantie voor de toepassing van de artikelen 46, 47 en 48. Het Agentschap legt het vraagstuk voor aan het Comité lidstaten ten­ einde overeen te komen welke instantie als bevoegde instantie optreedt, waarbij rekening wordt gehouden met de lidstaat waar de fabrikant(en) of importeur(s) is (zijn) gevestigd, het respectieve aandeel in het totale bruto binnenlands product van de Gemeenschap, het aantal stoffen dat reeds door een lidstaat wordt beoordeeld en de beschikbare expertise. Indien het Comité lidstaten binnen 60 dagen na de voorlegging overeen­ stemming met eenparigheid van stemmen over het ontwerp-besluit be­ reikt, bepalen de betrokken lidstaten dienovereenkomstig welke stoffen zij zullen beoordelen. ▼C1 Indien het Comité lidstaten geen overeenstemming met eenparigheid van stemmen bereikt, legt het Agentschap de tegenstrijdige meningen voor aan de Commissie, die volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure beslist welke instantie als bevoegde instantie zal optreden, en bepalen de betrokken lidstaten dienovereenkomstig welke stoffen zij zullen beoordelen. 4. De overeenkomstig de leden 2 en 3 vastgestelde bevoegde instan­ tie beoordeelt de toegewezen stoffen overeenkomstig dit hoofdstuk. 5. Een lidstaat kan te allen tijde aan het Agentschap melding doen van een stof die niet voorkomt in het communautaire voortschrijdende actieplan, wanneer hij in het bezit is van informatie waaruit kan worden afgeleid dat de stof met prioriteit moet worden beoordeeld. Het Agent­ schap besluit of deze stof op basis van een advies van het Comité lidstaten aan het communautaire voortschrijdende actieplan wordt toe­ gevoegd. Indien de stof wordt toegevoegd aan het communautaire voort­ schrijdende actieplan, en de lidstaat die het voorstel daartoe heeft ge­ daan of een andere lidstaat die daarmee instemt, verricht de beoordeling van die stof. Artikel 46 Verzoeken om nadere informatie en controle van ingediende infor­ matie 1. Indien de bevoegde instantie van mening is dat nadere informatie, waaronder eventueel informatie die overeenkomstig de bijlagen VII tot en met X niet vereist is, nodig is, stelt zij een met redenen omkleed ontwerp-besluit op dat de registrant(en) ertoe verplicht binnen een ui­ terste termijn nadere informatie in te dienen. Binnen twaalf maanden na publicatie van het communautaire voortschrijdende actieplan op de web­ site van het Agentschap wordt er een ontwerp-besluit opgesteld voor de stoffen die dat jaar zullen worden beoordeeld. Het besluit wordt vast­ gesteld volgens de procedure van de artikelen 50 en 52. 2. De registrant verstrekt de vereiste informatie binnen de vastge­ stelde termijn aan het Agentschap. 3. De bevoegde instantie onderzoekt alle informatie die wordt inge­ diend, en stelt zo nodig binnen twaalf maanden na de indiening van de informatie passende ontwerp-besluiten op overeenkomstig dit artikel. 4. De bevoegde instantie voltooit haar beoordelingswerkzaamheden binnen twaalf maanden na het begin van de beoordeling van de stof of binnen twaalf maanden na de indiening van de informatie overeenkom­ stig lid 2, en stelt het Agentschap daarvan op de hoogte. Indien deze uiterste termijn wordt overschreden, wordt de beoordeling als voltooid beschouwd. Artikel 47 Samenhang met andere werkzaamheden 1. De beoordeling van een stof wordt gebaseerd op alle relevante informatie die over die stof wordt ingediend en op eerdere beoordelin­ gen overeenkomstig deze titel. Wanneer er informatie over intrinsieke eigenschappen van een stof is verkregen door verwijzing naar een of meer qua structuur verwante stoffen, kan de beoordeling ook die ver­ wante stoffen betreffen. Wanneer al eerder een besluit over een beoorde­ ling is genomen overeenkomstig artikel 51 of artikel 52, kan een ont­ werp-besluit waarvoor krachtens artikel 46 nadere informatie nodig is, uitsluitend door gewijzigde omstandigheden of verkregen kennis worden gerechtvaardigd. ▼C1 2. Om een geharmoniseerde aanpak van verzoeken om nadere infor­ matie te waarborgen, houdt het Agentschap toezicht op ontwerp-beslui­ ten krachtens artikel 46 en ontwikkelt het criteria en prioriteiten. Indien passend worden uitvoeringsmaatregelen goedgekeurd volgens de in ar­ tikel 133, lid 3, bedoelde procedure. Artikel 48 Follow-up van de beoordeling van een stof Zodra de beoordeling van de stof is voltooid, beraadt de bevoegde instantie zich over de wijze waarop de met deze beoordeling verkregen informatie wordt aangewend voor de toepassing van artikel 59, lid 3, artikel 69, lid 4, en artikel 115, lid 1. De bevoegde instantie informeert het Agentschap over haar conclusies over de wijze waarop de verkregen informatie moet worden gebruikt. Het Agentschap stelt op zijn beurt de Commissie, de registrant en de bevoegde instanties van de andere lid­ staten op de hoogte. HOOFDSTUK 3 Beoordeling van tussenproducten Artikel 49 4.1; 5.1 ▼C1 b) in voorkomend geval, de naam van de stof volgens de EINECS; c) de indeling en etikettering van de stof; d) de fysisch-chemische gegevens over de stof en de gegevens over afbraak en verspreiding in het milieu; e) de resultaten van alle toxicologische en ecotoxicologische onderzoe­ ken; f) eventuele overeenkomstig bijlage I bepaalde afgeleide doses zonder effect (derived no-effect level, DNEL) of voorspelde concentraties zonder effect (predicted no-effect concentration, PNEC); g) de overeenkomstig de punten 4 en 5 van bijlage VI verstrekte richt­ snoeren voor veilig gebruik; h) de analysemethoden, indien overeenkomstig bijlage IX of X vereist, waarmee een gevaarlijke stof kan worden opgespoord nadat zij in het milieu is gebracht en waarmee de rechtstreekse blootstelling van de mens kan worden bepaald. ▼C1 2. De volgende informatie over stoffen als zodanig, in ►M3 mengsels ◄ of voorwerpen, wordt gratis openbaar gemaakt op internet overeenkomstig artikel 77, lid 2, onder e), behoudens wanneer een partij die de informatie verstrekt, daar overeenkomstig artikel 10, onder a), xi), een door het Agentschap als geldig aanvaarde verantwoor­ ding bijvoegt van de reden waarom die openbaarmaking schadelijk kan zijn voor de commerciële belangen van de registrant of enige andere betrokken partij: a) indien onmisbaar voor de indeling en etikettering: de zuiverheids­ graad van de stof en de identiteit van onzuiverheden en/of additieven waarvan bekend is dat zij gevaarlijk zijn; b) de gewichtsklasse (namelijk een totaalgewicht van 1-10 ton, 10-100 ton, 100-1 000 ton of meer dan 1 000 ton) waarin een bepaalde stof geregistreerd is; c) de onderzoekssamenvattingen of uitgebreide onderzoekssamenvattin­ gen van de in lid 1, onder d) en e), bedoelde informatie; d) andere dan de in lid 1 bedoelde informatie in het veiligheidsinforma­ tieblad; e) de handelsnaam of handelsnamen van de stof; ▼M3 f) onverminderd artikel 24 van Verordening (EG) nr. 1272/2008, de naam in de IUPAC-nomenclatuur van niet-geïntegreerde stoffen als bedoeld in lid 1 bis van dit artikel voor een periode van ten hoogste zes jaar; g) onverminderd artikel 24 van Verordening (EG) nr. 1272/2008, de naam volgens de IUPAC-nomenclatuur van stoffen als bedoeld in lid 1, onder a), van dit artikel die slechts op een van de volgende manieren worden gebruikt: ▼C1 i) als een tussenproduct; ii) in wetenschappelijk onderzoek en ontwikkeling; iii) in onderzoek en ontwikkeling gericht op productie en proces. Artikel 120 Samenwerking met derde landen en internationale organisaties Niettegenstaande de artikelen 118 en 119 mag de informatie die het Agentschap krachtens deze verordening ontvangt aan een regering of nationale instantie van een derde land of een internationale organisatie worden bekendgemaakt ingevolge een overeenkomst die tussen de Ge­ meenschap en de betrokken derde partij is gesloten krachtens Verorde­ ning (EG) nr. 304/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende de in- en uitvoer van gevaarlijke chemische stoffen ( ) of krachtens artikel 181 A, lid 3, van het Verdrag, mits aan 1 beide onderstaande voorwaarden is voldaan: a) de overeenkomst heeft tot doel samen te werken bij de uitvoering of het beheer van wetgeving betreffende chemische stoffen waarop deze verordening betrekking heeft; 1 ( ) PB L 63 van 6.3.2003, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verorde­ ning (EG) nr. 777/2006 van de Commissie (PB L 136 van 24.5.2006, blz. 9). ▼C1 b) de derde partij beschermt de vertrouwelijke informatie zoals weder­ zijds overeengekomen. TITEL XIII BEVOEGDE INSTANTIES Artikel 121 Aanwijzing De lidstaten wijzen de bevoegde instantie of instanties aan die verant­ woordelijk is/zijn voor de uitvoering van de krachtens deze verordening aan de bevoegde instanties toegekende taken en voor de samenwerking met de Commissie en het Agentschap bij de toepassing van deze ver­ ordening. De lidstaten stellen de bevoegde instanties passende middelen ter beschikking, zodat zij, ook met eventuele andere beschikbare mid­ delen, hun taken overeenkomstig deze verordening tijdig en doeltreffend kunnen vervullen. Artikel 122 Samenwerking tussen bevoegde instanties De bevoegde instanties werken onderling samen bij de uitvoering van hun taken overeenkomstig deze verordening en verlenen de bevoegde instanties van de overige lidstaten hiertoe alle noodzakelijke en nuttige steun. Artikel 123 Publieksvoorlichting over de risico's van stoffen De bevoegde instanties van de lidstaten informeren het grote publiek over de risico's van stoffen indien dat voor de bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu nodig wordt geacht. Het Agent­ schap stelt, in overleg met de bevoegde instanties en belanghebbenden en gericht op toepasselijke beste praktijken, richtsnoeren op voor de mededeling van informatie over risico's en veilig gebruik van chemische stoffen als zodanig, in ►M3 mengsels ◄ of in voorwerpen, om de werkzaamheden van de lidstaten ter zake te coördineren. Artikel 124 Overige verantwoordelijkheden van de bevoegde instanties De bevoegde instanties zenden het Agentschap elektronisch alle bij hen berustende informatie over de overeenkomstig artikel 12, lid 1, geregi­ streerde stoffen toe waarvan de dossiers niet alle in bijlage VII ge­ noemde informatie bevatten; zij delen met name mee of de handha­ vings- of toezichtsactiviteiten risicovermoedens hebben opgeleverd. De bevoegde instantie werkt deze informatie op passende wijze bij. De lidstaten stellen nationale helpdesks in om de fabrikanten, impor­ teurs, downstreamgebruikers en overige belanghebbende partijen infor­ matie te verstrekken over hun respectieve verantwoordelijkheden en verplichtingen overeenkomstig deze verordening, met name wat de re­ gistratie van stoffen overeenkomstig artikel 12, lid 1, betreft, naast de krachtens artikel 77, lid 2, onder g), door het Agentschap verstrekte richtsnoeren. ▼C1 TITEL XIV HANDHAVING Artikel 125 Taken van de lidstaten De lidstaten onderhouden een systeem van officiële controles en andere op de situatie afgestemde activiteiten. Artikel 126 Sancties De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schen­ dingen van deze verordening en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties worden toegepast. De aldus vastge­ stelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en ontmoedigend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 1 december 2008 van de desbetreffende bepalingen op de hoogte en stellen haar onverwijld op de hoogte van eventuele latere wijzigingen. Artikel 127 Verslag Het in artikel 117, lid 1, bedoelde verslag bevat, met betrekking tot de handhaving, de resultaten van de officiële inspecties, het uitgevoerde toezicht, de vastgestelde sancties en de overige maatregelen die in de voorgaande verslagperiode overeenkomstig de artikelen 125 en 126 zijn genomen. De gemeenschappelijke vraagstukken die in de verslagen moeten worden behandeld, worden overeengekomen door het forum. De Commissie stelt deze verslagen ter beschikking van het Agentschap en het forum. TITEL XV OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN Artikel 128 Vrij verkeer van goederen 1. Onverminderd lid 2 mogen de lidstaten de vervaardiging, de in­ voer, het in de handel brengen of het gebruik van een stof, als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ of voorwerp, die binnen het toepassings­ gebied van deze verordening valt en aan deze verordening voldoet, en in voorkomend geval aan communautaire uitvoeringsbesluiten daarvan, niet verbieden, beperken of belemmeren. 2. Deze verordening belet niet dat de lidstaten voor de bescherming van werknemers, de gezondheid van de mens en het milieu, nationale regels handhaven of vaststellen die van toepassing zijn in gevallen waarin deze verordening de voorschriften voor de vervaardiging, het in de handel brengen of het gebruik niet harmoniseert. ▼C1 Artikel 129 Vrijwaringsclausule 1. Wanneer een lidstaat gegronde redenen heeft om aan te nemen dat ter bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu onmid­ dellijk optreden absoluut noodzakelijk is ten aanzien van een stof, als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ of voorwerp, zelfs indien deze weliswaar aan de voorschriften van deze verordening voldoet, kan die lidstaat passende voorlopige maatregelen nemen. De lidstaat stelt de Commissie, het Agentschap en de overige lidstaten daarvan onverwijld op de hoogte, met vermelding van de redenen voor zijn besluit alsook van de wetenschappelijke of technische informatie waarop de voorlo­ pige maatregel is gebaseerd. 2. De Commissie neemt binnen 60 dagen na ontvangst van de in­ formatie van de lidstaat een besluit volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure. Bij dit besluit wordt: a) de voorlopige maatregel voor een in het besluit vermelde termijn goedgekeurd; of b) van de lidstaat geëist dat deze de voorlopige maatregel intrekt. 3. Indien in het geval van een besluit als bedoeld in lid 2, onder a), de door de lidstaat genomen voorlopige maatregel een beperking op het in de handel brengen of het gebruik van een stof inhoudt, leidt de betrokken lidstaat een procedure voor communautaire beperkingen in door binnen drie maanden na de datum van het besluit van de Com­ missie bij het Agentschap een dossier overeenkomstig bijlage XV in te dienen. 4. In het geval van een besluit als bedoeld in lid 2, onder a), over­ weegt de Commissie of deze verordening moet worden aangepast. Artikel 130 Motivering van besluiten De bevoegde instanties, het Agentschap en de Commissie motiveren alle besluiten die zij overeenkomstig deze verordening nemen. Artikel 131 Wijziging van de bijlagen De bijlagen kunnen volgens de in artikel 133, lid 4, bedoelde procedure worden gewijzigd. Artikel 132 Uitvoeringsbepalingen De voor een efficiënte uitvoering van de bepalingen van deze verorde­ ning vereiste maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure. Artikel 133 Comitéprocedure 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalin­ gen van artikel 8 van dat besluit. ▼C1 3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalin­ gen van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 4. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel 8 van dat besluit. 5. Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 134 Voorbereidingen voor de oprichting van het Agentschap 1. De Commissie verleent de nodige steun in verband met de oprich­ ting van het Agentschap. 2. Te dien einde, en in afwachting van het tijdstip waarop de uit­ voerend directeur zijn werkzaamheden aanvangt na zijn benoeming door de raad van bestuur van het Agentschap overeenkomstig artikel 84, kan de Commissie namens het Agentschap en met gebruikmaking van de begroting van het Agentschap: a) personeel benoemen, daaronder begrepen de benoeming van een persoon die ad interim de taken van de uitvoerend directeur verricht; alsmede b) andere contracten sluiten. Artikel 135 Overgangsmaatregelen betreffende aangemelde stoffen 1. De tot de registranten gerichte verzoeken om de bevoegde instan­ tie nadere informatie te verstrekken overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG worden beschouwd als overeenkomstig arti­ kel 51 van deze verordening genomen besluiten. 2. De tot een registrant gerichte verzoeken om de bevoegde instantie 4.1; 5.1 ▼M10 0.6.4. Een samenvatting van alle relevante informatie die bij de behandeling van de bovengenoemde punten is gebruikt, wordt opgenomen in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport (zie hoofd­ stuk 7). ▼C1 0.7. Het belangrijkste onderdeel van het gedeelte van het chemischeveilig­ heidsrapport over de blootstelling is de beschrijving van de blootstel­ lingsscenario's die van toepassing zijn bij vervaardiging door de fabri­ kant, bij eigen gebruik door de fabrikant of de importeur alsmede van de blootstellingsscenario's die de fabrikant of importeur aanbevelen voor het geïdentificeerde gebruik. Een blootstellingsscenario is de reeks voorwaarden waarin wordt be­ schreven hoe de stof wordt vervaardigd of gedurende de levenscyclus wordt gebruikt en hoe de fabrikant of importeur de blootstelling van mens en milieu beheerst of downstreamgebruikers aanbeveelt deze te beheersen. Deze reeksen voorwaarden bevatten een beschrijving van zowel de risicobeheersmaatregelen als de operationele omstandigheden die de fabrikant of importeur heeft toegepast en die hij downstreamge­ bruikers aanbeveelt toe te passen. Indien de stof in de handel wordt gebracht, worden de toepasselijke blootstellingsscenario's, met inbegrip van de risicobeheersmaatregelen en operationele omstandigheden, overeenkomstig bijlage II in een bijlage bij het veiligheidsinformatieblad vermeld. 0.8. Hoe gedetailleerd een blootstellingsscenario moet worden beschreven, zal per geval sterk verschillen en is afhankelijk van het gebruik van een stof, de gevaarlijke eigenschappen ervan en de hoeveelheid informatie waar­ over de fabrikant of importeur beschikt. In blootstellingsscenario's kun­ nen de passende risicobeheersmaatregelen voor verschillende afzonder­ lijke processen of gebruiksvormen van een stof worden beschreven. Een blootstellingsscenario kan zodoende een breed scala van processen of gebruiksvormen bestrijken. Naar blootstellingsscenario's die een groot aantal verschillende processen of gebruiken omvatten, kan worden ver­ wezen onder de benaming blootstellingscategorieën. In het vervolg van deze bijlage I en bijlage II omvat de term „blootstellingsscenario” tevens eventuele blootstellingscategorieën. 0.9. Wanneer informatie overeenkomstig bijlage XI niet noodzakelijk is, wordt dit feit in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheids­ rapport vermeld en wordt daarbij verwezen naar de motivering in het technisch dossier. Het feit dat geen informatie vereist is, wordt ook in het veiligheidsinformatieblad vermeld. 0.10. De risico's die samenhangen met specifieke effecten, zoals de aantasting van de ozonlaag, het vermogen tot vorming van fotochemische ozon, sterke geuren en bederf, waarvoor de procedures van de punten 1 tot en met 6 niet uitvoerbaar zijn, worden per geval beoordeeld en de fabrikant of importeur geeft in het chemischeveiligheidsrapport een vol­ ledige beschrijving en motivering van deze beoordelingen en een samen­ vatting in het veiligheidsinformatieblad. 0.11. Bij de beoordeling van het risico dat verbonden is aan het gebruik van een of meerdere stoffen in een specifiek ►M3 mengsel ◄ (bijvoor­ beeld een legering) wordt rekening gehouden met de wijze waarop de samenstellende stoffen in de chemische matrix zijn gebonden. 0.12. Wanneer de in deze bijlage beschreven methoden niet geschikt zijn, worden in het chemischeveiligheidsrapport de gebruikte alternatieve me­ thoden gedetailleerd beschreven en gemotiveerd. ▼C1 0.13. In deel A van het chemischeveiligheidsrapport wordt een verklaring opge­ nomen dat de in de desbetreffende blootstellingsscenario's voor het eigen gebruik van de fabrikant of importeur geschetste risicobeheersmaatregelen door de fabrikant of importeur worden toegepast en dat de blootstellings­ scenario's voor het geïdentificeerde gebruik worden meegedeeld aan de dis­ tributeurs en downstreamgebruikers in het veiligheidsinformatieblad. 1. BEOORDELING VAN DE GEVAREN VOOR DE GEZONDHEID VAN DE MENS 1.0. Inleiding ▼M10 1.0.1. De beoordeling van de gevaren voor de gezondheid van de mens is bedoeld om de indeling van een stof overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 te bepalen en om de blootstellingsni­ veaus te bepalen die bij de blootstelling van de mens aan de stof niet mogen worden overschreden. Dit blootstellingsniveau wordt de afgeleide dosis zonder effect (derived no-effect level — DNEL) genoemd. 1.0.2. Bij de beoordeling van de gevaren voor de menselijke gezondheid wordt gekeken naar het toxicokinetisch profiel (met name absorptie, metabo­ lisme, distributie en eliminatie) van de stof en van de volgende groepen van effecten: 1) acute effecten zoals acute toxiciteit, irritatie en corrosiviteit; 2) sensibilisering; 3) toxiciteit bij herhaalde toediening, en 4) CMR-effecten (kankerverwekkendheid, mutageniteit voor kiemcellen en voortplantingstoxiciteit). Op basis van alle beschikbare informatie wordt indien nodig ook naar andere effecten gekeken. ▼C1 1.0.3. De beoordeling van de gevaren omvat de volgende vier stappen: stap 1: evaluatie van andere informatie dan over de mens; stap 2: evaluatie van informatie over de mens; stap 3: indeling en etikettering; stap 4: bepaling van de DNEL's. 1.0.4. De eerste drie stappen worden uitgevoerd voor elk effect waarover in­ formatie beschikbaar is en worden in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport geregistreerd en indien vereist in de rubrie­ ken 2 en 11 van het veiligheidsinformatieblad en overeenkomstig artikel 31 samengevat. 1.0.5. Voor effecten waarover geen relevante informatie beschikbaar is, wordt in de desbetreffende rubriek de zin „Deze informatie is niet beschikbaar.” vermeld. De motivering, met een verwijzing naar eventueel verricht li­ teratuuronderzoek, wordt opgenomen in het technisch dossier. ▼C1 1.0.6. Stap 4 van de beoordeling van de gevaren voor de gezondheid van de mens wordt uitgevoerd door de resultaten van de eerste drie stappen te integreren en wordt in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport op­ genomen en in rubriek 8.1 van het veiligheidsinformatieblad samengevat. 1.1. Stap 1: Evaluatie van andere informatie dan over de mens 1.1.1. De evaluatie van andere informatie dan over de mens omvat: voor het effect op basis van alle beschikbare andere informatie dan over de mens; — de bepaling van de kwantitatieve relatie tussen dosis (concentratie) en respons (effect). 1.1.2. Wanneer het niet mogelijk is de kwantitatieve relatie tussen dosis (con­ centratie) en respons (effect) te bepalen, moet dit worden gemotiveerd en moet een semi-kwantitatieve of kwalitatieve analyse worden opgenomen. Voor acute effecten bijvoorbeeld, is het meestal niet mogelijk de kwan­ titatieve relatie tussen dosis (concentratie) en respons (effect) te bepalen op basis van de resultaten van een test overeenkomstig de testmethoden van een verordening van de Commissie als bedoeld in artikel 13, lid 3. In die gevallen volstaat het te bepalen of en in welke mate de stof een inherent vermogen heeft om het effect te veroorzaken. ▼M10 1.1.3. Alle andere informatie dan over de mens die wordt gebruikt om een bepaald effect bij de mens te beoordelen en de relatie tussen dosis (concentratie) en respons (effect) te bepalen, dient kort te worden be­ schreven, indien mogelijk in de vorm van een of meer tabellen, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen in-vitro-informatie, in-vivo-informatie en andere informatie. De relevante testresultaten (zoals ATE, LD50, NO(A)EL of LO(A)EL) en testomstandigheden (zoals de duur van de test en de toedieningsweg) en andere relevante informatie dienen in internationaal erkende meeteenheden voor dat effect te worden vermeld. ▼C1 1.1.4. Indien er één onderzoek beschikbaar is, dient daarvan een uitgebreide onder­ zoekssamenvatting te worden gemaakt. Indien er verschillende onderzoeken over hetzelfde effect zijn, moeten normaal gesproken, rekening houdend met mogelijke variabelen (bijvoorbeeld testverloop, geschiktheid, relevantie van de testsoorten, kwaliteit van de resultaten) de onderzoeken die aanleiding geven tot de grootste zorg, worden gebruikt voor de bepaling van de DNEL's en moet een uitgebreide onderzoekssamenvatting worden gemaakt, die als onderdeel van het technisch dossier wordt opgenomen. Van alle sleutelgege­ vens die in de gevaarsbeoordeling worden gebruikt, dienen uitgebreide onder­ zoekssamenvattingen te worden gemaakt. Indien de onderzoeken die aanlei­ ding geven tot de grootste zorg, niet worden gebruikt, moet hiervoor een volledige motivering worden gegeven, zulks niet alleen voor het gebruikte onderzoek maar ook voor alle onderzoeken die aanleiding tot meer zorg geven dan het gebruikte onderzoek, en deze motiveringen moeten in het technisch dossier worden opgenomen. Ongeacht of er al dan niet gevaren zijn vastge­ steld, is het van belang rekening te houden met de geldigheid van het onder­ zoek. 1.2. Stap 2: Evaluatie van informatie over de mens Indien er geen informatie over de mens beschikbaar is, wordt in dit deel de verklaring „Er is geen informatie over de mens beschikbaar.”, opge­ nomen. Indien er echter wel informatie over de mens beschikbaar is, wordt die vermeld, indien mogelijk in de vorm van een tabel. ▼C1 1.3. Stap 3: Indeling en etikettering ▼M10 1.3.1. De juiste indeling, ontwikkeld overeenkomstig de criteria in Verordening (EG) nr. 1272/2008, dient te worden vermeld en gemoti­ veerd. Indien van toepassing worden specifieke concentratiegrenswaar­ den als gevolg van de toepassing van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1272/2008 en de artikelen 4 tot en met 7 van Richtlijn 1999/45/EG opgegeven en indien deze niet in bijlage VI, deel 3, bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 zijn opgenomen, worden zij gemoti­ veerd. De beoordeling moet altijd een verklaring bevatten of de stof al dan niet voldoet aan de criteria van Verordening (EG) nr. 1272/2008 voor inde­ ling in de gevarenklasse „kankerverwekkendheid”, categorie 1A of 1B, in de gevarenklasse Јmutageniteit in geslachtscellen, categorie 1A of 1B, of in de gevarenklasse „voortplantingstoxiciteit, categorie” 1A of 1B. 1.3.2. Indien de informatie niet volstaat om te beslissen of een stof in een bepaalde gevarenklasse of -categorie moet worden ingedeeld, dient de registrant te vermelden en te motiveren wat hij naar aanleiding daarvan heeft gedaan of besloten. ▼C1 1.4. Stap 4: Bepaling van de DNEL(s) 1.4.1. Op basis van de resultaten van de stappen 1 en 2, onder a), worden voor de stof, gebaseerd op de te verwachten blootstellingsroute(n), -duur en -frequentie, een of meer DNEL(s) bepaald. ►M10 Het is mogelijk dat voor sommige ge­ varenklassen, in het bijzonder mutageniteit voor kiemcellen en kankerverwek­ kendheid, er op basis van de beschikbare informatie geen toxicologische drempelwaarde, en dus ook geen DNEL kan worden bepaald. ◄ Als dit op grond van de blootstellingsscenario's verantwoord is, kan met één DNEL worden volstaan. Rekening houdend met de beschikbare informatie en de blootstellingsscenario's in rubriek 9 van het chemischeveiligheidsrapport kan het echter nodig zijn voor elke relevante menselijke populatie (bijvoor­ beeld werknemers, consumenten en mensen die indirect via het milieu kunnen worden blootgesteld) en mogelijkerwijs voor bepaalde kwetsbare deelpopu­ laties (zoals kinderen of zwangere vrouwen) en voor verschillende blootstel­ lingsrouten een aparte DNEL te bepalen. Er dient een volledige motivering te worden gegeven, waarin onder andere de keuze van de gebruikte informatie, de blootstellingsroute (oraal, via de huid, inademing) en de duur en frequentie van de blootstelling aan de stof waarvoor de DNEL geldig is, worden vermeld. Als er waarschijnlijk sprake is van meer dan een blootstellingsroute, moet voor elke blootstellingsroute en voor de gecombineerde blootstelling via alle routen een DNEL worden bepaald. Bij de bepaling van de DNEL moet onder andere rekening worden gehouden met de volgende factoren: a) de onzekerheid die onder andere voortvloeit uit de variabiliteit in de experimentele informatie en de variatie binnen en tussen species; b) de aard en de ernst van het effect; c) de gevoeligheid van de menselijke deelpopulatie waarop de kwantita­ tieve en/of kwalitatieve informatie over de blootstelling betrekking heeft. 1.4.2. Als het niet mogelijk is een DNEL te bepalen, moet dit duidelijk worden vermeld en volledig worden gemotiveerd. 2. FYSISCH-CHEMISCHE GEVARENBEOORDELING ▼M10 2.1. De beoordeling van de gevaren van fysisch-chemische eigenschappen is bedoeld om de indeling van een stof overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 te bepalen. ▼M10 2.2.

Bevat

voor een bepaald toegelaten gebruik in de handel wordt gebracht Dit dient onverwijld te geschieden zodra het nummer van de autorisatie overeenkomstig artikel 64, lid 9, voor het publiek beschikbaar is gesteld. Artikel 66 Downstreamgebruikers 1. Downstreamgebruikers die een stof overeenkomstig artikel 56, lid 2, gebruiken, stellen het Agentschap daarvan binnen drie maanden na de eerste levering van de stof op de hoogte. 2. Het Agentschap stelt een register op van de downstreamgebruikers die overeenkomstig lid 1 een mededeling hebben gedaan en houdt dit bij. Het Agentschap verleent de bevoegde instanties van de lidstaten toegang tot dit register. ▼C1 TITEL VIII BEPERKINGEN OP DE VERVAARDIGING, HET IN DE HANDEL BRENGEN EN HET GEBRUIK VAN BEPAALDE GEVAARLIJKE STOFFEN EN ►M3 MENGSELS ◄ HOOFDSTUK 1 Algemene aspecten Artikel 67 Algemene bepalingen 1. Een stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ of voorwerp waarvoor in bijlage XVII een beperking is opgenomen, mag niet wor­ den vervaardigd, in de handel worden gebracht of worden gebruikt tenzij aan de voorwaarden van die beperking wordt voldaan. Dit geldt niet voor de vervaardiging, het in de handel brengen en het gebruik van een stof bij wetenschappelijk onderzoek en wetenschappelijke ontwikke­ ling. In bijlage XVII wordt bepaald wanneer de beperking niet van toepassing is op onderzoek en ontwikkeling gericht op producten en procedés en wordt de vrijgestelde maximumhoeveelheid gespecificeerd. 2. Lid 1 is niet van toepassing op het gebruik van stoffen in cosme­ tische producten, als gedefinieerd in Richtlijn 76/768/EEG, wat betreft beperkingen die betrekking hebben op de risico's voor de gezondheid van de mens binnen het toepassingsgebied van die richtlijn. 3. Tot 1 juni 2013 kan een lidstaat bestaande en strengere met bijlage XVII verband houdende beperkingen van de vervaardiging, het in de handel brengen en het gebruik van een stof handhaven, mits van die beperkingen kennis is gegeven overeenkomstig het Verdrag. De Com­ missie stelt een overzicht van deze beperkingen op publiceert dit uiter­ lijk op 1 juni 2009. HOOFDSTUK 2 Procedure voor beperkingen Artikel 68 Invoering van nieuwe beperkingen en wijziging van bestaande be­ perkingen 1. Wanneer aan de vervaardiging, het gebruik of het in de handel brengen van stoffen een onaanvaardbaar risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu is verbonden dat een aanpak op Gemeen­ schapsniveau vereist, wordt bijlage XVII volgens de in artikel 133, lid 4, bedoelde procedure zodanig gewijzigd dat aan de vervaardiging, het gebruik of het in de handel brengen van de stoffen, als zodanig of in ►M3 mengsels ◄ of voorwerpen, nieuwe beperkingen worden gesteld of bestaande beperkingen van die bijlage worden gewijzigd volgens de procedure van de artikelen 69 tot en met 73. Voor een dergelijk besluit wordt rekening gehouden met het sociaaleconomische effect van de beperking, met inbegrip van de beschikbaarheid van alternatieven. De eerste alinea is niet van toepassing op het gebruik van een stof als locatiegebonden geïsoleerd tussenproduct. ▼M3 2. Voor een stof als zodanig, in een mengsel of in een voorwerp, die aan de criteria voor indeling in de gevarenklassen kankerverwekkend­ heid, mutageniteit in geslachtscellen of giftig voor de voortplanting, categorie 1A of 1B, voldoet en die door consumenten zou kunnen worden gebruikt, en waarvoor de Commissie beperkingen op het ge­ bruik door consumenten voorstelt, wordt bijlage XVII volgens de in artikel 133, lid 4, bedoelde procedure gewijzigd. De artikelen 69 tot en met 73 zijn niet van toepassing. ▼C1 Artikel 69 Opstelling van een voorstel 1. Indien de Commissie van oordeel is dat de vervaardiging, het in de handel brengen of het gebruik van een stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ of voorwerp een risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu met zich meebrengt dat niet afdoende wordt beheerst en moet worden aangepakt, verzoekt zij het Agentschap een dossier samen te stellen overeenkomstig de voorschriften van bijlage XV. 2. Na de in artikel 58, lid 1, onder c), i), bedoelde datum voor een stof die in bijlage XIV is opgenomen, beoordeelt het Agentschap of het gebruik van deze stof in voorwerpen een niet afdoende beheerst risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu met zich mee­ brengt. Indien het Agentschap van oordeel is dat het risico niet afdoende wordt beheerst, stelt het een dossier samen overeenkomstig de voor­ schriften van bijlage XV. 3. Indien uit dat dossier blijkt dat het risico aanvaardbaar is en er derhalve, naast de eventueel reeds genomen maatregelen, maatregelen op Gemeenschapsniveau nodig zijn, stelt het Agentschap binnen twaalf maanden na ontvangst van het verzoek van de Commissie in de zin van lid 1 beperkingen voor teneinde de procedure voor beperkingen op gang te brengen. 4. Indien een lidstaat van oordeel is dat de vervaardiging, het in de handel brengen of het gebruik van een stof als zodanig of in een ►M3 mengsel ◄ of voorwerp een risico voor de gezondheid van de mens of voor het milieu met zich meebrengt dat niet afdoende wordt beheerst en moet worden aangepakt, deelt hij het Agentschap mee voor­ nemens te zijn een dossier samen te stellen overeenkomstig de voor­ schriften van de desbetreffende punten van bijlage XV. Indien de stof niet voorkomt in de door het Agentschap beheerde lijst van lid 5 van dit artikel, stelt de lidstaat binnen twaalf maanden na de mededeling aan het Agentschap een dossier samen overeenkomstig de voorschriften van bijlage XV. Indien uit dat dossier blijkt dat, naast de eventueel reeds genomen maatregelen, maatregelen op Gemeenschapsniveau nodig zijn, zendt de lidstaat het dossier in de in bijlage XV beschreven indeling naar het Agentschap teneinde de procedure voor beperkingen op gang te brengen. Het Agentschap of de lidstaten raadplegen alle dossiers, chemischevei­ ligheidsrapporten of risicobeoordelingen die krachtens deze verordening bij het Agentschap of de lidstaten zijn ingediend. Ook raadplegen het Agentschap of de lidstaten alle toepasselijke risicobeoordelingen die ten behoeve van andere communautaire verordeningen of richtlijnen zijn ingediend. Andere lichamen, zoals bureaus die overeenkomstig het Ge­ meenschapsrecht zijn opgericht en een soortgelijke taak verrichten, ver­ strekken het Agentschap of de betrokken lidstaat daartoe op verzoek informatie. ▼C1 Het Comité risicobeoordeling en het Comité sociaaleconomische analyse controleren of het ingediende dossier met de voorschriften van bijlage XV overeenstemt. Binnen 30 dagen na ontvangst deelt het respectieve comité het Agentschap of de lidstaat die beperkingen voorstelt mee of het dossier met die voorschriften overeenstemt. Indien het dossier daar­ mee niet overeenstemt, worden het Agentschap of de lidstaat binnen 45 dagen na ontvangst schriftelijk de redenen meegedeeld. Het Agentschap of de lidstaat brengt het dossier binnen 60 dagen na ontvangst van de redenen van de Comités in overeenstemming met de voorschriften; an­ ders wordt de procedure van dit hoofdstuk beëindigd. Het Agentschap maakt onverwijld het voornemen van de Commissie of een lidstaat bekend om een procedure voor een beperking ten aanzien van een stof in te leiden, en stelt degenen die een registratie voor die stof hebben ingediend daarvan op de hoogte. 5. Het Agentschap beheert een lijst van stoffen waarvoor door het Agentschap of een lidstaat met het oog op een voorgestelde beperking een dossier dat aan de eisen van bijlage XV voldoet, wordt of zal worden samengesteld. Indien een stof in die lijst voorkomt, wordt er geen ander dossier samengesteld. Indien door een lidstaat of het Agent­ schap wordt voorgesteld een in bijlage XVII vermelde beperking te heroverwegen, wordt daarover volgens de in artikel 133, lid 2, bedoelde procedure een besluit genomen op basis van door de lidstaat of het Agentschap ingediende informatie. 6. Onverminderd de artikelen 118 en 119, publiceert het Agentschap onverwijld op zijn website alle dossiers die aan bijlage XV voldoen, inclusief de overeenkomstig de leden 3 en 4 van dit artikel voorgestelde beperkingen, waarbij de publicatiedatum duidelijk wordt vermeld. Het Agentschap roept alle belanghebbende partijen op binnen zes maanden na de publicatiedatum individueel of gezamenlijk: a) opmerkingen over de dossiers en de voorgestelde beperkingen te maken; b) een sociaaleconomische analyse van de voorgestelde beperkingen, of informatie die daartoe kan bijdragen, in te dienen, waarbij de voor- en nadelen van de voorgestelde beperkingen worden onderzocht. Deze analyse moet met de voorschriften van bijlage XVI overeen­ stemmen. Artikel 70 Advies van het Agentschap: Comité risicobeoordeling Binnen negen maanden na de in artikel 69, lid 6, bedoelde publicatie­ datum brengt het Comité risicobeoordeling op grond van zijn beoorde­ ling van de relevante delen van het dossier advies uit over de vraag of de voorgestelde beperkingen geschikt zijn om het risico voor de ge­ zondheid van de mens en/of voor het milieu terug te dringen. In dit advies wordt rekening gehouden met het dossier van de lidstaat of met het dossier dat op verzoek van de Commissie door het Agentschap is samengesteld, en met de opmerkingen van de belanghebbende partijen, als bedoeld in artikel 69, lid 6, onder a). ▼C1 Artikel 71 Advies van het Agentschap: Comité sociaaleconomische analyse 1. Binnen twaalf maanden na de in artikel 69, lid 6, bedoelde pu­ blicatiedatum brengt het Comité sociaaleconomische analyse op grond van zijn beoordeling van de toepasselijke delen van het dossier en de sociaaleconomische gevolgen advies uit over de voorgestelde beperkin­ gen. Het stelt een ontwerp-advies op over de voorgestelde beperkingen en de sociaaleconomische gevolgen ervan, waarbij rekening wordt ge­ houden met de eventuele analysen en informatie als bedoeld in artikel 69, lid 6, onder b). Het Agentschap publiceert het ontwerp-advies on­ verwijld op zijn website. Het Agentschap roept belanghebbende partijen op uiterlijk binnen 60 dagen na de publicatie van het ontwerp-advies opmerkingen ter zake in te dienen. 2. Het Comité sociaaleconomische analyse keurt onverwijld zijn ad­ vies goed, waarbij het, indien passend, rekening houdt met de nadere opmerkingen die binnen de gestelde termijn zijn ontvangen. In dit ad­ vies wordt rekening gehouden met de overeenkomstig artikel 69, lid 6, onder b), en lid 1 van dit artikel ingediende opmerkingen en sociaal­ economische analysen van belanghebbende partijen. 3. Wanneer het advies van het Comité risicobeoordeling aanzienlijk afwijkt van de voorgestelde beperkingen, kan het Agentschap de termijn voor het advies van het Comité sociaaleconomische analyse met maxi­ maal 90 dagen verlengen. Artikel 72 Voorlegging van een advies aan de Commissie 1. Het Agentschap dient de adviezen van het Comité risicobeoorde­ ling en het Comité sociaaleconomische analyse over de voorgestelde beperkingen voor stoffen als zodanig of in ►M3 mengsels ◄ of voor­ werpen onverwijld bij de Commissie in. Indien een of beide comités niet binnen de in artikel 70 en artikel 71, lid 1, gestelde termijn advies uitbrengen, stelt het Agentschap de Commissie daarvan op de hoogte, met vermelding van de redenen. 2. Onverminderd de artikelen 118 en 119, publiceert het Agentschap de adviezen van de twee comités onverwijld op zijn website. 3. Het Agentschap verstrekt de Commissie en/of een lidstaat op ver­ zoek alle documenten en bewijzen die het heeft ontvangen of overwo­ gen. Artikel 73 Besluit van de Commissie 1. Indien aan de voorwaarden van artikel 68 is voldaan, stelt de Commissie binnen drie maanden na ontvangst van het advies van het Comité sociaaleconomische analyse, of, indien dit eerder is, na het ver­ strijken van de krachtens artikel 71 gestelde termijn indien dat comité geen advies uitbrengt, een ontwerp tot wijziging van bijlage XVII op. Wanneer in de ontwerp-wijziging wordt afgeweken van het oorspronke­ lijke voorstel of de adviezen van het Agentschap niet in aanmerking worden genomen, geeft de Commissie een uitvoerige toelichting op de redenen voor de verschillen. ▼C1 2. Het uiteindelijke besluit wordt vastgesteld volgens de in artikel 133, lid 4, bedoelde procedure. De Commissie zendt de ontwerp-wijzi­ ging ten minste 45 dagen voor de stemming aan de lidstaten toe. TITEL IX VERGOEDINGEN Artikel 74 Vergoedingen 1. De krachtens artikel 6, lid 4, artikel 7, leden 1 en 5, artikel 9, lid 2, artikel 11, lid 4, artikel 17, lid 2, artikel 18, lid 2, artikel 19, lid 3, artikel 22, lid 5, artikel 62, lid 7, en artikel 92, lid 3, vereiste vergoe­ dingen worden vastgesteld in een verordening van de Commissie die binnen 1 juni 2008 volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure wordt aangenomen. 2. Voor registratie van een stof in een hoeveelheid tussen 1 en 10 ton behoeft geen vergoeding te worden betaald indien het registratiedossier de volledige informatie in bijlage VII bevat. 3. De structuur en de hoogte van de in lid 1 bedoelde vergoedingen worden zo bepaald dat rekening wordt gehouden met de in het kader van deze verordening vereiste werklast voor het Agentschap en de be­ voegde instantie, en de opbrengsten ervan in combinatie met andere inkomstenbronnen van het Agentschap overeenkomstig artikel 96, lid 1, toereikend zijn om de kosten van de verrichte diensten te dekken. Bij het bepalen van de vergoedingen voor registratie wordt rekening ge­ houden met de werkzaamheden die overeenkomstig titel VI kunnen worden verricht. In het geval van artikel 6, lid 4, artikel 7, leden 1 en 5, artikel 9, lid 2, artikel 11, lid 4, artikel 17, lid 2, en artikel 18, lid 2, wordt bij het bepalen van de structuur en de hoogte van de vergoedingen rekening gehouden met de hoeveelheidsklasse van de te registreren stof. In alle gevallen wordt er een lagere vergoeding voor kleine en middel­ grote ondernemingen vastgesteld. In het geval van artikel 11, lid 4, wordt bij de specificatie en de hoogte van de vergoedingen rekening gehouden met de gezamenlijke dan wel afzonderlijke indiening van de informatie. In geval van een verzoek overeenkomstig artikel 10, onder a), xi), wordt bij het bepalen van de structuur en de hoogte van de vergoedingen rekening gehouden met de werklast van het Agentschap voor de beoor­ deling van de verantwoording. 4. In de in lid 1 bedoelde verordening is bepaald in welke omstan­ digheden een deel van de vergoedingen aan de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat wordt overgedragen. ▼C1 5. Het Agentschap kan kosten aanrekenen voor de andere van zijn geleverde diensten. TITEL X AGENTSCHAP Artikel 75 Oprichting en evaluatie 1. Er wordt een Europees Agentschap voor chemische stoffen opge­ richt om de technische, wetenschappelijke en administratieve aspecten van deze verordening te beheren en in bepaalde gevallen uit te voeren en de consistentie op communautair niveau met betrekking tot deze aspecten te waarborgen. 2. Het Agentschap wordt uiterlijk op 1 juni 2012 geëvalueerd. Artikel 76 Samenstelling 1. Het Agentschap bestaat uit: a) een raad van bestuur, die de in artikel 78 vermelde taken vervult; b) een uitvoerend directeur, die de in artikel 83 vermelde taken vervult; c) een Comité risicobeoordeling, dat verantwoordelijk is voor de op­ stelling van het advies van het Agentschap over beoordelingen, auto­ risatieaanvragen, voorstellen voor beperkingen, voorstellen voor in­ deling en etikettering krachtens ►M3 titel V van Verordening (EG) nr. 1272/2008 ◄ en alle overige vraagstukken die zich voordoen in verband met de toepassing van deze verordening met betrekking tot de risico's voor de gezondheid van de mens of voor het milieu; d) een Comité sociaaleconomische analyse, dat verantwoordelijk is voor de opstelling van het advies van het Agentschap over autorisatieaan­ vragen, voorstellen voor beperkingen en alle overige vraagstukken die zich voordoen in verband met de toepassing van deze verorde­ ning met betrekking tot het sociaaleconomische effect van mogelijke wetgevingsmaatregelen betreffende stoffen; e) een Comité lidstaten, dat verantwoordelijk is voor het oplossen van potentiële meningsverschillen over ontwerp-besluiten die krachtens titel VI door het Agentschap of de lidstaten zijn voorgesteld, en voorstellen voor de vaststelling van zeer zorgwekkende stoffen waar­ voor de autorisatieprocedure van titel VII moet worden toegepast; f) een Forum voor de uitwisseling van handhavingsinformatie, hierna „forum” genoemd, dat zorgt voor de coördinatie van een netwerk van instanties van de lidstaten die verantwoordelijk zijn voor de handhaving van deze verordening; g) een secretariaat, onder leiding van de uitvoerend directeur, dat de comités en het forum technisch, wetenschappelijk en administratief ondersteunt en zorgt voor passende coördinatie tussen de comités en het forum. Het secretariaat is tevens belast met de werkzaamheden van het Agentschap die voortvloeien uit de procedures voor preregi­ stratie, registratie en beoordeling, alsook met de opstelling van richt­ snoeren, het databankbeheer en de verstrekking van informatie; ▼C1 h) een kamer van beroep, die beslist in geval van beroep tegen beslui­ ten van het Agentschap. 2. De in lid 1, onder c), d) en e), bedoelde comités, hierna „comités” genoemd, en het forum kunnen elk werkgroepen oprichten. Daartoe stellen zij, overeenkomstig hun reglement van orde, nauwkeurige bepa­ lingen vast voor de overdracht van bepaalde taken aan die werkgroepen. 3. De comités en het forum kunnen, indien zij dat passend achten, over belangrijke algemeen-wetenschappelijke of ethische vraagstukken advies inwinnen bij ter zake deskundigen. Artikel 77 Taken 1. Het Agentschap verstrekt de lidstaten en de instellingen van de Gemeenschap zo goed mogelijk wetenschappelijk en technisch advies over vraagstukken in verband met chemische stoffen die binnen de bevoegdheid van het Agentschap vallen en overeenkomstig deze ver­ ordening aan het Agentschap worden voorgelegd. 2. Het secretariaat is belast met de volgende taken: a) de krachtens titel II aan het secretariaat toegewezen taken, met inbegrip van het bevorderen van de efficiëntie van de registratie van ingevoerde stoffen op een wijze die overeenkomt met de inter­ nationale handelsverplichtingen van de Gemeenschap jegens derde landen; b) de krachtens titel III aan het secretariaat toegewezen taken; c) de krachtens titel VI aan het secretariaat toegewezen taken; d) de krachtens titel VIII aan het secretariaat toegewezen taken; e) ►M3 het opzetten en beheren van een of meer databanken met informatie over alle geregistreerde stoffen, de inventaris van inde­ lingen en etiketteringen en de lijst van geharmoniseerde indelingen en etiketteringen zoals opgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008. ◄ Het secretariaat maakt de in artikel 119, leden 1 en 2 — behoudens wanneer een overeenkomstig artikel 10, onder a), xi), gedaan verzoek verantwoord wordt geacht. Het Agentschap stelt andere informatie in de databanken op verzoek beschikbaar, overeenkomstig artikel 118; f) het binnen 90 dagen nadat het Agentschap de informatie heeft ont­ vangen, overeenkomstig artikel 119, lid 1, bekendmaken welke stof­ fen worden beoordeeld en zijn beoordeeld; g) het zo nodig verstrekken van technische en wetenschappelijke richt­ snoeren en hulpmiddelen voor de toepassing van deze verordening, met name om de opstelling van chemischeveiligheidsrapporten (overeenkomstig artikel 14, artikel 31, lid 1, en artikel 37, lid 4), en de toepassing van artikel 10, onder a), viii), artikel 11, lid 3, en artikel 19, lid 2), door het bedrijfsleven, en in het bijzonder door kleine en middelgrote ondernemingen te ondersteunen, alsmede het verstrekken van technische en wetenschappelijke richtsnoeren voor de toepassing van artikel 7 door fabrikanten en importeurs van artikelen; ▼C1 h) het verstrekken van technische en wetenschappelijke richtsnoeren voor de toepassing van deze verordening aan de bevoegde instanties van de lidstaten en het bieden van ondersteuning aan de krachtens titel XIII door de lidstaten opgerichte helpdesks; i) het verstrekken van richtsnoeren aan belanghebbenden, met inbegrip van de bevoegde instanties van de lidstaten, voor publieksvoorlich­ ting over risico's en veilig gebruik van stoffen, als zodanig, in ►M3 mengsels ◄ of in voorwerpen; j) het verstrekken van advies en bijstand aan fabrikanten en importeurs die overeenkomstig artikel 12, lid 1, een stof registreren; k) het opstellen van toelichtingen op deze verordening voor andere belanghebbenden; l) op verzoek van de Commissie technische en wetenschappelijke on­ dersteuning geven bij het nemen van stappen ter verbetering van de samenwerking tussen de Gemeenschap, de lidstaten, internationale organisaties en derde landen op het gebied van wetenschappelijke en technische vraagstukken in verband met de veiligheid van stof­ fen, alsmede actief deelnemen aan technische bijstand en de capaci­ teitsopbouw voor een goed beheer van chemische stoffen in ont­ wikkelingslanden; m) het bijhouden van een handboek van besluiten en adviezen op basis van conclusies van het Comité lidstaten over de uitlegging en de uitvoering van deze verordening; n) mededeling van besluiten van het Agentschap; o) verstrekking van formaten voor de indiening van informatie bij het Agentschap. 3. De comités zijn belast met het volgende: a) de krachtens ►M3 de titels VI tot en met X ◄ aan de comités toegewezen taken; b) op verzoek van de uitvoerend directeur technische en wetenschappe­ lijke ondersteuning geven bij het nemen van stappen ter verbetering van de samenwerking tussen de Gemeenschap, de lidstaten, interna­ tionale organisaties en derde landen op het gebied van wetenschap­ pelijke en technische vraagstukken in verband met de veiligheid van stoffen, alsmede actief deelnemen aan technische bijstand en de capaciteitsopbouw voor een goed beheer van chemische stoffen in ontwikkelingslanden; c) op verzoek van de uitvoerend directeur een advies opstellen over eventuele overige aspecten in verband met de veiligheid van stoffen als zodanig of in ►M3 mengsels ◄ of voorwerpen. 4. Het forum is belast met de volgende taken: a) goede werkwijzen verspreiden en problemen op Gemeenschapsni­ veau vaststellen; b) geharmoniseerde handhavingsprojecten en gezamenlijke inspecties voorstellen, coördineren en beoordelen; c) de uitwisseling van inspecteurs coördineren; d) handhavingsstrategieën en beste praktijken inzake handhaving vast­ stellen; e) werkmethoden en hulpmiddelen voor gebruik door lokale inspecteurs ontwikkelen; ▼C1 f) een elektronische informatie-uitwisselingsprocedure ontwikkelen; g) zo nodig contact opnemen met de industrie, waarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met de specifieke behoeften van kleine en middelgrote ondernemingen, en andere belanghebbenden, met inbe­ grip van betrokken internationale organisaties; h) voorstellen voor beperkingen bestuderen teneinde advies uit te bren­ gen over de uitvoerbaarheid. Artikel 78 Bevoegdheden van de raad van bestuur De raad van bestuur benoemt overeenkomstig artikel 84 de uitvoerend directeur en stelt overeenkomstig artikel 43 van Verordening (EG, Eu­ ratom) nr. 2343/2002 een rekenplichtige aan. De raad van bestuur: a) keurt elk jaar voor 30 april het algemeen verslag van het Agentschap over het voorgaande jaar goed; b) keurt elk jaar voor 31 oktober het werkprogramma van het Agent­ schap voor het komende jaar goed; c) keurt voor het begin van het financiële jaar de definitieve begroting van het Agentschap overeenkomstig artikel 96 goed en past deze zo nodig aan de bijdrage van de Gemeenschap en andere inkomsten van het Agentschap aan; d) keurt een meerjarenwerkprogramma goed dat op gezette tijden wordt herzien. De raad van bestuur keurt de interne regels en procedures van het Agentschap goed. De regels worden openbaar gemaakt. De raad van bestuur vervult zijn taken in verband met de begroting van het Agentschap overeenkomstig de artikelen 96, 97 en 103. De raad van bestuur treedt als tuchtraad op ten aanzien van de uitvoe­ rend directeur. De raad van bestuur stelt zijn reglement van orde vast. De raad van bestuur benoemt de voorzitter, de leden en de plaatsver­ vangers van de kamer van beroep overeenkomstig artikel 89. De raad van bestuur benoemt de leden van de comités van het Agent­ schap overeenkomstig artikel 85. De raad van bestuur zendt de begrotingsautoriteit overeenkomstig artikel 96, lid 6, jaarlijks alle informatie die van belang is voor de uitkomst van de beoordelingsprocedures. Artikel 79 Samenstelling van de raad van bestuur 1. De raad van bestuur bestaat uit één vertegenwoordiger uit elke lidstaat en ten hoogste zes door de Commissie benoemde vertegenwoor­ digers, waaronder drie leden zonder stemrecht afkomstig van de belang­ hebbende partijen, alsmede twee door het Europees Parlement be­ noemde, onafhankelijke personen. Iedere lidstaat draagt een lid voor de raad van bestuur voor. De aldus voorgedragen leden worden door de Raad benoemd. ▼C1 2. De leden worden benoemd op grond van hun relevante ervaring en deskundigheid op het gebied van de veiligheid van chemische stoffen of de regelgeving inzake chemische stoffen, waarbij wordt gewaarborgd dat onder de leden van de raad van bestuur relevante deskundigheid op algemeen, financieel en juridisch gebied voorhanden is. 3. De leden worden benoemd voor vier jaar. Eenmalige herbenoe­ ming is mogelijk. Voor de eerste ambtstermijn wijst de Commissie de helft van haar kandidaat-leden en de Raad twaalf van zijn kandidaat- leden aan voor een termijn van zes jaar. Artikel 80 Voorzitterschap van de raad van bestuur 1. De raad van bestuur kiest een voorzitter en een vicevoorzitter uit de leden met stemrecht. De vicevoorzitter neemt automatisch de plaats in van de voorzitter indien deze zijn taken niet kan vervullen. 2. De zittingstermijn van de voorzitter en de vicevoorzitter bedraagt twee jaar en loopt af zodra zij geen lid meer zijn van de raad van bestuur. Eenmalige herbenoeming is mogelijk. Artikel 81 Bijeenkomsten van de raad van bestuur 1. De raad van bestuur komt in vergadering bijeen op uitnodiging van zijn voorzitter of op verzoek van ten minste een derde van zijn leden. 2. De uitvoerend directeur neemt zonder stemrecht deel aan de ver­ gaderingen van de raad van bestuur. 3. De voorzitters van de comités en de voorzitter van het Forum, als bedoeld in artikel 76, lid 1, onder c) tot en met f), hebben het recht zonder stemrecht deel te nemen aan de vergaderingen van de raad van bestuur. Artikel 82 Stemming in de raad van bestuur De raad van bestuur keurt een stemreglement goed, waarin ook de voorwaarden waaronder een lid namens een ander lid kan stemmen worden opgenomen. De raad van bestuur besluit met een meerderheid van twee derde van alle leden met stemrecht. Artikel 83 Taken en bevoegdheden van de uitvoerend directeur 1. Het Agentschap wordt bestuurd door de uitvoerend directeur, die zijn taken in het belang van de Gemeenschap, en onafhankelijk van specifieke belangen, vervult. 2. De uitvoerend directeur is de wettelijk vertegenwoordiger van het Agentschap. Hij is verantwoordelijk voor: a) het dagelijks beheer van het Agentschap; b) het beheer van de voor de taken van het Agentschap vereiste mid­ delen; ▼C1 c) de naleving van de in het Gemeenschapsrecht vastgelegde termijnen voor het uitbrengen van adviezen door het Agentschap; d) passende en tijdige coördinatie tussen de comités en het forum; e) het sluiten en beheren van de noodzakelijke contracten met dienst­ verleners; f) de opstelling van de staat van ontvangsten en uitgaven en de uitvoe­ ring van de begroting van het Agentschap overeenkomstig de arti­ kelen 96 en 97; g) alle personeelszaken; h) het verzorgen van het secretariaat van de raad van bestuur; i) de opstelling van ontwerp-adviezen van de raad van bestuur over de voorgestelde reglementen van orde van de comités en het forum; j) op verzoek van de raad van bestuur, het treffen van regelingen voor de uitvoering van eventuele andere functies (binnen het toepassings­ gebied van artikel 77) die de Commissie aan het Agentschap dele­ geert; k) het opzetten en handhaven van een geregelde dialoog met het Eu­ ropees Parlement; l) het bepalen van de voorwaarden voor het gebruik van programma­ tuur; m) het herzien van een besluit van het Agentschap in het geval van een beroep en na raadpleging van de voorzitter van de kamer van be­ roep. 3. Elk jaar legt de uitvoerend directeur de volgende stukken ter goed­ keuring aan de raad van bestuur voor: a) een ontwerp-verslag over de werkzaamheden van het Agentschap in het voorgaande jaar, dat informatie bevat over het aantal ontvangen registratiedossiers, het aantal beoordeelde stoffen, het aantal ontvan­ gen autorisatieaanvragen, het aantal door het Agentschap ontvangen en behandelde voorstellen voor beperkingen, de tijd die de voltooi­ ing van de daaraan verbonden procedures in beslag heeft genomen, de stoffen waarvoor een autorisatie is verleend, de afgewezen dos­ siers en de stoffen waaraan een beperking is verbonden; de ontvan­ gen klachten en de genomen maatregelen; een activiteitenoverzicht van het forum; b) een ontwerp-werkprogramma voor het komende jaar; c) de ontwerp-jaarrekeningen; d) de ontwerp-begroting voor het komende jaar; e) een ontwerp-meerjarenwerkprogramma. De uitvoerend directeur zendt het werkprogramma voor het komende jaar en het meerjarenwerkprogramma, na goedkeuring ervan door de raad van bestuur, aan de lidstaten, het Europees Parlement, de Raad en de Commissie en draagt zorg voor de publicatie ervan. ▼C1 De uitvoerend directeur zendt het algemeen verslag van het Agentschap na goedkeuring ervan door de raad van bestuur, aan de lidstaten, het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, het Europees Economisch en Sociaal Comité en de Europese Rekenkamer en draagt zorg voor publicatie ervan. Artikel 84 Benoeming van de uitvoerend directeur 1. De uitvoerend directeur van het Agentschap wordt door de raad van bestuur benoemd op basis van een door de Commissie voorgestelde lijst van kandidaten die is opgesteld na een in het Publicatieblad van de Europese Unie en in andere tijdschriften of op internetsites gepubli­ ceerde oproep tot het indienen van blijken van belangstelling. De uitvoerend directeur wordt benoemd op grond van zijn verdiensten en bewezen bestuurs- en managementvaardigheden, alsmede zijn rele­ vante ervaring op het gebied van de veiligheid van chemische stoffen of de desbetreffende regelgeving. De raad van bestuur besluit met een meerderheid van twee derde van alle leden met stemrecht. De raad van bestuur heeft de bevoegdheid de uitvoerend directeur te ontslaan, volgens dezelfde procedure. Alvorens te worden benoemd, wordt de door de raad van bestuur ge­ selecteerde kandidaat zo spoedig mogelijk verzocht een verklaring af te leggen voor het Europees Parlement en vragen van leden van het Eu­ ropees Parlement te beantwoorden. 2. De uitvoerend directeur wordt benoemd voor vijf jaar. Herbenoe­ ming door de raad van bestuur is mogelijk voor een termijn van ten hoogste vijf jaar. Artikel 85 Oprichting van de comités 1. Elke lidstaat kan kandidaat-leden van het Comité risicobeoordeling aanwijzen. De uitvoerend directeur stelt een lijst van kandidaat-leden op, die op de website van het Agentschap wordt gepubliceerd, onver­ minderd het bepaalde in artikel 88, lid 1. De raad van bestuur benoemt de leden van het comité op grond van die lijst, waarbij van elke lidstaat die kandidaat-leden heeft aangewezen ten minste één en ten hoogste twee leden worden benoemd. De leden worden benoemd op grond van hun rol bij en ervaring met de uitvoering van de in artikel 77, lid 3, bedoelde taken. 2. Elke lidstaat kan kandidaat-leden van het Comité sociaaleconomi­ sche analyse aanwijzen. De uitvoerend directeur stelt een lijst van kan­ didaat-leden op, die op de website van het Agentschap wordt gepubli­ ceerd, onverminderd het bepaalde in artikel 88, lid 1. De raad van bestuur benoemt de leden van het comité op grond van die lijst, waarbij van elke lidstaat die kandidaat-leden heeft aangewezen ten minste één en ten hoogste twee leden worden benoemd. De leden worden benoemd op grond van hun rol bij en ervaring met de uitvoering van de in artikel 77, lid 3, bedoelde taken. 3. Elke lidstaat benoemt één lid van het Comité lidstaten. ▼C1 4. De comités streven ernaar dat hun leden een breed scala van relevante deskundigheid vertegenwoordigen. Elk comité kan daartoe maximaal vijf extra leden op grond van hun specifieke bekwaamheid coöpteren. De leden van de comités worden benoemd voor een verlengbare termijn van drie jaar. De leden van de raad van bestuur kunnen geen lid van de comités zijn. De leden van elk comité kunnen worden bijgestaan door adviseurs voor wetenschappelijke, technische of regelgevingsvraagstukken. De uitvoerend directeur of zijn vertegenwoordiger en vertegenwoordi­ gers van de Commissie zijn gerechtigd alle door het Agentschap of zijn comités bijeengeroepen vergaderingen van de comités en werkgroepen als waarnemers bij te wonen. Belanghebbenden kunnen op verzoek van de leden van het comité of op verzoek van de raad van bestuur worden uitgenodigd de vergaderingen als waarnemers bij te wonen. 5. De leden van elk comité die benoemd zijn na kandidaatstelling door een lidstaat, zorgen voor passende coördinatie tussen de taken van het Agentschap en de werkzaamheden van de bevoegde instantie van hun lidstaat. 6. De leden van de comités worden ondersteund met de wetenschap­ pelijke en technische middelen die de lidstaten ter beschikking staan. Daartoe verstrekken de lidstaten adequate wetenschappelijke en techni­ sche middelen aan de door hen benoemde leden van de comités. Elke bevoegde instantie van een lidstaat bevordert de werkzaamheden van de comités en de werkgroepen ervan. 7. De lidstaten geven de leden van het Comité risicobeoordeling of het Comité sociaaleconomische analyse noch hun wetenschappelijk en technisch adviseurs en deskundigen, geen instructies die onverenigbaar zijn met de individuele taken van die personen of met de taken, de verantwoordelijkheden en de onafhankelijkheid van het Agentschap. 8. Bij de opstelling van een advies streeft elk comité zo veel moge­ lijk naar consensus. Indien geen consensus wordt bereikt, bestaat het advies uit het standpunt van de meerderheid van de leden met een motivering. De minderheidsstandpunten met inbegrip van motiveringen worden eveneens gepubliceerd. 9. Elk comité stelt binnen zes maanden nadat de comités voor het eerst zijn benoemd, zijn reglement van orde op, dat door de raad van bestuur moet worden goedgekeurd. Dat reglement omvat in het bijzonder de procedures voor de vervanging van de leden en voor de overdracht van bepaalde taken aan werkgroe­ pen, de oprichting van werkgroepen en de vaststelling van een proce­ dure voor het met spoed uitbrengen van adviezen. De voorzitter van elk comité is een werknemer van het Agentschap. Artikel 86 Oprichting van het forum 1. Elke lidstaat benoemt één lid van het forum voor een verlengbare termijn van drie jaar. De leden worden gekozen op grond van hun rol bij en ervaring met de handhaving van de wetgeving inzake chemische stoffen en onderhouden nuttige contacten met de bevoegde instanties van de lidstaten. ▼C1 Het forum streeft ernaar dat zijn leden een breed scala van relevante deskundigheid vertegenwoordigen. Het forum kan daartoe maximaal vijf extra leden op grond van hun specifieke bekwaamheid coöpteren. Deze leden worden benoemd voor een verlengbare termijn van drie jaar. Leden van de raad van bestuur kunnen geen lid zijn van het forum. De leden van het forum kunnen worden bijgestaan door wetenschappe­ lijk en technisch adviseurs. De uitvoerend directeur van het Agentschap of zijn vertegenwoordiger en vertegenwoordigers van de Commissie zijn gerechtigd alle vergade­ ringen van het forum en zijn werkgroepen bij te wonen. Belanghebben­ den kunnen op verzoek van de leden van het forum of op verzoek van de raad van bestuur worden uitgenodigd de vergaderingen als waarne­ mers bij te wonen. 2. De leden van het forum die door een lidstaat zijn benoemd, zorgen voor passende coördinatie tussen de taken van het forum en de werk­ zaamheden van de bevoegde instantie van hun lidstaat. 3. De leden van het forum worden ondersteund met de wetenschap­ pelijke en technische middelen die de bevoegde instanties van de lid­ staten ter beschikking staan. Elke bevoegde instantie van een lidstaat bevordert de werkzaamheden van het forum en de werkgroepen ervan. De lidstaten geven de leden van het forum of hun wetenschappelijk en technisch adviseurs en deskundigen geen instructies die onverenigbaar zijn met de individuele taken van die personen of met de taken en verantwoordelijkheden van het forum. 4. Het forum stelt binnen zes maanden nadat het voor het eerst is benoemd, zijn reglement van orde op, dat door de raad van bestuur moet worden goedgekeurd. Dat reglement omvat in het bijzonder de procedures voor de benoeming en vervanging van de voorzitter, voor de vervanging van leden en voor de overdracht van bepaalde taken aan werkgroepen. Artikel 87 Rapporteurs van de comités en gebruikmaking van deskundigen 1. Wanneer een comité overeenkomstig artikel 77 advies moet uit­ brengen of moet overwegen of een dossier van een lidstaat met de voorschriften van bijlage XV overeenstemt, stelt het een van zijn leden als rapporteur aan. Het betrokken comité kan een tweede lid als co- rapporteur aanwijzen. Per geval verbinden de rapporteurs en co-rappor­ teurs zich ertoe in het belang van de Gemeenschap te zullen handelen en leggen zij een schriftelijke verklaring af waarin zij beloven hun plichten te zullen vervullen alsmede een verklaring over hun belangen. Indien een lid van een comité belangen opgeeft die de onafhankelijke beoordeling van het specifieke geval kunnen schaden, wordt hij niet als rapporteur voor dat geval aangewezen. Het betrokken comité kan de rapporteur of co-rapporteur op elk moment door een ander lid vervan­ gen, bijvoorbeeld wanneer deze zijn plichten niet binnen de voorge­ schreven termijnen kan vervullen of indien zich een mogelijk belangen­ conflict voordoet. 2. De lidstaten zenden het Agentschap de namen van deskundigen die aantoonbare ervaring met de uitvoering van de bij artikel 77 vereiste taken hebben opgedaan en die beschikbaar zijn om zitting te nemen in werkgroepen van de comités, alsmede hun kwalificaties en specifieke terreinen van deskundigheid. ▼C1 Het Agentschap houdt een actuele lijst van deskundigen bij. In die lijst worden de in de eerste alinea bedoelde deskundigen opgenomen, als­ mede de deskundigen die het secretariaat rechtstreeks aanwijst. 3. Voor de verlening van diensten door leden van een comité of deskundigen die in een werkgroep van de comités of van het forum zitting nemen of andere taken voor het Agentschap verrichten, wordt een schriftelijke overeenkomst opgesteld tussen het Agentschap en de betrokkene, of in voorkomend geval tussen het Agentschap en de werk­ gever van de betrokkene. De betrokkene, of zijn werkgever, ontvangt van het Agentschap een vergoeding volgens een in de door de raad van bestuur vastgestelde financiële regeling opgenomen schaal. Wanneer de betrokkene verzuimt zijn plichten te vervullen, is de uitvoerend directeur gerechtigd de over­ eenkomst te beëindigen of op te schorten, of de vergoeding in te hou­ den. 4. Voor diensten waarvoor er verschillende potentiële verleners zijn, kan een verzoek om reacties van belangstellenden worden gedaan: a) indien de wetenschappelijke en technische omstandigheden dit toe­ laten, en b) indien dit met de taken van het Agentschap, in het bijzonder met het waarborgen van een hoog niveau van bescherming van de gezond­ heid van de mens en het milieu, verenigbaar is. De raad van bestuur stelt op voorstel van de uitvoerend directeur pas­ sende procedures vast. 5. Het Agentschap kan voor de uitvoering van andere specifieke taken waarmee het is belast gebruikmaken van de diensten van deskun­ digen. Artikel 88 Kwalificatie en belangen 1. De namen van de leden van de comités en het forum worden openbaar gemaakt. Individuele leden kunnen een verzoek indienen om hun namen niet bekend te maken, indien zij menen dat openbaarmaking hen in gevaar zou kunnen brengen. De uitvoerend directeur beslist of deze verzoeken worden ingewilligd. Bij de bekendmaking van benoe­ mingen worden de beroepskwalificaties van elk lid vermeld. 2. De leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur en de leden van de comités en het forum leggen een verklaring af waarin zij beloven hun plichten te zullen vervullen alsmede een verklaring over de belangen die hun onafhankelijkheid zouden kunnen schaden. Deze ver­ klaringen worden jaarlijks schriftelijk afgelegd en, onverminderd het bepaalde in lid 1, opgenomen in een register dat wordt bijgehouden door het Agentschap en voor het publiek, op verzoek, toegankelijk is ten kantore van het Agentschap. 3. Tijdens elke vergadering maken de leden van de raad van bestuur, de uitvoerend directeur, de leden van de comités en van het forum en eventuele aan de vergadering deelnemende deskundigen melding van al hun belangen die hun onafhankelijkheid ten aanzien van bepaalde agen­ dapunten in gevaar zouden kunnen brengen. Personen die melding ma­ ken van dergelijke belangen, stemmen niet mee over de desbetreffende agendapunten. ▼C1 Artikel 89 Oprichting van de kamer van beroep 1. De kamer van beroep bestaat uit een voorzitter en twee andere leden. 2. De voorzitter en de twee andere leden hebben plaatsvervangers die hen vervangen wanneer zij afwezig zijn. 3. De voorzitter, de andere leden en de plaatsvervangers worden door de raad van bestuur benoemd op basis van een door de Commissie voorgestelde lijst van kandidaten die is opgesteld na een in het Publica­ tieblad van de Europese Unie en in andere tijdschriften of op inter­ netsites gepubliceerde oproep tot het indienen van blijken van belang­ stelling. Zij worden benoemd op grond van hun relevante ervaring en deskundigheid op het gebied van de veiligheid van chemische stoffen, natuurwetenschappen of wettelijke en gerechtelijke procedures op basis van een door de Commissie vastgestelde lijst van gekwalificeerde kan­ didaten. De raad van bestuur kan, op aanbeveling van de uitvoerend directeur, volgens dezelfde procedure extra leden en plaatsvervangers benoemen indien zulks noodzakelijk is om te waarborgen dat de beroepen in een bevredigend tempo kunnen worden behandeld. 4. De vereiste kwalificaties voor de leden van de kamer van beroep worden door de Commissie vastgesteld volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure. 5. De voorzitter en de leden hebben gelijke stemrechten. Artikel 90 Leden van de kamer van beroep 1. De leden van de kamer van beroep, met inbegrip van de voorzitter en de plaatsvervangers, worden benoemd voor vijf jaar. Eenmalige her­ benoeming is mogelijk. 2. De leden van de kamer van beroep zijn onafhankelijk. Bij het nemen van hun besluiten zijn zij niet aan instructies gebonden. 3. De leden van de kamer van beroep vervullen in het Agentschap geen andere taken. 4. De leden van de kamer van beroep kunnen tijdens hun zittings­ termijnen niet uit hun functie worden ontheven of van de lijst worden verwijderd, tenzij daar ernstige redenen voor zijn en de Commissie een daartoe strekkend besluit neemt na advies bij de raad van bestuur te hebben ingewonnen. 5. De leden van de kamer van beroep nemen niet deel aan de be­ handeling van een beroepsprocedure indien zij daarbij een persoonlijk belang hebben, indien zij eerder als vertegenwoordiger van een van de partijen bij de behandeling betrokken zijn geweest of indien zij een rol hebben gespeeld bij het besluit waartegen het beroep is ingesteld. 6. Indien een lid van de kamer van beroep om een van de in lid 5 genoemde redenen meent niet aan de behandeling van een specifieke beroepsprocedure te mogen deelnemen, stelt hij de kamer van beroep daarvan op de hoogte. Elke partij bij de beroepsprocedure kan bezwaar maken tegen de leden van de kamer om een van de in lid 5 genoemde redenen, of ingeval partijdigheid wordt vermoed. De nationaliteit van de leden kan niet als reden van bezwaar worden aangevoerd. ▼C1 7. De kamer van beroep beslist in de in de leden 5 en 6 bedoelde gevallen zonder deelname van het betrokken lid over de te nemen maat­ regelen. Voor het nemen van die beslissing wordt het betrokken lid in de kamer van beroep vervangen door een plaatsvervanger. Artikel 91 Besluiten waartegen beroep kan worden ingesteld 1. Tegen de besluiten van het Agentschap overeenkomstig artikel 9, artikel 20, artikel 27, lid 6, artikel 30, leden 2 en 3, en artikel 51, kan beroep worden ingesteld. 2. Een overeenkomstig lid 1 ingesteld beroep heeft schorsende wer­ king. Artikel 92 Personen die beroep kunnen instellen, termijnen, vergoedingen en vorm 1. Elke natuurlijke persoon of rechtspersoon kan beroep instellen tegen een tot hem gericht besluit, of tegen een besluit waarbij hij, hoewel het tot een andere persoon is gericht, een rechtstreeks en indi­ vidueel belang heeft. 2. Het beroep moet, met opgave van de redenen ervoor, binnen een maand na de bekendmaking van het besluit aan de betrokkene, of bij ontbreken van bekendmaking binnen drie maanden nadat de betrokkene daarvan kennis heeft genomen, schriftelijk bij het Agentschap worden ingediend, tenzij in deze verordening anders is bepaald. 3. Van personen die beroep instellen tegen een besluit van het Agent­ schap, kan een vergoeding worden verlangd overeenkomstig titel IX. Artikel 93 Onderzoek van en beslissingen inzake beroep 1. Indien de uitvoerend directeur het beroep na overleg met de voor­ zitter van de kamer van beroep ontvankelijk en gegrond acht, kan hij het besluit herzien binnen één maand na ontvangst van het beroep overeen­ komstig artikel 92, lid 2. 2. In de andere dan in lid 1 van dit artikel genoemde gevallen on­ derzoekt de voorzitter van de kamer van beroep binnen 30 dagen nadat het beroep overeenkomstig artikel 92, lid 2, is ingediend of het beroep ontvankelijk is. Is dat het geval, dan wordt het beroep voorgelegd aan de kamer van beroep ter toetsing van de gronden. De partijen bij de beroepsprocedure zijn gerechtigd tijdens de procedure een mondelinge toelichting te geven. 3. De kamer van beroep kan elke bevoegdheid uitoefenen die binnen de competentie van het Agentschap valt, of de zaak voor verdere be­ handeling naar het bevoegde orgaan van het Agentschap doorverwijzen. 4. De procedures voor de kamer van beroep worden door de Com­ missie vastgesteld volgens de in artikel 133, lid 3, bedoelde procedure. ▼C1 Artikel 94 Beroep bij het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie 1. Tegen beslissingen van de kamer van beroep of, bij ontbreken van recht op beroep bij de kamer, tegen beslissingen van het Agentschap, kan bij het Gerecht van eerste aanleg of het Hof van Justitie beroep worden ingesteld overeenkomstig artikel 230 van het Verdrag. 2. Ingeval het Agentschap nalaat een besluit te nemen, kan bij het Gerecht van eerste aanleg of het Hof van Justitie een beroep wegens nalaten worden ingesteld overeenkomstig artikel 232 van het Verdrag. 3. Het Agentschap treft de noodzakelijke maatregelen om aan het arrest van het Gerecht van eerste aanleg of het Hof van Justitie te voldoen. Artikel 95 Conflicten met adviezen van andere organen 1. Het Agentschap signaleert in een vroeg stadium potentiële bronnen van conflicten tussen de adviezen van het Agentschap en die van andere krachtens het Gemeenschapsrecht opgerichte organen, met inbegrip van communautaire bureaus die soortgelijke taken in verband met vraag­ stukken van gemeenschappelijk belang verrichten. 2. Wanneer het Agentschap een potentiële bron van conflict signa­ leert, neemt het contact op met het betrokken orgaan om te waarborgen dat beide organen over dezelfde wetenschappelijke of technische infor­ matie ter zake beschikken en om vast te stellen welke wetenschappelijke of technische aspecten mogelijk omstreden kunnen zijn. 3. Wanneer er een fundamenteel conflict is over wetenschappelijke of technische aspecten en het betrokken orgaan een communautair agent­ schap of een wetenschappelijk comité is, werken het Agentschap en het betrokken orgaan samen aan een oplossing van het conflict of leggen zij een gezamenlijk document aan de Commissie voor waarin zij de weten­ schappelijke of technische aspecten toelichten. Artikel 96 Begroting van het Agentschap 1. De ontvangsten van het Agentschap bestaan uit: a) een subsidie van de Gemeenschap, die in de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (paragraaf betreffende de Commissie) wordt opgenomen; b) de vergoedingen die ondernemingen betalen; c) een eventuele vrijwillige bijdrage van de lidstaten. 2. De uitgaven van het Agentschap bestaan uit personeelsuitgaven, administratieve uitgaven, uitgaven voor infrastructuur en beleidsuitga­ ven. 3. De uitvoerend directeur stelt jaarlijks uiterlijk op 15 februari een voorlopige ontwerp-begroting op die de beleidsuitgaven en het geplande werkprogramma voor het volgende financiële jaar omvat en zendt dit voorlopige ontwerp, evenals een overzicht van de personeelsformatie met een voorlopige lijst van ambten, naar de raad van bestuur. 4. De ontvangsten en uitgaven moeten in evenwicht zijn. ▼C1 5. Elk jaar verstrekt de raad van bestuur een schatting van de ont­ vangsten en uitgaven van het Agentschap voor het volgende financiële jaar, op basis van een door de uitvoerend directeur opgesteld ontwerp. De raad van bestuur zendt deze schatting, waarin een ontwerp voor de personeelsformatie is opgenomen, uiterlijk op 31 maart aan de Commis­ sie. 6. De Commissie zendt de schatting tezamen met het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen naar het Europees Parlement en de Raad, hierna „begrotingsautoriteit” genoemd. 7. Op basis van de schatting neemt de Commissie in het voorontwerp van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen de ge­ schatte bedragen op die zij nodig acht voor de personeelsformatie, alsmede het bedrag van de subsidie die ten laste komt van de algemene begroting, die zij overeenkomstig artikel 272 van het Verdrag aan de begrotingsautoriteit voorlegt. 8. De begrotingsautoriteit keurt de kredieten voor de subsidie aan het Agentschap goed. De begrotingsautoriteit stelt de personeelsformatie van het Agentschap vast. 9. De begroting van het Agentschap wordt vastgesteld door de raad van bestuur. De begroting wordt definitief na de definitieve vaststelling van de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen. De be­ groting wordt zo nodig dienovereenkomstig aangepast. 10. Wijzigingen van de begroting, inclusief de personeelsformatie, vinden plaats volgens de hierboven bedoelde procedure. 11. De raad van bestuur stelt de begrotingsautoriteit onverwijld op de hoogte van de projecten die hij voornemens is te realiseren en die aanzienlijke financiële gevolgen voor de financiering van de begroting kunnen hebben, met name onroerendgoedprojecten zoals de huur of aankoop van gebouwen. De raad van bestuur brengt de Commissie daarvan op de hoogte. Wanneer een tak van de begrotingsautoriteit zijn voornemen heeft be­ kendgemaakt om een advies te verstrekken, doet hij dit advies binnen zes weken na de bekendmaking van het project aan de raad van bestuur toekomen. Artikel 97 Uitvoering van de begroting van het Agentschap 1. De uitvoerend directeur vervult de functie van ordonnateur en voert de begroting van het Agentschap uit. 2. De rekenplichtige van het Agentschap controleert de betalingsver­ plichtingen en betalingen voor alle uitgaven van het Agentschap en de vaststelling en inning van alle ontvangsten van het Agentschap. 3. Uiterlijk op 1 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begro­ tingsjaar dient de rekenplichtige van het Agentschap de voorlopige rekeningen met het verslag over het budgettair en financieel beheer van dat begrotingsjaar in bij de rekenplichtige van de Commissie. De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel 128 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepas­ sing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen ( ). 1 1 ( ) PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 (PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1). ▼C1 4. Uiterlijk op 31 maart van het jaar dat volgt op het afgesloten begrotingsjaar dient de rekenplichtige van de Commissie de voorlopige rekeningen van het Agentschap met het verslag over het budgettair en financieel beheer van dat begrotingsjaar in bij de Rekenkamer. Het verslag over het budgettair en financieel beheer van het begrotingsjaar wordt ook toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. 5. Na ontvangst van de opmerkingen van de Rekenkamer over de voorlopige rekeningen van het Agentschap overeenkomstig artikel 129 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 maakt de uitvoerend directeur onder zijn eigen verantwoordelijkheid de definitieve rekenin­ gen van het Agentschap op en legt deze voor advies aan de raad van bestuur voor. 6. De raad van bestuur brengt advies uit over de definitieve rekenin­ gen van het Agentschap. 7. Uiterlijk op 1 juli van het jaar dat volgt op het afgesloten begro­ tingsjaar dient de uitvoerend directeur de definitieve rekeningen met het advies van de raad van bestuur in bij het Europees Parlement, de Raad, de Commissie en de Rekenkamer. 8. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd. 9. De directeur zendt de Rekenkamer uiterlijk op 30 september een reactie op haar opmerkingen. Hij zendt deze reactie ook naar de raad van bestuur. 10. Het Europees Parlement verleent de uitvoerend directeur voor 30 april van het jaar N + 2 op aanbeveling van de Raad kwijting voor de uitvoering van de begroting van het jaar N. Artikel 98 Fraudebestrijding 1. Om fraude, corruptie en andere ongeoorloofde activiteiten te be­ strijden is Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Euro­ pees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) ( ) zonder beperkingen op 1 het Agentschap van toepassing. 2. Het Agentschap is gebonden door het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei 1999 betreffende de interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) ( ) en stelt onverwijld 2 de dienovereenkomstige voorschriften vast die op alle medewerkers van het Agentschap van toepassing zijn. 3. De financieringsbesluiten, alsmede alle contracten en uitvoerings­ instrumenten die uit de besluiten voortvloeien, bepalen uitdrukkelijk dat de Rekenkamer en het OLAF indien nodig bij de begunstigden van middelen van het Agentschap en bij de tussenpersonen die deze mid­ delen verdelen, tot controle ter plaatse kunnen overgaan. 1 ( ) PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1. 2 ( ) PB L 136 van 31.5.1999, blz. 15. ▼C1 Artikel 99 Financiële regeling De financiële regeling die van toepassing is op het Agentschap wordt vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze mag slechts afwijken van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 indien dit voor de werking van het Agentschap specifiek noodzakelijk is en mits de Commissie hiermee van tevoren heeft inge­ stemd. Artikel 100 Rechtspersoonlijkheid van het Agentschap 1. Het Agentschap is een orgaan van de Gemeenschap en bezit rechtspersoonlijkheid. In elke lidstaat heeft het Agentschap de ruimste handelingsbevoegdheid welke door de nationale wetgeving aan rechts­ personen wordt toegekend. Het Agentschap kan met name roerende en onroerende goederen verkrijgen of vervreemden en in rechte optreden. 2. Het Agentschap wordt vertegenwoordigd door zijn uitvoerend di­ recteur. Artikel 101 Aansprakelijkheid van het Agentschap 1. De contractuele aansprakelijkheid van het Agentschap wordt be­ heerst door het recht dat op de betrokken overeenkomst van toepassing is. Het Hof van Justitie is bevoegd uitspraak te doen wanneer een door het Agentschap gesloten overeenkomst een arbitragebeding bevat. 2. In geval van niet-contractuele aansprakelijkheid vergoedt het Agentschap, overeenkomstig de algemene beginselen die de wetgevin­ gen van de lidstaten gemeen hebben, alle schade die door het Agent­ schap of door zijn personeelsleden in de uitoefening van hun functie is veroorzaakt. Het Hof van Justitie is bevoegd ter zake van alle geschillen over scha­ devergoeding. 3. De persoonlijke geldelijke en tuchtrechtelijke aansprakelijkheid van de personeelsleden van het Agentschap ten aanzien van het Agent­ schap wordt beheerst door de desbetreffende voor het personeel van het Agentschap geldende voorschriften. Artikel 102 Voorrechten en immuniteiten van het Agentschap Het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Euro­ pese Gemeenschappen is op het Agentschap van toepassing. Artikel 103 Personeelsverordeningen en -regelingen 1. Het personeel van het Agentschap is onderworpen aan de veror­ deningen en regelingen die van toepassing zijn op de ambtenaren en andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen. Het Agent­ schap oefent ten aanzien van zijn personeel de bevoegdheden uit die aan het tot aanstelling bevoegde gezag zijn verleend. 2. De raad van bestuur stelt in overleg met de Commissie de nodige uitvoeringsbepalingen vast. ▼C1 3. Het personeel van het Agentschap bestaat uit ambtenaren die door de Commissie of de lidstaten tijdelijk worden toegewezen of gedeta­ cheerd en uit andere personeelsleden die door het Agentschap worden aangeworven naargelang zijn werkzaamheden zulks vereisen. Het Agentschap werft zijn personeel aan op grond van een personeelsplan dat moet zijn opgenomen in het in artikel 78, onder d), bedoelde meer­ jarenwerkprogramma. Artikel 104 Talen 1. Op het Agentschap is Verordening nr. 1 van 15 april 1958 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Economische Gemeenschap ( ) van 1 toepassing. 2. De voor het functioneren van het Agentschap vereiste vertaaldien­ sten worden geleverd door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie. Artikel 105 Geheimhoudingsplicht De leden van de raad van bestuur, de leden van de comités en van het forum, en de deskundigen, ambtenaren en andere personeelsleden van het Agentschap zijn, ook na beëindiging van hun functie, gehouden de informatie waarvoor de verplichtingen van het beroepsgeheim gelden, niet openbaar te maken. Artikel 106 Deelname van derde landen De raad van bestuur kan in overleg met het desbetreffende comité of het forum vertegenwoordigers van derde landen uitnodigen aan de werk­ zaamheden van het Agentschap deel te nemen. Artikel 107 Deelname van internationale organisaties De raad van bestuur kan in overleg met het desbetreffende comité of het forum vertegenwoordigers van internationale organisaties met belangen op het gebied van de regelgeving voor chemische stoffen uitnodigen als waarnemer aan de werkzaamheden van het Agentschap deel te nemen. Artikel 108 Contacten met belangenorganisaties De raad van bestuur legt in overleg met de Commissie passende con­ tacten tussen het Agentschap en relevante belangenorganisaties. 1 ( ) PB 17 van 6.10.1958, blz. 385/58. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Ver­ ordening (EG) nr. 920/2005 van de Raad (PB L 156 van 18.6.2005, blz. 3). ▼C1 Artikel 109 Regels inzake transparantie Omwille van de transparantie stelt de raad van bestuur op grond van een voorstel van de uitvoerend directeur en in overleg met de Commissie regels vast voor de beschikbaarstelling aan het publiek van niet-vertrou­ welijke regelgevings- en wetenschappelijke of technische informatie in verband met de veiligheid van stoffen als zodanig, in ►M3 mengsels ◄ of in voorwerpen. Artikel 110 Betrekkingen met communautaire organen 1. Het Agentschap werkt samen met andere communautaire organen om wederzijdse ondersteuning te bieden bij de uitvoering van hun ta­ ken, in het bijzonder om dubbel werk te vermijden. 2. De uitvoerend directeur stelt, na raadpleging van het Comité risi­ cobeoordeling en de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid, een reglement vast voor stoffen waarvoor om een advies in verband met voedselveiligheid is verzocht. Dat reglement wordt door de raad van bestuur in overleg met de Commissie goedgekeurd. Deze titel laat de aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid toegekende bevoegdheden onverlet. 3. Deze titel laat de aan het Europees Geneesmiddelenbureau toege­ kende bevoegdheden onverlet. 4. De uitvoerend directeur stelt, na raadpleging van het Comité risi­ cobeoordeling, het Comité sociaaleconomische analyse en het Raadge­ vend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescher­ ming op de arbeidsplaats, een reglement vast betreffende vraagstukken in verband met de bescherming van werknemers. Dat reglement wordt door de raad van bestuur in overleg met de Commissie goedgekeurd. Deze titel laat de aan het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats en aan het Europees Agentschap voor de veiligheid en de gezondheid op het werk toegekende bevoegdheden onverlet. Artikel 111 Formaten en programmatuur voor de indiening van informatie bij het Agentschap Het Agentschap ontwikkelt formaten, die het gratis beschikbaar stelt, alsmede programmatuur, die het op zijn website beschikbaar stelt, voor de indiening van informatie bij het Agentschap. De lidstaten, fabrikan­ ten, importeurs, distributeurs en downstreamgebruikers gebruiken die formaten en programmatuur voor de indiening van informatie bij het Agentschap overeenkomstig deze verordening. Het Agentschap stelt met name softwaretoepassingen ter beschikking om het indienen van infor­ matie over overeenkomstig artikel 12, lid 1, geregistreerde stoffen te vergemakkelijken. De indeling voor de registratie van het in artikel 10, onder a), bedoelde technische dossier is IUCLID. Het Agentschap coördineert de verdere ontwikkeling van deze indeling met de OESO omwille van een optimale harmonisatie. ▼M3 __________ ▼C1 TITEL XII INFORMATIE Artikel 117 Verslagen 1. Elke vijf jaar zenden de lidstaten de Commissie een verslag over de werking van deze verordening op hun grondgebied, met paragrafen over de beoordeling en de handhaving als omschreven in artikel 127. Het eerste verslag wordt uiterlijk op 1 juni 2010 ingediend. 2. Elke vijf jaar zendt het Agentschap de Commissie een verslag over de werking van deze verordening. Het Agentschap neemt in zijn verslag informatie op over de gezamenlijke indiening van informatie overeenkomstig artikel 11 alsmede een overzicht van de motivering die voor de afzonderlijke indiening van informatie is gegeven. Het eerste verslag wordt uiterlijk op 1 juni 2011 ingediend. 3. Elke drie jaar zendt het Agentschap de Commissie, in overeen­ stemming met de doelstelling testmethoden zonder dierproeven te be­ vorderen een verslag over de stand van de tenuitvoerlegging, het ge­ bruik van testmethoden zonder dierproeven en de teststrategieën die worden gebruikt om informatie te verkrijgen over intrinsieke eigen­ schappen en ten behoeve van risicobeheersing, teneinde te voldoen aan de vereisten van deze verordening. Het eerste verslag wordt uiterlijk op 1 juni 2011 ingediend. 4. Elke vijf jaar publiceert de Commissie een algemeen verslag over: a) de ervaring die is opgedaan met de werking van deze verordening, waarin de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde informatie is opgenomen, en b) het bedrag en de verdeling van financiële middelen die door de Commissie beschikbaar zijn gesteld voor de ontwikkeling en eva­ luatie van alternatieve testmethoden. Het eerste verslag wordt uiterlijk op 1 juni 2012 gepubliceerd. Artikel 118 Toegang tot informatie 1. Verordening (EG) nr. 1049/2001 is van toepassing op de docu­ menten die bij het Agentschap berusten. 2. Openbaarmaking van de volgende informatie wordt normaliter ge­ acht de bescherming van de commerciële belangen van de betrokkene in gevaar te brengen: a) bijzonderheden betreffende de volledige samenstelling van een ►M3 mengsel ◄; b) onverminderd het bepaalde in artikel 7, lid 6, en artikel 64, lid 2, het precieze gebruik, de precieze functie of de precieze toepassing van een stof of ►M3 mengsel ◄, met inbegrip van informatie over het precieze gebruik als tussenproduct; c) de precieze hoeveelheid van de stof of het ►M3 mengsel ◄ die wordt vervaardigd of in de handel wordt gebracht; ▼C1 d) de banden tussen een fabrikant of importeur en zijn distributeurs of downstreamgebruikers. Wanneer onmiddellijk optreden absoluut noodzakelijk is ter bescher­ ming van de gezondheid van de mens, de veiligheid of het milieu, zoals in noodsituaties, kan het Agentschap de in dit lid bedoelde informatie bekendmaken. 3. De raad van bestuur stelt uiterlijk op 1 juni 2008 praktische rege­ lingen vast voor de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1049/2001, met inbegrip van beroepsprocedures en rechtsmiddelen die noodzakelijk zijn voor een gedeeltelijke of gehele afwijzing van een verzoek in ver­ band met vertrouwelijkheid. 4. Tegen de beslissingen van het Agentschap overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EG) nr. 1049/2001 kan beroep worden ingesteld door middel van een klacht bij de Ombudsman of door middel van een beroep bij het Hof van Justitie, volgens de voorwaarden van respectie­ velijk artikel 195 en artikel 230 van het EG-Verdrag. Artikel 119 Elektronische toegang van het publiek 1. De volgende informatie over stoffen als zodanig, in ►M3 mengsels ◄ of voorwerpen die het Agentschap bezit, wordt overeenkomstig artikel 77, lid 2, onder e), gratis openbaar gemaakt op internet: ▼M3 a) onverminderd lid 2, onder f) en g), van onderhavig artikel, de naam in de IUPAC-nomenclatuur van stoffen die voldoen aan de criteria voor indeling in een of meer van de volgende gevarenklassen of categorieën van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008: — de gevarenklassen 2.1 tot en met 2.4, 2.6 en 2.7, 2.8 typen A en B, 2.9, 2.10, 2.12, 2.13 categorieën 1 en 2, 2.14 categorieën 1 en 2, en 2.15 typen A tot en met F; — de gevarenklassen 3.1 tot en met 3.6, 3.7 schadelijke effecten op de seksuele functie en de vruchtbaarheid of de ontwikkeling, 3.8 andere effecten dan een narcotische werking, 3.9 en 3.10;

Gevaarlijke bestanddelen die op het etiket moeten worden vermeld

MENGSELS EN VOORWERPEN ▼C1 BIJLAGE I ALGEMENE BEPALINGEN VOOR DE BEOORDELING VAN STOFFEN EN DE OPSTELLING VAN CHEMISCHEVEILIGHEIDSRAPPORTEN 0. INLEIDING 0.1. Deze bijlage beschrijft hoe fabrikanten en importeurs moeten beoordelen en documenteren dat de risico's die verbonden zijn aan de stof die ze vervaardigen of invoeren, tijdens de vervaardiging en hun eigen gebruik afdoende worden beheerst en dat anderen verderop in de toeleverings­ keten de risico's afdoende kunnen beheersen. De bijlage is, waar nodig met aanpassingen, ook van toepassing op fabrikanten en importeurs van voorwerpen die noodzakelijk zijn voor het maken van een chemische­ veiligheidsbeoordeling als onderdeel van een registratie. 0.2. De chemischeveiligheidsbeoordeling wordt opgesteld door een of meer­ dere bevoegde personen die over de nodige ervaring beschikken en de juiste opleiding, waaronder opfriscursussen, hebben genoten. 0.3. De chemischeveiligheidsbeoordeling van een fabrikant moet betrekking hebben op de vervaardiging van een stof en elk geïdentificeerd gebruik. De chemischeveiligheidsbeoordeling van een importeur moet betrekking hebben op elk geïdentificeerd gebruik. Bij de chemischeveiligheidsbe­ oordeling wordt aandacht besteed aan het gebruik van de stof als zodanig (met inbegrip van belangrijke verontreinigingen en additieven), in een ►M3 mengsel ◄ en in een voorwerp, overeenkomstig elk geïdentifi­ ceerd gebruik. Bij de beoordeling moeten alle fasen van de levenscyclus van de stof die voortvloeien uit de vervaardiging en het geïdentificeerde gebruik, aan de orde komen. De chemischeveiligheidsbeoordeling wordt gebaseerd op een vergelijking van de mogelijke schadelijke effecten van een stof met de bekende of redelijkerwijs te verwachten blootstelling van de mens en/of het milieu aan die stof, rekening houdend met de uitge­ voerde en aanbevolen risicobeheersmaatregelen en de operationele om­ standigheden. 0.4. Stoffen waarvan de fysisch-chemische, toxicologische en ecotoxicologi­ sche eigenschappen naar verwachting vergelijkbaar zijn of ten gevolge van een vergelijkbare structuur een regelmatig patroon volgen, kunnen als een groep of „categorie” stoffen worden beschouwd. Indien de fabri­ kant of importeur van mening is dat de voor een bepaalde stof uitge­ voerde chemischeveiligheidsbeoordeling volstaat om te beoordelen en te documenteren dat de uit een andere stof of groep of „categorie” stoffen voortvloeiende risico's afdoende worden beheerst, kan hij die chemische­ veiligheidsbeoordeling voor de andere stof of groep of „categorie” stof­ fen gebruiken. De fabrikant of importeur dient hiervoor een motivering te verstrekken. 0.5. De chemischeveiligheidsbeoordeling wordt op de informatie over de stof in het technisch dossier en op andere beschikbare relevante informatie gebaseerd. Fabrikanten of importeurs die een testvoorstel overeenkomstig de bijlagen IX en X indienen, moeten dit in de desbetreffende rubriek van de chemischeveiligheidsbeoordeling vermelden. Beschikbare infor­ matie van beoordelingen die overeenkomstig andere internationale en nationale programma's zijn uitgevoerd, wordt eveneens opgenomen. Wanneer overeenkomstig andere communautaire wetgeving uitgevoerde beoordelingen (bijvoorbeeld risicobeoordelingen die krachtens Verorde­ ning (EG) nr. 793/93 zijn uitgevoerd) beschikbaar en relevant zijn, dient hiermee rekening te worden gehouden bij de samenstelling van het che­ mischeveiligheidsrapport en dienen ze hierin tot uiting te komen. Wan­ neer van dergelijke beoordelingen wordt afgeweken, moet hier een mo­ tivering voor worden gegeven. De informatie die in aanmerking moet worden genomen, omvat dus informatie over de gevaren van de stof, de blootstelling ten gevolge van de vervaardiging of invoer, het geïdentificeerde gebruik van de stof, de operationele omstandigheden en de risicobeheersmaatregelen die gelden voor downstreamgebruikers of die hen wordt aanbevolen in acht te nemen. ▼C1 Overeenkomstig bijlage XI, punt 3, is het in sommige gevallen wellicht niet nodig ontbrekende informatie te genereren omdat de risicobeheers­ maatregelen en de operationele omstandigheden die nodig zijn om een zorgvuldig gekarakteriseerd risico te beheersen, wellicht ook kunnen volstaan om andere mogelijke risico's te beheersen, die derhalve niet exact behoeven te worden gekarakteriseerd. Indien de fabrikant of importeur van mening is dat nadere informatie nodig is voor de opstelling van zijn chemischeveiligheidsrapport en dat deze informatie alleen kan worden verkregen door de uitvoering van testen overeenkomstig bijlage IX of X, dient hij een voorstel voor een teststrategie in, waarin hij uiteenzet waarom hij aanvullende informatie nodig acht en vermeldt hij dit in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport. In afwachting van de resultaten van nadere testen vermeldt hij in zijn chemischeveiligheidsrapport en in het ontwik­ kelde blootstellingsscenario de voorlopige risicobeheersmaatregelen die hij heeft genomen om het onderzochte risico te beheersen alsmede die welke hij downstreamgebruikers aanbeveelt. ▼M10 0.6. Stappen in een chemischeveiligheidsbeoordeling 0.6.1. De chemischeveiligheidsbeoordeling van een stof door een fabrikant of importeur omvat de volgende stappen 1 tot en met 4, overeenkomstig de desbetreffende hoofdstukken van deze bijlage: 1. een beoordeling van de gevaren voor de gezondheid van de mens; 2. een beoordeling van de gevaren van fysisch-chemische eigenschappen voor de gezondheid van de mens; 3. een beoordeling van de gevaren voor het milieu;

Resultaten van PBT- en zPzB-beoordeling

0.6.2. Overeenkomstig de hoofdstukken 5 en 6 van deze bijlage omvat de chemischeveiligheidsbeoordeling in de in punt 0.6.3 bedoelde gevallen ook de volgende stappen 5 en 6: 5. een beoordeling van de blootstelling 5.1. de opstelling van blootstellingsscenario's (of de vaststelling van passende gebruiks- en blootstellingscategorieën, indien opportuun); 5.2. het schatten van de blootstelling; 6. een risicokarakterisering. 0.6.3. Indien de fabrikant of importeur op grond van de stappen 1 tot en met 4 concludeert dat de stof voldoet aan de criteria voor een van de volgende gevarenklassen of -categorieën van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 of als PBT of zPzB moet worden beschouwd, moet de chemischeveiligheidsbeoordeling overeenkomstig de hoofdstukken 5 en 6 van deze bijlage ook de stappen 5 en 6 omvatten: a) de gevarenklassen 2.1 tot en met 2.4, 2.6 en 2.7, 2.8 typen A en B, 2.9, 2.10, 2.12, 2.13 categorieën 1 en 2, 2.14 categorieën 1 en 2, en 2.15 typen A tot en met F; b) de gevarenklassen 3.1 tot en met 3.6, 3.7 schadelijke effecten op de seksuele functie en de vruchtbaarheid of op de ontwikkeling, 3.8 andere effecten dan een narcotische werking, 3.9 en 3.10; 4.0. Inleiding 4.0.1. De PBT- en zPzB-beoordeling is bedoeld om te bepalen of de stof aan de criteria in bijlage XIII voldoet en, indien dat het geval is, te bepalen wat de potentiële emissie van de stof is. Een beoordeling van de gevaren overeenkomstig de punten 1 en 3 van deze bijlage waarin alle effecten op lange termijn worden beschreven, en waarin de blootstelling van de mens en het milieu op lange termijn, wordt geraamd overeenkomstig punt 5 (Beoordeling van de blootstelling), stap 2 (Schatting van de blootstelling), kan niet met voldoende betrouwbaarheid worden uitge­ voerd voor stoffen die aan de PBT- en zPzB-criteria van bijlage XIII voldoen. Derhalve is een aparte PBT- en zPzB-beoordeling nodig. 4.0.2. De PBT- en zPzB-beoordeling omvat de volgende twee stappen, die duidelijk als zodanig in deel B van het chemischeveiligheidsrapport (zie punt 8) worden vermeld: stap 1: vergelijking met de criteria; stap 2: karakterisering van de emissie. De beoordeling wordt tevens samengevat in rubriek 12 van het veilig­ heidsinformatieblad. ▼M10 4.1. Stap 1: Vergelijking met de criteria Dit deel van de PBT- en zPzB-beoordeling omvat een vergelijking van de beschikbare informatie met de in bijlage XIII, sectie 1, vermelde criteria en een verklaring of de stof al dan niet aan deze criteria voldoet. De beoordeling wordt verricht overeenkomstig de in het inleidende ge­ deelte van bijlage XIII en in de secties 2 en 3 van die bijlage opgenomen bepalingen. 4.2. Stap 2: Karakterisering van de emissie Indien de stof aan de criteria voldoet, of indien zij in het registratiedos­ sier als PBT of zPzB wordt beschouwd, moet een karakterisering van de emissie worden uitgevoerd, die de relevante delen van de in hoofdstuk 5 beschreven beoordeling van de blootstelling omvat. In het bijzonder omvat deze een schatting van de hoeveelheden van de stof die bij alle door de fabrikant of importeur uitgevoerde activiteiten en bij elk geïden­ tificeerd gebruik in de verschillende milieucompartimenten vrijkomen, en een bepaling van de te verwachten routes via welke de mens en het milieu aan de stof worden blootgesteld. ( 1 ) In het algemeen kan worden gesteld: hoe uitgebreider de gegevens en hoe langer de duur van de testen, hoe geringer de mate van onzekerheid en de grootte van de beoordelings­ factor. Een beoordelingsfactor 1 000 wordt meestal toegepast op de laagste van de drie L(E)C50-waarden op korte termijn die zijn bepaald bij soorten die verschillende trofische niveaus vertegenwoordigen, en een factor 10 op de laagste van drie NOEC-waarden op lange termijn die zijn bepaald bij soorten die verschillende trofische niveaus vertegen­ woordigen. ▼C1 5. BEOORDELING VAN DE BLOOTSTELLING 5.0. Inleiding De beoordeling van de blootstelling is bedoeld om een kwantitatieve of kwalitatieve schatting te maken van de dosis/concentratie van de stof waaraan mens en milieu worden of kunnen worden blootgesteld. Bij de beoordeling moeten alle fasen van de levenscyclus van de stof die voortvloeien uit de vervaardiging en het geïdentificeerde gebruik, aan de orde komen en alle blootstellingen bestrijken die verband kunnen houden met de in de punten 1 tot en met 4 beschreven gevaren. De beoordeling van de blootstelling omvat de volgende twee stappen, die duidelijk als zodanig in het chemischeveiligheidsrapport worden vermeld: stap 1: opstelling van blootstellingsscenario's of bepaling van relevant gebruik en blootstellingscategorieën; stap 2: schatting van de blootstelling. Indien vereist wordt het blootstellingsscenario tevens overeenkomstig arti­ kel 31 in een bijlage bij het veiligheidsinformatieblad opgenomen. 5.1. Stap 1: Ontwikkeling van blootstellingsscenario's 5.1.1. De in de punten 0.6 en 0.7 beschreven blootstellingsscenario's zullen worden ontwikkeld. Blootstellingsscenario's vormen de kern van de che­ mischeveiligheidsbeoordeling. De chemischeveiligheidsbeoordeling kan een iteratief proces zijn. De eerste beoordeling zal gebaseerd zijn op het vereiste minimum, alle beschikbare gegevens over de gevaren en de schat­ ting van de blootstelling op basis van de eerste veronderstellingen omtrent de operationele omstandigheden en de risicobeheersmaatregelen (een voor­ lopig blootstellingsscenario). Indien de eerste veronderstellingen aanleiding geven tot een risicokarakterisering waaruit blijkt dat de gezondheid van de mens en het milieu onvoldoende beschermd zijn, dient een iteratief proces te worden uitgevoerd met een of meerdere gewijzigde factoren in de be­ oordeling van de gevaren of de blootstelling, opdat een voldoende beheer­ sing kan worden aangetoond. Het is mogelijk dat voor de verfijning van de beoordeling van de gevaren aanvullende informatie over de gevaren moet worden ingewonnen. De verfijning van de beoordeling van de blootstelling kan geschieden door een passende wijziging van de operationele omstan­ digheden of risicobeheersmaatregelen in het blootstellingsscenario of een nauwkeuriger schatting van de blootstelling. Het uit de laatste herhaling voortgekomen blootstellingsscenario (een definitief blootstellingsscenario) wordt in het chemischeveiligheidsrapport opgenomen en overeenkomstig artikel 31 aan het veiligheidsinformatieblad gehecht. Het definitieve blootstellingsscenario wordt in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport opgenomen en wordt in een bijlage bij het veiligheidsinformatieblad opgenomen, met een relevante korte titel waarin een beknopte algemene beschrijving wordt gegeven van het gebruik, in overeenstemming met bijlage VI, punt 3.5. Blootstellingsscenario's bestrij­ ken elke vervaardiging in de Gemeenschap en elk geïdentificeerd gebruik. Een blootstellingsscenario omvat met name, indien van toepassing, een beschrijving van: Operationele omstandigheden — de betrokken processen, met inbegrip van de fysische vorm waarin de stof wordt vervaardigd, verwerkt en/of gebruikt; — de activiteiten van werknemers in verband met de processen en de duur en frequentie van hun blootstelling aan de stof; ▼C1 — de activiteiten van consumenten en de duur en frequentie van hun blootstelling aan de stof; — de duur en frequentie van de emissie van de stof naar de verschillende milieucompartimenten en rioolwaterzuiveringsinstallaties en de verdun­ ning in de ontvangende milieucompartimenten. Risicobeheersmaatregelen — de risicobeheersmaatregelen om rechtstreekse en onrechtstreekse bloot­ stelling van de mens (met inbegrip van werknemers en consumenten) en het milieu aan de stof te beperken of te voorkomen, en de ver­ schillende milieucompartimenten; — de afvalbeheersmaatregelen om blootstelling van de mens en het milieu aan de stof te beperken of te voorkomen, bij de verwijdering en/of hergebruik van afval. 5.1.2. Wanneer een fabrikant, importeur of downstreamgebruiker een autorisatie voor een specifiek gebruik aanvraagt, behoeven de blootstellingsscenario's alleen voor dat gebruik en de eropvolgende fasen van de levenscyclus te worden ontwikkeld. 5.2. Stap 2: Schatting van de blootstelling 5.2.1. De blootstelling wordt voor elk ontwikkeld blootstellingsscenario geraamd en in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport ver­ meld, en wordt indien vereist in een bijlage bij het veiligheidsinformatie­ blad samengevat overeenkomstig artikel 31. De schatting van de blootstel­ ling bestaat uit drie onderdelen: 1. schatting van de emissie; 2. de beoorde­ ling van het uiteindelijke chemische lot en routen; en 3. de schatting van de blootstellingsniveaus. 5.2.2. Voor het ramen van de emissie worden alle emissies meegerekend die tijdens alle relevante onderdelen van de levenscyclus van de stof voort­ komen uit de vervaardiging en alle vormen van geïdentificeerd gebruik. De fasen in de levenscyclus die voortvloeien uit de vervaardiging van de stof bestrijken, indien relevant, de afvalfase. De fasen in de levenscyclus die voortvloeien uit de soorten geïdentificeerd gebruik bestrijken, in voor­ komend geval, de economische levensduur van de voorwerpen en de af­ valfase. Bij de schatting van de emissie wordt ervan uitgegaan dat de in het blootstellingsscenario beschreven risicobeheersmaatregelen en operati­ onele omstandigheden zijn toegepast. 5.2.3. Er dient een karakterisering van mogelijke afbraak-, omzettings- of reac­ tieprocessen en een schatting van de verspreiding en het lot in het milieu te worden gemaakt. 5.2.4. Het blootstellingsniveau dient te worden geraamd voor alle menselijke populaties (werknemers, consumenten en mensen die indirect via het mi­ lieu kunnen worden blootgesteld) en milieucompartimenten waarvan be­ kend is of redelijkerwijs te verwachten valt dat ze aan de stof worden blootgesteld. Elke relevante route voor blootstelling van de mens (inade­ ming, oraal, via de huid en een combinatie van alle relevante blootstel­ lingsrouten en -bronnen) dient te worden behandeld. Bij deze schatting wordt rekening gehouden met variaties in het blootstellingspatroon in ruimte en tijd. Bij de schatting van de blootstelling wordt met name reke­ ning gehouden met: — op de juiste wijze gemeten representatieve blootstellingsgegevens, ▼C1 — belangrijke verontreinigingen en additieven in de stof, — de hoeveelheid van de stof die wordt geproduceerd en/of ingevoerd, — de hoeveelheid voor elk geïdentificeerd gebruik, — de uitgevoerde of aanbevolen risicobeheersing, met inbegrip van de mate van insluiting, — de duur en frequentie van de blootstelling volgens de operationele omstandigheden, — de activiteiten van de bij het proces betrokken werknemers en de duur en frequentie van hun blootstelling aan de stof, — de activiteiten van de consumenten en de duur en frequentie van hun blootstelling aan de stof, — de duur en frequentie van de emissie van de stof naar de verschillende milieucompartimenten en de verdunning in de ontvangende milieucom­ partimenten. — de fysisch-chemische eigenschappen van de stof, — omzettings- en/of afbraakproducten, — de te verwachten blootstellingsrouten van en potentiële absorptie door de mens, — de te verwachten routen naar het milieu en de verspreiding, afbraak en/of omzetting in het milieu (zie ook punt 3, stap 1), — de (geografische) blootstellingsschaal, — matrixafhankelijk vrijkomen/migratie van de stof. 5.2.5. Wanneer er op de juiste wijze gemeten representatieve blootstellingsgege­ vens beschikbaar zijn, wordt daar bij de schatting van de blootstelling bijzondere aandacht aan besteed. Voor de bepaling van de blootstellings­ niveaus kunnen geschikte modellen worden gebruikt. Tevens kan er reke­ ning worden gehouden met relevante gegevens van de monitoring van stoffen met analoge gebruiks- en blootstellingspatronen of analoge eigen­ schappen. 6. KARAKTERISERING VAN DE RISICO'S 6.1. De karakterisering van de risico's wordt voor elk blootstellingsscenario uitgevoerd en in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheids­ rapport vermeld. 6.2. Bij de karakterisering van de risico's dient te worden gekeken naar de menselijke populaties (blootgesteld als werknemer, als consument of in­ direct via het milieu en indien relevant een combinatie daarvan) en de milieucompartimenten waarvan bekend is of redelijkerwijs te verwachten valt dat ze aan de stof worden blootgesteld, waarbij ervan wordt uitgegaan dat de in de blootstellingsscenario's in punt 5 beschreven risicobeheers­ maatregelen zijn toegepast. Daarnaast wordt het door de stof veroorzaakte algehele milieurisico geëvalueerd door voor alle milieucompartimenten de in totaal vrijgekomen, uitgestoten en verloren hoeveelheden uit alle bron­ nen te integreren. 6.3. De karakterisering van de risico's omvat: — een vergelijking van de blootstelling van elke menselijke populatie waarvan bekend is of te verwachten valt dat deze wordt blootgesteld, met de desbetreffende DNEL's; — een vergelijking van de voorspelde milieuconcentraties voor elk mili­ eucompartiment met de PNEC's; en — een bepaling van de waarschijnlijkheid en ernst van een voorval ten gevolge van de fysisch-chemische eigenschappen van de stof. ▼C1 6.4. Voor elk blootstellingsscenario kan ervan worden uitgegaan dat het risico voor mens en milieu afdoende wordt beheerst in alle fasen van de uit de vervaardiging en het geïdentificeerde gebruik voortvloeiende levenscyclus van de stof indien: — de overeenkomstig punt 6.2 geschatte blootstellingsniveaus niet hoger zijn dan de desbetreffende DNEL of PNEC, zoals bepaald overeen­ komstig respectievelijk punt 1 en 3, en — de waarschijnlijkheid en ernst van een voorval ten gevolge van de fysisch-chemische eigenschappen van de stof, zoals bepaald overeen­ komstig punt 2, te verwaarlozen zijn. 6.5. Wanneer het voor een effect op de mens of een milieucompartiment on­ mogelijk is een DNEL of PNEC te bepalen, dient een kwalitatieve bepa­ ling te worden uitgevoerd van de waarschijnlijkheid dat dit effect bij de toepassing van het blootstellingsscenario wordt vermeden. Voor stoffen die aan de PBT- en zPzB-criteria voldoen, gebruikt de fabri­ kant of importeur de overeenkomstig punt 5, stap 2, verkregen informatie wanneer hij risicobeheersmaatregelen die de blootstelling van mens en milieu alsmede de emissies tot een minimum beperken, op zijn locatie toepast en aan downstreamgebruikers aanbeveelt, zulks in alle fasen van de uit de vervaardiging of het geïdentificeerde gebruik voortvloeiende levenscyclus van de stof. 7. INDELING VAN HET CHEMISCHEVEILIGHEIDSRAPPORT Het chemischeveiligheidsrapport omvat de volgende rubrieken: INDELING VAN HET CHEMISCHEVEILIGHEIDSRAPPORT DEEL A 1. SAMENVATTING VAN DE RISICOBEHEERSMAATREGELEN 2. VERKLARING DAT DE RISICOBEHEERSMAATREGELEN WORDEN TOEGEPAST 3. VERKLARING DAT DE RISICOBEHEERSMAATREGELEN WORDEN MEEGEDEELD DEEL B 1. IDENTIFICATIE VAN DE STOF EN FYSISCHE EN CHEMISCHE EIGENSCHAPPEN 2. VERVAARDIGING EN GEBRUIK 2.1. Vervaardiging 2.2. Geïdentificeerd gebruik 2.3. Ontraden gebruik 3. INDELING EN ETIKETTERING 4. UITEINDELIJK LOT IN HET MILIEU 4.1. Afbraak 4.2. Verspreiding in het milieu 4.3. Bioaccumulatie 4.4. Doorvergiftiging ▼C1 INDELING VAN HET CHEMISCHEVEILIGHEIDSRAPPORT 5. BEOORDELING VAN DE GEVAREN VOOR DE GEZONDHEID VAN DE MENS 5.1. Toxicokinetiek (absorptie, metabolisme, verspreiding en eliminatie) 5.2. Acute toxiciteit 5.3. Irritatie ▼M10 __________ ▼C1 5.4. Corrosiviteit 5.5. Sensibilisering ▼M10 __________ ▼C1 5.6. Toxiciteit bij herhaalde toediening ▼M10 5.7. mutageniteit voor kiemcellen ▼C1 5.8. Kankerverwekkendheid 5.9. Giftigheid voor de voortplanting ▼M10 __________ ▼C1 5.10. Andere effecten 5.11. Bepaling van de DNEL('s) 6. BEOORDELING VAN DE GEVAREN VAN FYSISCH-CHEMI­ SCHE EIGENSCHAPPEN VOOR DE GEZONDHEID VAN DE MENS 6.1. Ontplofbaarheid 6.2. Ontvlambaarheid 6.3. Oxiderend vermogen 7. BEOORDELING VAN DE MILIEUGEVAREN 7.1. Aquatisch compartiment (inclusief sediment) 7.2. Terrestrisch compartiment 7.3. Luchtcompartiment 7.4. Microbiologische activiteit in rioolwaterzuiveringsinstallaties 8. 9. BEOORDELING VAN DE BLOOTSTELLING 9.1. Titel van blootstellingsscenario 1 9.1.1. Blootstellingsscenario 9.1.2. Beoordeling van de blootstelling ▼C1 INDELING VAN HET CHEMISCHEVEILIGHEIDSRAPPORT 9.2. Titel van blootstellingsscenario 2 9.2.1. Blootstellingsscenario 9.2.2. Beoordeling van de blootstelling enz. 10. KARAKTERISERING VAN DE RISICO'S 10.1. Titel van blootstellingsscenario 1 10.1.1. Gezondheid van de mens 10.1.1.1. Werknemers 10.1.1.2. Consumenten 10.1.1.3. Indirecte blootstelling van de mens via het milieu 10.1.2. Milieu 10.1.2.1. Aquatisch compartiment (inclusief sediment) 10.1.2.2. Terrestrisch compartiment 10.1.2.3. Luchtcompartiment 10.1.2.4. Microbiologische activiteit in rioolwaterzuive­ ringsinstallaties 10.2. Titel van blootstellingsscenario 2 10.2.1. Gezondheid van de mens 10.2.1.1. Werknemers 10.2.1.2. Consumenten 10.2.1.3. Indirecte blootstelling van mensen via het mi­ lieu 10.2.2. Milieu 10.2.2.1. Aquatisch compartiment (inclusief sediment) 10.2.2.2. Terrestrisch compartiment 10.2.2.3. Luchtcompartiment 10.2.2.4. Microbiologische activiteit in rioolwaterzuive­ ringsinstallaties enz. 10.x. Algehele blootstelling (gecombineerd voor alle relevante bron­ nen waar de stof wordt uitgestoten/vrijkomt) 10.x.1 Gezondheid van de mens (gecombineerd voor alle bloot­ stellingsrouten) 10.x.1.1. 10.x.2 Milieu (gecombineerd voor alle emissiebronnen) 10.x.2.1. ▼M31 BIJLAGE II VOORSCHRIFTEN VOOR DE SAMENSTELLING VAN VEILIGHEIDSINFORMATIEBLADEN DEEL A 0.1. Inleiding 0.1.1. Deze bijlage bevat de voorschriften die de leverancier moet naleven bij de samenstelling van een veiligheidsinformatieblad dat overeen­ komstig artikel 31 voor een stof of een mengsel wordt verstrekt. 0.1.2. De informatie die in het veiligheidsinformatieblad wordt gegeven moet overeenkomen met de informatie in het chemischeveiligheids­ rapport, indien dat vereist is. Als een chemischeveiligheidsrapport is opgesteld, wordt/worden het/de desbetreffende blootstellingsscena­ rio('s) als bijlage bij het veiligheidsinformatieblad gevoegd. 0.2. Algemene voorschriften voor de samenstelling van een veiligheids­ informatieblad 0.2.1. Het veiligheidsinformatieblad moet het gebruikers mogelijk maken de nodige maatregelen te nemen voor de bescherming van de gezond­ heid en de veiligheid op het werk en de bescherming van het milieu. De opsteller van het veiligheidsinformatieblad moet er rekening mee houden dat een veiligheidsinformatieblad zijn publiek moet voorlich­ ten over de gevaren van een stof of mengsel en informatie moet verstrekken over hoe de stof of het mengsel veilig kan worden opge­ slagen, gehanteerd en verwijderd. 0.2.2. De informatie die in veiligheidsinformatiebladen wordt verstrekt, moet ook voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 98/24/EG. Het veiligheidsinformatieblad moet met name werkgevers in staat stellen na te gaan of er gevaarlijke chemische agentia op de werkplek aan­ wezig zijn en de eventuele risico's van het gebruik ervan voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beoordelen. 0.2.3. De informatie in het veiligheidsinformatieblad moet duidelijk en be­ knopt zijn. Het veiligheidsinformatieblad moet worden opgesteld door een bevoegde persoon, die rekening houdt met de specifieke behoef­ ten en kennis van het gebruikerspubliek, voor zover die bekend zijn. Leveranciers van stoffen en mengsels moeten ervoor zorgen dat die bevoegde personen de juiste opleiding, en ook bijscholing, krijgen. 0.2.4. In het veiligheidsinformatieblad moet eenvoudige, duidelijke en pre­ cieze taal worden gebruikt en moeten jargon, acroniemen en afkor­ tingen worden vermeden. Vermeldingen zoals „kan gevaarlijk zijn”, „geen gevolgen voor de gezondheid”, „veilig in de meeste gebruiks­ omstandigheden” of „ongevaarlijk”, andere vermeldingen die erop wijzen dat de stof of het mengsel ongevaarlijk is of andere vermel­ dingen die niet in overeenstemming zijn met de indeling van die stof of dat mengsel, mogen niet worden gebruikt. 0.2.5. Op de eerste bladzijde moet de datum worden vermeld waarop het veiligheidsinformatieblad werd samengesteld. Wanneer een veilig­ heidsinformatieblad werd herzien en een nieuwe herziene versie aan de ontvangers wordt verstrekt, moeten in rubriek 16 van het veilig­ heidsinformatieblad de wijzigingen onder de aandacht van de ontvan­ gers worden gebracht, tenzij de wijzigingen ergens anders zijn aan­ gegeven. Voor de herziene veiligheidsinformatiebladen wordt op de eerste bladzijde de datum van de samenstelling („Herziening: (da­ tum)”) vermeld, alsook een versienummer, herzieningsnummer, da­ tum van vervanging of een andere indicatie van welke versie vervan­ gen is. ▼M31 0.3. Vorm van het veiligheidsinformatieblad 0.3.1. Een veiligheidsinformatieblad heeft geen vaste lengte. De lengte van een veiligheidsinformatieblad staat in verhouding tot het gevaar dat de stof of het mengsel inhoudt, alsook tot de beschikbare informatie. 0.3.2. Alle bladzijden van een veiligheidsinformatieblad, met inbegrip van de bijlagen, moeten worden genummerd en moeten ofwel een aandui­ ding bevatten van de lengte van het veiligheidsinformatieblad (zoals „blz. 1 van 3”) ofwel een aanduiding of er nog een bladzijde volgt (zoals „Vervolg op de volgende bladzijde” of „Einde van het veilig­ heidsinformatieblad”). 0.4. Inhoud van het veiligheidsinformatieblad De informatie die overeenkomstig deze bijlage vereist is moet, indien van toepassing en beschikbaar, op het veiligheidsinformatieblad wor­ den opgenomen in de desbetreffende punten die in deel B worden gespecificeerd. Het veiligheidsinformatieblad mag geen blanco punten bevatten. 0.5. Andere informatievoorschriften In bepaalde gevallen kan het, gezien de zeer diverse eigenschappen van stoffen en mengsels, nodig zijn in de desbetreffende punten aan­ vullende relevante en beschikbare informatie te vermelden. Aanvullende veiligheids- en milieu-informatie is vereist om te voldoen aan de behoeften van zeevarenden en andere personen die werkzaam zijn in het bulkvervoer van gevaarlijke goederen op zee of over de binnenwateren met bulkcarriers of tankschepen waarop de regelgeving van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) of nationale regel­ geving van toepassing is. Punt 14.7 beveelt aan om essentiële infor­ matie over de indeling op te nemen wanneer een dergelijke lading in bulk wordt vervoerd overeenkomstig bijlage II van het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 1973, gewijzigd bij het Protocol van 1978 daarbij (Marpol) ( ), en de Inter­ 1 nationale Code voor de bouw en de uitrusting van schepen die gevaar­ lijke chemicaliën in bulk vervoeren (Code inzake het vervoer van chemicaliën in bulk) (IBC-code) ( ). Schepen die olie of brandstofolie, 2 als omschreven in bijlage I bij het Marpol-verdrag, in bulk vervoeren of stookolie bunkeren, moeten vóór het laden worden voorzien van een „material safety data sheet” overeenkomstig de resolutie „Recommen­ dations for Material Safety Data Sheets (MSDS) for MARPOL Annex I Oil Cargo and Oil Fuel” (MSC.286(86)) van de Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO. Met het oog op een geharmoni­ seerd veiligheidsinformatieblad voor maritiem en niet-maritiem gebruik mogen de aanvullende bepalingen van Resolutie MSC.286(86) daarom in voorkomend geval bij het vervoer over zee van ladingen en mariene stookolie die onder bijlage I bij Marpol vallen, worden opgenomen in de veiligheidsinformatiebladen. 0.6. Eenheden De meeteenheden die bij Richtlijn 80/181/EEG van de Raad ( ) zijn 3 vastgesteld, moeten worden gebruikt. ( 1 ) MARPOL — Geconsolideerde editie 2006, Londen, IMO 2007, ISBN 978-92-801-4216-7. 2 ( ) IBC-code, editie 2007, Londen, IMO 2007, ISBN 978-92-801-4226-6. ( 3 ) Richtlijn 80/181/EEG van de Raad van 20 december 1979 inzake de onderlinge aanpas­ sing van de wetgevingen der lidstaten op het gebied van de meeteenheden, en tot in­ trekking van Richtlijn 71/354/EEG (PB L 39 van 15.2.1980, blz. 40). ▼M31 0.7. Bijzondere gevallen Veiligheidsinformatiebladen zijn ook vereist voor de bijzondere ge­ vallen die zijn opgenomen in punt 1.3 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 en waarvoor afwijkingen van de etiketteringsvoorschriften gelden. 1. RUBRIEK 1: Identificatie van de stof of het mengsel en van de vennootschap/onderneming In deze rubriek van het veiligheidsinformatieblad wordt voorgeschre­ ven hoe de stof of het mengsel moet worden geïdentificeerd en hoe de geïdentificeerde vormen van gebruik, de naam van de leverancier van de stof of het mengsel en de contactgegevens van de leverancier van de stof of het mengsel, inclusief contactgegevens voor noodge­ vallen, in het veiligheidsinformatieblad moeten worden verstrekt. 1.1. Productidentificatie Verstrek de productidentificatie overeenkomstig artikel 18, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 wanneer het een stof betreft, en overeenkomstig artikel 18, lid 3, onder a), van Verordening (EG) nr. 1272/2008 wanneer het een mengsel betreft, en zoals vermeld op het etiket in de officiële taal/talen van de lidstaat/lidstaten wanneer de stof of het mengsel in de handel is gebracht, tenzij de betrokken lidstaat/lidstaten anders bepaalt/bepalen. Voor registratieplichtige stoffen moet de productidentificatie overeen­ komen met de in de registratie opgegeven productidentificatie en moet het krachtens artikel 20, lid 3, van deze verordening toegekende registratienummer eveneens worden vermeld. Zonder afbreuk te doen aan de in artikel 39 van deze verordening vastgestelde verplichtingen voor downstreamgebruikers kan het deel van het registratienummer dat naar de individuele registrant van een gezamenlijke indiening verwijst worden weggelaten door een leveran­ cier die een distributeur of een downstreamgebruiker is, op voor­ waarde: a) dat de leverancier de verantwoordelijkheid op zich neemt om op verzoek het volledige registratienummer voor handhavingsdoelein­ den te verstrekken of, wanneer hij niet over het volledige registra­ tienummer beschikt, om het verzoek overeenkomstig punt b) door te sturen naar zijn leverancier; en b) dat de leverancier het volledige registratienummer aan de handha­ vingsautoriteit van de lidstaat („de handhavingsautoriteit”) ver­ strekt binnen zeven dagen na ontvangst van een verzoek, dat ofwel direct uitgaat van de handhavingsautoriteit, ofwel is door­ gestuurd door zijn afnemer, of dat de leverancier, wanneer hij niet over het volledige registratienummer beschikt, het verzoek binnen zeven dagen na het verzoek doorstuurt naar zijn leverancier en de handhavingsautoriteit daarvan tegelijkertijd op de hoogte stelt. Er mag één veiligheidsinformatieblad worden verstrekt voor meer dan één stof of mengsel wanneer de informatie in dat veiligheidsinforma­ tieblad voldoet aan de voorschriften van deze bijlage voor elk van die stoffen of mengsels. Andere identificatiemiddelen Eventueel mogen ook andere namen of synoniemen waarmee de stof of het mengsel is geëtiketteerd of waaronder het algemeen bekend is, zoals andere namen, nummers, productcodes van ondernemingen, of andere identificatienummers, worden verstrekt. 1.2. Relevant geïdentificeerd gebruik van de stof of het mengsel en ontraden gebruik Vermeld ten minste het voor de afnemer(s) van de stof of het mengsel relevant geïdentificeerd gebruik. Beschrijf daarbij kort waarvoor de stof of het mengsel dient, zoals „brandvertragend middel”, „antioxi­ dant”. ▼M31 Vermeld in voorkomend geval het door de leverancier ontraden ge­ bruik, en de redenen daarvoor. Dit hoeft geen volledige lijst te zijn. Indien een chemischeveiligheidsrapport vereist is, moet de informatie in dit punt van het veiligheidsinformatieblad overeenstemmen met het geïdentificeerde gebruik in het chemischeveiligheidsrapport en de blootstellingsscenario's van het chemischeveiligheidsrapport als be­ schreven in de bijlage bij het veiligheidsinformatieblad. 1.3. Details betreffende de verstrekker van het veiligheidsinformatie­ blad De verstrekker, of het nu de fabrikant, de importeur, de enige verte­ genwoordiger, de downstreamgebruiker of de distributeur is, moet worden geïdentificeerd. Vermeld het volledige adres en het telefoon­ nummer van de verstrekker, evenals een e-mailadres van een be­ voegde persoon die voor het veiligheidsinformatieblad verantwoorde­ lijk is. Wanneer de verstrekker niet gevestigd is in de lidstaat waar de stof of het mengsel in de handel wordt gebracht en hij voor die lidstaat een verantwoordelijke persoon heeft aangewezen, moet ook het volledige adres en het telefoonnummer van die verantwoordelijke persoon wor­ den vermeld. Voor registranten moet de informatie overeenkomen met de in de registratie gegeven informatie over de identiteit van de fabrikant of importeur. Wanneer een enige vertegenwoordiger werd aangewezen, mogen eveneens de contactgegevens van de fabrikant of formuleerder van buiten de Unie worden verstrekt. 1.4. Telefoonnummer voor noodgevallen Verwijs naar diensten voor informatie in noodgevallen. Wanneer er een officieel adviesorgaan bestaat in de lidstaat waar de stof of het mengsel in de handel wordt gebracht (dat kan het orgaan zijn dat verantwoordelijk is voor het ontvangen van informatie in verband met de gezondheid van artikel 45 van Verordening (EG) nr. 1272/2008), moet het telefoonnummer daarvan worden vermeld, en kan dat vol­ staan. Wanneer de beschikbaarheid van dergelijke diensten om eender welke reden beperkt is, zoals bijvoorbeeld door openingstijden, of wanneer er beperkingen zijn wat het soort informatie betreft dat wordt verstrekt, moet dat duidelijk worden vermeld. 2. In deze rubriek van het veiligheidsinformatieblad worden de gevaren van de stof of het mengsel en de passende waarschuwingen voor die gevaren beschreven.

Gezondheidseffect

van de mens worden voor ten minste de volgende fysisch-chemische eigenschappen beoordeeld: — ontplofbaarheid; — ontvlambaarheid; — oxiderend vermogen. Indien de informatie niet volstaat om te beslissen of een stof in een bepaalde gevarenklasse of -categorie moet worden ingedeeld, dient de registrant te vermelden en te motiveren wat hij naar aanleiding daarvan heeft gedaan of besloten. ▼C1 2.3. De beoordeling van elk effect wordt in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport (zie hoofdstuk 7) vermeld en wordt indien vereist in de rubrieken 2 en 9 van het veiligheidsinformatieblad en overeenkomstig artikel 31 samengevat. 2.4. Voor elke fysisch-chemische eigenschap omvat de beoordeling een eva­ luatie van het inherent vermogen van de stof om het uit de vervaardiging en het geïdentificeerd gebruik voortvloeiende effect te veroorzaken. ▼M10 2.5. De juiste indeling, ontwikkeld overeenkomstig de criteria in Verordening (EG) nr. 1272/2008, dient te worden vermeld en gemoti­ veerd. ▼C1 3. BEOORDELING VAN DE MILIEUGEVAREN 3.0. Inleiding ▼M10 3.0.1. De beoordeling van de milieugevaren is bedoeld om de indeling van een stof overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 te bepalen en te bepalen beneden welke concentratie van de stof er geen nadelige effecten op het desbetreffende milieucompartiment worden verwacht. Deze con­ centratie staat bekend als de voorspelde concentratie zonder effect (pre­ dicted no-effect concentration — PNEC). ▼C1 3.0.2. Bij de beoordeling van de milieugevaren wordt gekeken naar de mogelijke effecten op het milieu, waaronder 1. het aquatisch compartiment (inclusief sediment), 2. het terrestrisch compartiment en 3. het luchtcompartiment als­ mede de mogelijke effecten die zich kunnen voordoen 4. via accumulatie in de voedselketen. Daarnaast worden de mogelijke effecten op de 5. microbiolo­ gische activiteit van rioolwaterzuiveringsinstallaties onderzocht. De beoorde­ ling van de effecten op elk van deze vijf milieucompartimenten wordt in de desbetreffende rubriek van het chemischeveiligheidsrapport (zie punt 7) ver­ meld en wordt indien vereist in de rubrieken 2 en 12 van het veiligheidsin­ formatieblad en overeenkomstig artikel 31 samengevat. 3.0.3. Wanneer voor een milieucompartiment geen informatie over de effecten beschikbaar is, wordt in de desbetreffende rubriek van het chemischeveilig­ heidsrapport de zin „Deze informatie is niet beschikbaar.” vermeld. De motivering, met een verwijzing naar eventueel verricht literatuuronderzoek wordt opgenomen in het technisch dossier. Wanneer voor een milieucom­ partiment wel informatie beschikbaar is, maar de fabrikant of importeur van oordeel is dat de beoordeling van de gevaren niet behoeft te worden uitge­ voerd, geeft de fabrikant of importeur een motivering, waarin hij verwijst naar de relevante informatie, in de desbetreffende rubriek van het chemi­ scheveiligheidsrapport (zie punt 7); deze motivering wordt indien nodig en overeenkomstig artikel 31 samengevat in rubriek 12 van het veiligheidsin­ formatieblad. ▼C1 3.0.4. De beoordeling van de gevaren omvat de volgende drie stappen, die duidelijk als zodanig in het chemischeveiligheidsrapport worden ver­ meld: stap 1: evaluatie van de informatie; stap 2: indeling en etikettering; stap 3: bepaling van de PNEC. 3.1. Stap 1: Evaluatie van de informatie 3.1.1. De evaluatie van alle beschikbare informatie omvat: op basis van alle beschikbare gege­ vens; — de bepaling van de kwantitatieve relatie tussen dosis (concentratie) en respons (effect). 3.1.2. Wanneer het niet mogelijk is de kwantitatieve relatie tussen dosis (con­ centratie) en respons (effect) te bepalen, moet dit worden gemotiveerd en moet een semikwantitatieve of kwalitatieve analyse worden opgenomen. 3.1.3. Alle informatie die wordt gebruikt om de effecten op een specifiek milieucompartiment te beoordelen, dient kort te worden beschreven, in­ dien mogelijk in de vorm van een of meer tabellen. De relevante test­ resultaten (zoals een LC50 of NOEC) en testomstandigheden (zoals de duur van de test en de toedieningsweg) en andere relevante informatie dienen in internationaal erkende meeteenheden voor dat effect te worden vermeld. 3.1.4. Alle informatie die wordt gebruikt om het uiteindelijke lot van de stof in het milieu te beoordelen, dient kort te worden beschreven, indien moge­ lijk in de vorm van een of meer tabellen. De relevante testresultaten en testomstandigheden en andere relevante informatie dienen in internatio­ naal erkende meeteenheden voor dat effect te worden vermeld. 3.1.5. Indien er één onderzoek beschikbaar is, dient daarvan een uitgebreide onder­ zoekssamenvatting te worden gemaakt. Indien er verschillende onderzoeken naar hetzelfde effect zijn, moeten de onderzoeken die aanleiding geven tot de grootste zorg, worden gebruikt voor het trekken van een conclusie en moet een uitgebreide onderzoekssamenvatting van die onderzoeken worden gemaakt en als onderdeel van het technisch dossier worden opgenomen. Van alle sleutel­ gegevens die in de gevaarsbeoordeling worden gebruikt, dienen uitgebreide onderzoekssamenvattingen te worden gemaakt. Indien de onderzoeken die aanleiding geven tot de grootste zorg, niet worden gebruikt, moet hiervoor een volledige motivering worden gegeven, zulks niet alleen voor het gebruikte onderzoek maar ook voor alle onderzoeken die aanleiding tot meer zorg geven dan het gebruikte onderzoek, en deze motiveringen moeten in het technisch dossier worden opgenomen. Wanneer alle beschikbare onderzoeken erop wij­ zen dat er aan een stof geen gevaren verbonden zijn, dient er een algehele beoordeling van de geldigheid van alle onderzoeken te worden uitgevoerd. 3.2. Stap 2: Indeling en etikettering ▼M10 3.2.1. De juiste indeling, ontwikkeld overeenkomstig de criteria in Verordening (EG) nr. 1272/2008, dient te worden vermeld en gemoti­ veerd. Elke M-factor die volgt uit de toepassing van artikel 10 van Verordening (EG) nr. 1272/2008 wordt vermeld en indien hij niet in bijlage VI, deel 3, bij Verordening (EG) nr. 1272/2008 is opgenomen, wordt hij gemotiveerd. 3.2.2. Indien de informatie niet volstaat om te beslissen of een stof in een bepaalde gevarenklasse of -categorie moet worden ingedeeld, dient de registrant te vermelden en te motiveren wat hij naar aanleiding daarvan heeft gedaan of besloten. ▼C1 3.3. Stap 3: Bepaling van de PNEC 3.3.1. Op basis van de beschikbare informatie wordt voor elk milieucomparti­ ment de PNEC bepaald. De PNEC kan worden berekend door een ge­ schikte beoordelingsfactor toe te passen op de effectwaarden (zoals LC50 of NOEC). Een beoordelingsfactor geeft het verschil aan tussen de ef­ fectwaarden die voor een beperkt aantal soorten uit laboratoriumtesten zijn afgeleid, en de PNEC voor het milieucompartiment ( ). 1 3.3.2. Als het niet mogelijk is de PNEC te bepalen, moet dit duidelijk worden vermeld en volledig worden gemotiveerd. 4.

2.1. Indeling van de stof of het mengsel

Voor de indeling van een stof of een mengsel moeten de indelings­ criteria van Verordening (EG) nr. 1272/2008 worden toegepast. Wan­ neer de leverancier voor opname in de inventaris van indelingen en etiketteringen informatie over de stof heeft verstrekt overeenkomstig artikel 40 van Verordening (EG) nr. 1272/2008, moet in het veilig­ heidsinformatieblad dezelfde indeling worden vermeld. Indien het mengsel niet voldoet aan de indelingscriteria overeenkom­ stig Verordening (EG) nr. 1272/2008, moet dat duidelijk worden vermeld. Informatie over de stoffen in het mengsel moet in punt 3.2 worden vermeld. Indien de indeling, met inbegrip van de gevarenaanduidingen, niet volledig is uitgeschreven, moet worden verwezen naar rubriek 16, waar de volledige tekst van elke indeling, met inbegrip van elke gevarenaanduiding, moet worden vermeld. ▼M31 De belangrijkste nadelige fysische, gezondheids- en milieueffecten moeten zodanig worden geformuleerd dat een leek de gevaren van de stof of het mengsel kan identificeren, en moeten overeenstemmen met de rubrieken 9 tot en met 12 van het veiligheidsinformatieblad.

2.2 Etiketteringselementen

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 moeten, volgens de indeling, minstens de volgende elementen op het etiket voorkomen: gevarenpictogram(men), signaalwoord(en), gevarenaanduiding(en) en veiligheidsaanbeveling(en). Een grafische reproductie van het hele gevarenpictogram in zwart-wit of een grafische reproductie van alleen het symbool mag worden gebruikt in de plaats van het kleurenpicto­ gram van Verordening (EG) nr. 1272/2008. De passende etiketteringselementen moeten overeenkomstig artikel 25 en artikel 32, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1272/2008 worden verstrekt.

2.3 Andere gevaren

Vermeld informatie over het feit of de stof of het mengsel voldoet aan de criteria voor PBT of zPzB overeenkomstig bijlage XIII. Verstrek informatie over andere gevaren die geen indeling tot gevolg hebben, maar die het algemene gevaar van de stof of het mengsel kunnen vergroten, zoals de vorming van luchtvervuilende stoffen tijdens het harden of verwerken, stofvorming, explosieve eigenschap­ pen die niet voldoen aan de indelingscriteria van deel 2, punt 2.1, van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 1272/2008, gevaar van stofexplo­ sie, kruisgevoeligheid, verstikking, bevriezing, eventuele hoge geur- of smaakkracht, of milieueffecten zoals gevaren voor in de bodem levende organismen of het fotochemische vermogen tot ozonvorming. Bij gevaar voor een stofexplosie is de vermelding „Kan een explosief mengsel van stof en lucht vormen” gepast.

SDS Library

Zet uw VIB-bibliotheek vandaag online.

Check Icon
Instellingen – Eenvoudige opzet met onze database van 16 miljoen+ SDS's
Check Icon
Up-to-date – Uw VIB worden automatisch bijgewerkt naar de laatste versies.
Check Icon
Toegang voor medewerkers – Toegang via tablets, smartphones of een koppeling van het bedrijfsintranet
Check Icon
Veiligheid – Eenvoudige toegang tot EHBO-informatie met één klik.
Check Icon
Labels – Maak secundaire containeretiketten met slechts één klik.